13.1.17

ΘΡΥΛΙΚΑ ΜΑΓΑΖΙΑ - ΚΕΝΤΡΑ ΣΤΑ ΟΠΟΊΑ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΑΝΘΗΣΕ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ


Η παλιά γλεντζέδικη Ελλαδα μας!!.. τα παλιότερα χρόνια ξέρανε να γλεντάνε πραγματικά! 
ΤΡΙΑΝΑ ΤΟΥ ΧΕΙΛΑ
Λεωφόρος Συγγρού 170. Από το 1948 έως το 1967 μεσουράνησε η περίφημη Τριάνα στον Άγιο Σώστη Καλλιθέας, ιδιοκτησίας του Βασίλη Χειλά (που λέγεται πως υπήρξε συνεργάτης του Αλ Καπόνε στην Αμερική). Από εδώ πέρασε κυριολεκτικά η dream team του λαϊκού τραγουδιού (από τον Καζαντζίδη και τον Γιάννη Παπαϊωάννου μέχρι και τον Μπιθικώτση). http://mpouzouksides.blogspot.gr/2013/05/blog-post_6415.html
ΤΖΙΜΗ ΤΟΥ ΧΟΝΔΡΟΥ
Δέκα βαρέλια με κρασί κοσμούσαν λειτουργικά το θρυλικό κέντρο του Δημήτρη Μάρκου στην οδό Αχαρνών, στο νούμερο 77. Από εδώ πέρασαν επίσης μεγάλα ονόματα του πάλκου των μεταπολεμικών χρόνων,ανάμεσά τους η μοιραία Σεβάς Χανούμ, ενώ το 1949 άφησε εποχή η θρυλική συνύπαρξη των Μαρίκας Νίνου – Βασίλη Τσιτσάνη. Το live της Μαρίκας Νίνου που δισκογραφήθηκε μετά τον θάνατό της αποτυπώνει το κλίμα της νύχτας εντός του φημισμένου κέντρου με τις απίστευτες για την εποχή εισπράξεις. http://mpouzouksides.blogspot.gr/2013/05/blog-post_3426.html
 ΧΑΡΑΜΑ
Το εγκαινίασε μεταπολεμικά ο Πάνος Γαβαλάς, είχε άλλο όνομα και δέσποζε στην Καισαριανή, στην περιοχή Σκοπευτήριον. Μετά το ’60 και αφού άλλαξε χέρια (από το 1964 ανήκε πια στον Κίμωνα Φαραντζή), μετονομάζεται σε Χάραμα (από το τραγούδι του Παπαϊωάννου «Πριν το χάραμα μονάχος») κι επαναλαμβάνεται κι εδώ η επιτυχημένη σύμπραξη Τσιτσάνη-Παπαϊωάννου που είχε προηγηθεί στο Φαληρικόν. Στο Χάραμα γυρνάει τις στροφές του ο Τσαρούχης, εδώ μεσουρανεί η Μπέλλου για χρόνια, εδώ συχνάζει ο Φλωράκης, εδώ για την UNESCO ο Τσιτσάνης ηχογραφεί ένα live που γίνεται διπλός δίσκος από τη θρυλική ετικέτα δίσκων της Oμόνοιας «Τζίνα Venus».  http://mpouzouksides.blogspot.gr/2013/05/blog-post_3509.html
ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΛΑΜΑΤΙΑΝΟΥ
Διασταύρωση Τζιτζιφιών. Ο Μάρκος Βαμβακάρης και ο Γιάννης Παπαϊωάννου εγκαινιάζουν το περίφημο κέντρο και σημειώστε πως οι Τζιτζιφιές για μία εικοσαετία και παραπάνω υπήρξαν κάτι σαν τη λεωφόρο Mαλεκόν της Αβάνας, με πολλά και ξακουστά νυχτερινά κέντρα με θρυλικά brands. Στις 31 Αυγούστου του 1951 δολοφονήθηκε ο ιδιοκτήτης του κέντρου Βασίλης Καλαματιανός από τον αστυφύλακα Θεόδωρο Ρίγκα, σοκάροντας την κοινή γνώμη. Μετά το αιματηρό περιστατικό το κέντρο έκλεισε και ξανάνοιξε από τον Βασίλη Χειλά, κατόπιν προτροπής της Μπέλλου, που ήθελε να εκδικηθεί τον Τσιτσάνη που μεσουρανούσε στο διπλανό Φαληρικόν με τη Μαρίκα Νίνου. http://mpouzouksides.blogspot.gr/2013/05/blog-post_4727.html
ΦΑΝΤΑΣΙΑ
Συνδέθηκε και ταυτίστηκε με τον Μιχάλη Μενιδιάτη (Καλογράνη) που με τα αδέλφια του άνοιξαν το πολυτελές κοσμικό κέντρο στον Άγιο Κοσμά της Παραλιακής, ενώ από εδώ πέρασε ο στρατάρχης Τίτο, ο Καραμανλής Α΄, ο Ωνάσης και ο Τέλης Σαβάλας. Το γενικό πρόσταγμα είχαν ο Κοσμάς και ο Γιώργος Καλογράνης, το ντύσιμο των αδελφών Καλογράνη εκ του Μενιδίου θύμιζε Σινάτρα, οι πληρωμές των μουσικών πάντα στην ώρα τους και ο παροξυσμός των πελατών στο απόγειο (εδώ πρωτοσπάστηκαν πιάτα εξάλλου) όταν ο Μενιδιάτης ερμήνευε τις «Αγωνίες» του Μανώλη Χιώτη, και όχι μόνο. http://mpouzouksides.blogspot.gr/2013/05/blog-post_7906.html#more
ΠΙΝΔΟΣ
http://mpouzouksides.blogspot.gr/2015/01/h.html Στην περιοχή της Νέας Φιλαδέλφειας θα μπορούσε να γραφτεί βιβλίο για το κέντρο του Βαγγέλη Αλεξανδριανού, αφού από εδώ πέρασαν οι κορυφαίοι σολίστες του μπουζουκιού Χιώτης, Μπέμπης, Σπόρος και Γιάννης Τατασόπουλος. Οι μουσικοί πληρώνονταν με λίρες, ο ιδιοκτήτης κυκλοφορούσε πάντα με δύο περίστροφα, ενώ εδώ έκανε μυθικούς λογαριασμούς ο περίφημος κροίσος θαμώνας Καλμόλ. Στα τέλη του Εμφυλίου έμεινε μυθική η βραδιά που δεκαπέντε λοκατζήδες άνοιξαν πυρά μέσα στο μαγαζί – στο τσακίρ κέφι, με αποτέλεσμα ένας μπουζουξής να πάθει νευρικό κλονισμό από τον φόβο!

ΤΟ ΔΑΣΟΣ
(Αθήνα) οδό Αγησιλάου στο Βοτανικό, στίς γραμμές του σιδηροδρόμου.
του "άγριου" Αντώνη Βλάχου(Φυλακές κ.τ.λ), απο τα γνωστά κέντρα διασκέδασης της εποχής εκείνης!!.. πολες ιστοριες!,ήρεμα και άγρια βράδια!.. " Το σχολειο της λαικης μουσικης " Εκει παιξαν ο μεγάλος δάσκαλος Mάρκος Bαμβακάρης και οι Στράτος Παγιουμτζής, Aνέστος Δειλιάς, K. Kαρίπης, Σ. Kυρομύτης Γενίτσαρης κ.ά...(το 1936) http://mpouzouksides.blogspot.gr/2013/11/blog-post_26.html
< Ο μεγας Μάρκος Βαμβακάρης θυμάται:
 "Μετά τις περιοδείες με περίμεναν να πάω στην Αθήνα στο Βοτανικό. Εκεί στο δάσος ο Αντώνης ο Βλάχος είχε ένα μαγαζί μπαρ σε μια μάντρα, στίς γραμμές του σιδηροδρόμου. Καί άρχισα να κάνω την ορχήστρα μου. Επήρα τότε μαζί μου για πρώτη φορά τόν Ιωάννη Παπαΐωάννου καθώς και τον Καρίπη τον Κώστα, και τον Στέλιο τον Κερομύτη, ένα καλό παίδι καί καλό μπουζουκάκι, καί κάποιον Στέλιο με το σαντούρι του, και είχαμε την ορχήστρα τη λαϊκή, την καθεαυτό ορχήστρα δηλαδή τη μάγκικη. Αργότερα είχα και την Χασκιλ την Εβραία. Δεν μπορώ να σας παραστήσω τι έγινε εκεί. Κάθε βράδυ εμαζευόντανε άπειρος κόσμος και καθόντανε και γλένταγε από το βράδυ μέχρι τις πέντε έξι ή ώρα! Καί κάθε βράδυ μας άκουαν όλους καί χειροκροτούσαν. Κάθε βράδυ εγινόντανε πανηγύρι και έγραψα ένα τραγούδι εκεί .........Κάθε βράδυ θα σε περιμένω κι όπου θέλω γώ θα σε πηγαίνω......... 
 Αυτό το τραγουδούσα καί το εχόρευαν χασάπικο. Κάθε βράδυ πανζουρλισμός.»>
< O ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ θυμάται(Από την Αυτοβιογραφία του):
«Μετά το 1936, έπιασα δουλειά στο «Δάσος» στο Βοτανικό, του Αντώνη του Βλάχου. Εγώ, ο Μάρκος, ο Στράτος, ο Κερομύτης, ο Χατζηχρήστος, ο Μπάτης, το Ανεστάκι, ο Μπαγιαντέρας, κιθάρα ο Καρίπης, βιολί ο μπάρμπα Μήτσος ο Λορέντζος. ………..Κι όλοι μας εκεί μουσικοί, λαϊκοί συνθέτες, όχι αστεία. Και άνθρωποι όλοι τους, παιδιά που σήμερα δεν τα βρίσκεις σ’ αυτό το επάγγελμα. Χωρίς ρουφιανιές και κάτι τέτοια. Μαζί τα παίρναμε, μαζί τα τρώγαμε και πάλι ξανά από την αρχή. Ωραία χρόνια, αξέχαστα.Ο Χατζηχρήστος καρδιά μποστάνι. Καλός στο όργανο και συνθέτης από τους λίγους, έχει τόσες επιτυχίες. Οι κωλοεταιρίες τον θάψανε. Μαζί ξεκινήσαμε τότες, μαζί παίζαμε, μαζί τραγουδούσαμε στους δίσκους τα τραγούδια μας, μαζί γλεντάγαμε, μαζί τόσες ιστορίες. Και με τον Στεφανάκη (Σπιτάμπελο) τα ίδια. Ο Χατζηχρήστος πέθανε πριν από λίγα χρόνια. Πήγε τζάμπα. Άστα. Ποτέ δεν έφυγε από το μυαλό μου, κάθε βράδυ, λέω τα τραγούδια του στο μαγαζί».……..Μόνο για τον Αντώνη το Βλάχο μη μου λες. Αυτός ήταν πολύ κακό αφεντικό. Εκμεταλλευτής και σκληρός……Του σχοινιού και του παλουκιού, λέμε. Μετά που βγήκε από τη φυλακή άνοιξε αυτό το μαγαζί στο Βοτανικό, το «Δάσος». …..Μόλις το πήρε ο Βλάχος το ‘κανε μπουζούκια. Πήρε όλους εμάς που είμαστε γνωστοί στο κόσμο από τους δίσκους. …….Ο Βλάχος ήταν πολύ σκυλόμαγκας χωρίς μέτρο και ζυγαριά. Πολύ άγριος νταής. Δεν σεβόταν τους καλλιτέχνες που δούλευαν στο μαγαζί του. Όποιον έπαιρνε σβάρνα έπρεπε να τον σακατέψει. Δεν σεβόταν ούτε τη μάνα του. Σακάτεψαν από το πολύ ξύλο, αυτός και οι μπράβοι του, το Μάθεση τον Τρελλάκια. Μια άλλη φορά χαστούκισαν το γέρο Μπάτη, ενώ ο ίδιος ο Βλάχος κούφανε από το πολύ ξύλο το Χατζηχρήστο, που ήταν ένα παιδί άγιο»!
ΦΑΛΗΡΙΚΟΝ
Είκοσι πέντε χρόνια κυριάρχησε στις Τζιτζιφιές και ανήκε στον Γιωργο Μαργωμένο, ο οποίος, όπως θυμούνται οι παλιοί καλλιτέχνες των ηρωικών εποχών, ήταν ο πιο μάγκας και συνεπής στους λογαριασμούς του. Τσιτσάνης-Παπαϊωάννου, βέβαια, αλλά και Πάνος Γαβαλάς και Μπιθικώτσης ήταν μερικά μόνο από τα ονόματα της μαρκίζας του. http://mpouzouksides.blogspot.gr/2013/11/blog-post_22.html
ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΞΑΚΟΥΣΤΟ «ΦΑΛΗΡΙΚΟΝ» ΤΟΥ ΜΑΡΓΩΜΕΝΟΥ
Ο Στέλιος Μαργωμένος γυρνάει πίσω στον χρόνο και αφηγείται τη ζωή του αλλά και άγνωστες ιστορίες καλλιτεχνών από την περίοδο που ο πατέρας του, όντας ένα από τα πιο γνωστά πρόσωπα της νυχτερινής Αθήνας, είχε στην ιδιοκτησία του το ιστορικό «Φαληρικόν» ακόμη πολλά νυχτερινά μαγαζιά.
«Ο πατέρας μου είχε το “Φαληρικόν” και τον “Περικλή” που ήταν το στέκι του Μητσάκη. Εκεί βρέθηκαν ο Γιώργος Νταλάρας, ο Δημητράτος, η Ρένα Κουμιώτη, η Ρένα Βιολάντη. Ηταν επίσης ιδιοκτήτης της περίφημης μπουάτ στην Πλάκα “Σοφίτα”, όπου τραγουδούσαν μεταξύ άλλων η Μαρίνα, ο Ρωμανός και ο Δήμος Μούτσης, ενώ αργότερα πέρασε στα χέρια του Κώστα Τουρνά. Πίστευε ότι πάντα θα τα καταφέρνει, αλλά είχε μεγαλώσει, οι δυνάμεις του μειώθηκαν, η Πλάκα τελείωσε και έπεσε έξω… Εκτός των άλλων, είχε περίεργα χόμπι, όπως όλοι όσοι κάνουν αυτές τις δουλειές και οι συγκυρίες κάποια στιγμή του ήρθαν ανάποδα»."
ΜΑΝΤΟΥΜΠΑΛΑ
Από εδώ ξεκίνησε η Γιώτα Λύδια, εδώ έκανε την τελευταία του ζωντανή εμφάνιση ο Στέλιος Καζαντζίδης. Λειτουργούσε τη δεκαετία του ’60 στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, πήρε το όνομά του από το ευπώλητο, ομώνυμο σουξέ του Καζαντζίδη και εδώ κάποτε απείλησε ο τρομερός μπράβος Πανολιάσκος ότι θα απασφάλιζε μια χειροβομβίδα αν δεν του έδιναν ένα χρηματικό ποσό για την προστασία του κέντρου. Λίγο καιρό πριν (το 1958), εδώ τράβηξαν κουμπούρια δύο ακόμη θρυλικοί μπράβοι της εποχής, ο Κατελάνος και ο Μαργαρίτης.
ΛΟΥΖΙΤΑΝΙΑ
Λεωφόρος Συγγρού 127, στη στάση Άγιος Σώστης. Στο κεντρο Λουζιτάνια το 1954 υπό την διεύθυνση του Τζίμη του Χοντρού, η Σεβάς Χανούμ τραγουδάει με το συγκρότημα Τζουανάκου-Τατασόπουλου) Το μαγαζι ηταν απέναντι απο την "Τριάνα του Χειλά".
Στα χρόνια τών '70ς, στο '' Σού - Μού ''.. * Με μπουζουκτσήδες τον Γιάννη Μωραΐτη - (ο οποίος είχε δηλώσει ότι έπαιξε εκεί για 3 χρόνια και ότι συνεργάστηκε με τον Στράτο Διονυσίου για 12 περιόδους), τον Χρήστο Δημόπουλο και λαϊκούς τραγουδιστές όπως ο Φώτης Στασουλάκης, η Ανθούλα Αλιφραγκή, ο Μανώλης Τοπάλης και άλλοιΣτα χρόνια τών '70ς, στο '' Σού - Μού ''.. * Με μπουζουκτσήδες τον Γιάννη Μωραΐτη - (ο οποίος είχε δηλώσει ότι έπαιξε εκεί για 3 χρόνια και ότι συνεργάστηκε με τον Στράτο Διονυσίου για 12 περιόδους), τον Χρήστο Δημόπουλο και λαϊκούς τραγουδιστές όπως ο Φώτης Στασουλάκης, η Ανθούλα Αλιφραγκή, ο Μανώλης Τοπάλης και άλλοι
ΣΟΥ-ΜΟΥ
απο το 1966, Ιερά Οδός. Εδώ βασίλεψε το άστρο της «ιέρειας» Ανθούλας Αλιφραγκή, ενώ εδώ έκαναν μεγάλη επιτυχία και οι Στράτος Διονυσίου, Βαγγέλης Περπινιάδης, Αντώνης Ρεπάνης, Κώστας Μοναχός, Παλόμα και άλλοι. Το κέντρο ανήκε στη λεγόμενη «κάτω νύχτα», που ύμνησε ο ποιητής Γιάννης Βαρβέρης. Σε αυτήν προσθέστε τα Αραπάκια, το Stop και τη Λουζιτάνια.
CAN-CAN
Το 1965 ανοίγουν οι πύλες του ναού του Νίκου Γιγουρτάκη ή «Μουστάκια», γωνία Πέτρου Ράλλη και Κηφισού. Ευρωπαϊκών προδιαγραφών κέντρο και θα χρειάζονταν πολλές σελίδες για να απαριθμήσουμε τα ονόματα που πέρασαν από το πάλκο του μαγαζιού που λειτουργούσε μέχρι πρόσφατα.
 ΠΙΓΚΑΛΣ ''PIGALS'' http://mpouzouksides.blogspot.gr/2016/02/pigals.html#more
Κοσμική ταβέρνα "Πίγκαλς" Στην οδό Πατησίων 12, λίγο πιο πέρα από την Ομόνοια και κάτω από το μετέπειτα θρυλικό σινέ Ροζικλαίρ.
https://www.facebook.com

Πίσω στα παλιά  


No comments: