7.10.16

EΔΩ ..ΛΙΔΟΡΙΚΙ...ΕΔΩ..ΛΙΔΟΡΙΚΙ ..


  H  ΠΑΛΙΑ  ΜΑΣ  ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ


ΘΕΑΤΡΟ ΕΞΩΣΧΟΛΙΚΟ

Καταταλαιπωρημένη φωτογραφία , προφανώς  προπολεμική , από  κάποια εξωσχολική  θεατρική  παράσταση , για  την  οποία  όμως  δεν  έχουμε  καμιά  απολύτως  πληροφορία .
 Αν  κάποιος  γνωρίζει  κάτι  ας  επικοινωνήσει  μαζί  μας .
Αρχείο  Κ.Καψάλη 


Καλησπέρα  Λιδορικιώτες 
Καλησπέρα  σε  όλους  τους  φίλους  μας  , όπου  κι’αν  ζουν όπου  κι’ αν βρίσκονται
Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2016
Ανατολή Ήλιου: 07:25 – Δύση Ήλιου: 18:59
ΣΑΝ  ΣΗΜΕΡΑ
ΓΕΓΟΝΟΤΑ

μ.Χ.
1571
Ο χριστιανικός στόλος υπό τον Δον Χουάν ντε Αούστρια καταστρέφει στη Ναύπακτο τον τουρκικό του σουλτάνου Σελίμ Β’, σταματώντας οριστικά την Οθωμανική επέκταση προς τη Δύση. Κατά τη διάρκεια της ναυμαχίας, σκοτώνεται ο ναύαρχος των τουρκικών δυνάμεων Αλί Πασά. (Η Ναυμαχία της Ναυπάκτου)
1825
Εκδίδεται το πρώτο φύλλο της Γενικής Εφημερίδος της Ελλάδος, προδρόμου της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως. Διευθυντής της ο Θεόκλητος Φαρμακίδης.
1831
Ο δολοφόνος του Ιωάννη Καποδίστρια, Γεώργιος Μαυρομιχάλης, καταδικάζεται σε θάνατο στο Ναύπλιο. Πρόεδρος του δικαστηρίου είναι ο στρατηγός Τσόκρης.
1949
Δημιουργείται στη ρωσική ζώνη κατοχής της Γερμανίας η Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας, γνωστή ως Ανατολική Γερμανία. Ο Βίλχελμ Πικ γίνεται πρώτος πρόεδρος του νεοσύστατου κράτους, ενώ ο Ότο Γκρέτβολ αναλαμβάνει την πρωθυπουργία.
1955
Ο Άλαν Γκίνζμπεργκ διαβάζει το ποίημά του «Το Ουρλιαχτό» σε βραδιά ποίησης στο Σαν Φρανσίσκο. Το ποίημα γνωρίζει αμέσως μεγάλη επιτυχία, κάνοντας γνωστό στο ευρύ κοινό το κίνημα των μπίτνικς.
1979
Αεροπλάνο DC-8 της Swissair, που εκτελεί το δρομολόγιο Ζυρίχη - Πεκίνο, βγαίνει εκτός αεροδιαδρόμου, κατά τη διάρκεια της προσγείωσής του στο αεροδρόμιο του Ελληνικού και παίρνει φωτιά. Από τους 156 επιβάτες οι 14 σκοτώνονται.
  • ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ 
μ.Χ.
1952
Βλαντιμίρ Πούτιν, ρώσος πολιτικός.
1974
Ρένα Δούρου, ελληνίδα πολιτικός (ΣΥΡΙΖΑ).
1976
Ζιλμπέρτο Σίλβα, διεθνής βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, που αγωνίστηκε και στονΠαναθηναϊκό.
ΘΑΝΑΤΟΙ





μ.Χ.
1849
Έντγκαρ Άλαν Πόε, αμερικανός συγγραφέας και ποιητής. (Γεν. 19/1/1809)
Αποφθέγματα Ανθολόγιο
1950
Γουίλις Χάβιλαντ Κάριερ, αμερικανός μηχανικός, εφευρέτης του κλιματισμού (Air Condition). (Γεν. 26/11/1876)
1999
Δημήτρης Τσαφέντας, ελληνικής καταγωγής νοτιοαφρικανός, που το 1966 δολοφόνησε τον πρωθυπουργό του απαρτχάιντ Χέντρικ Φέρβερντ, επειδή οι αρχές του απαγόρευσαν να παντρευτεί μία μαύρη.(Γεν. 14/1/1918)

Η Ναυμαχία της Ναυπάκτου



Από τις μεγαλύτερες ναυμαχίες όλων εποχών, τόσο για τον αριθμό των σκαφών που ενεπλάκησαν, όσο και για την τακτική που εφαρμόστηκε. Έλαβε χώρα στις 7 Οκτωβρίου 1571 στην ευρύτερη περιοχή της Ναυπάκτου (τότε Λέπαντο), με αντιπάλους τα χριστιανικά κράτη της Δύσης και την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Έληξε την ίδια μέρα, με θριαμβευτική επικράτηση των Δυτικών.
Η κυριαρχία των Οθωμανών στη Μεσόγειο μετά και την κατάκτηση της Κύπρου (1571) τροφοδότησε τις επεκτατικές τους διαθέσεις προς δυσμάς. Τα χριστιανικά κράτη αφυπνίστηκαν, παραμέρισαν για λίγο τις διαφορές τους και με πρωτοβουλία του Πάπα Πίου Ε' συγκρότησαν στις 25 Μαΐου 1571 τον «Ιερό Αντιτουρκικό Συνασπισμό (Sacra Liga Antiturca). Τον αποτελούσαν η Ισπανία, η Βενετία, η Γένουα, το Παπικό Κράτος, η Σαβοΐα, η Μάλτα και άλλες μικρότερες πόλεις της ιταλικής χερσονήσου. Αποφασίστηκε η συγκρότηση στόλου και η αποστολή του στην ανατολική Μεσόγειο.
H ναυτική δύναμη, με επικεφαλής τον νεαρό ισπανό πρίγκηπα Δον Χουάν της Αυστρίας, συγκεντρώθηκε στη Μεσίνα της Σικελίας και με τις ευλογίες του Πάπα απέπλευσε στις 16 Σεπτεμβρίου 1571. Δέκα μέρες αργότερα, ο στόλος έφθασαν στην Κεφαλλονιά, όπου πραγματοποίησε τις τελευταίες του προετοιμασίες, ενόψει της αναμέτρησής του με τον Οθωμανικό, που ναυλοχούσε στη Ναύπακτο.
Ο συμμαχικός στόλος αριθμούσε 210 γαλέρες, 30 φρεγάτες, 24 μεταφορικά πλοία και άλλα μικρότερα πλοία συνοδείας. Τα πληρώματα των πλοίων έφθαναν τους 38.000 άνδρες, από τους οποίους οι 15.000 ήταν Έλληνες από τα νησιά του Ιονίου και την Κρήτη. Πλούσιοι Έλληνες είχαν εξοπλίσει πλοία και βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή της επιχείρησης, όπως ο κερκυραίος Στυλιανός Χαλικιόπουλος, ο ζακυνθινός Μαρίνος Σιγούρος και ο κρητικός Μανούσος Θεοτοκόπουλος (αδελφός του ζωγράφου Δομήνικου Θεοτοκόπουλου).
Ο Οθωμανικός στόλος με επικεφαλής τον Μουεζίν Ζαντέ Αλή Πασά είχε 210 γαλέρες και 50 άλλα πλοία συνοδείας. Τα πληρώματα έφθαναν τους 47.000 άνδρες, από τους οποίους 15.000 ήταν Έλληνες βίαια στρατολογημένοι. Υπολειπόταν σε δύναμη πυρός και ηθικό, καθώς τα πληρώματα μάχονταν για πολύ καιρό και ήταν εξουθενωμένα. Η τουρκική αρμάδα ήταν αποκλειστικά κωπήλατη, ενώ ο συμμαχικός στόλος διέθετε και ιστιοφόρα πλοία, που ήταν το νέο στοιχείο της ναυτικής μάχης.
Η αποφασιστική αναμέτρηση δόθηκε στις εκβολές του Αχελώου ποταμού, κοντά στα νησάκια Εχινάδες, στις 7 Οκτωβρίου 1571, αλλά έμεινε στην ιστορία ως Ναυμαχία της Ναυπάκτου. Από το πρωί έως αργά το απόγευμα η σύγκρουση διεξαγόταν με τρομερή ένταση. Ο αγώνας σε ορισμένες φάσεις μεταφέρθηκε από κατάστρωμα σε κατάστρωμα και γινόταν σώμα με σώμα.
Ο χριστιανικός στόλος με αρτιότερο οπλισμό και καλύτερη τακτική νίκησε κατά κράτος τον αντίπαλό του, που ήταν σχεδόν αήττητος μέχρι τότε. Με τα λόγια του συγγραφέα του «Δον Κιχώτη» Μιγκέλ ντε Θερβάντες, που πήρε μέρος στη ναυμαχία κι έχασε το αριστερό του χέρι: «Ήταν η πιο μεγαλόπρεπη στιγμή που γνώρισαν οι περασμένοι ή τούτοι οι σημερινοί καιροί, ή που θα δούνε οι μελλούμενοι».
Η Οθωμανική πλευρά κατόρθωσε να διασώσει μόλις 50 πλοία, ενώ οι απώλειες σε έμψυχο δυναμικό ανήλθαν σε 20.000 νεκρούς, ανάμεσά τους ο Μουεζίν Ζαντέ Αλή Πασάς, ο αιγύπτιος αρχηγός Μεχμέτ Σιρόκο και 160 μπέηδες. Οι σύμμαχοι έχασαν 8.000 άνδρες, μεταξύ αυτών και ο βενετός ναύαρχος Αγκοστίνο Μπαρμπαρίγκο, και μόλις 20 γαλέρες. Βαρύς ήταν και ο φόρος που πλήρωσε το ελληνικό στοιχείο. Οι ιστορικοί υπολογίζουν ότι το 30-40% των νεκρών πρέπει να ήταν Έλληνες, αν υπολογίσουμε τη σύνθεση των πληρωμάτων και των δύο πλευρών. Πάντως, αρκετοί Έλληνες που είχαν στρατολογηθεί δια της βίας από τους Οθωμανούς, απέκτησαν την ελευθερία τους.
Η νίκη των συμμάχων χαιρετίστηκε με ενθουσιασμό στη Δύση. Μεγάλοι ζωγράφοι της εποχής, όπως ο Τιντορέτο, ο Τιτσιάνο και ο Βερονέζε, απαθανάτισαν με έργα τους σκηνές της ναυμαχίας, ενώ ο Ελ Γκρέκο φιλοτέχνησε το πορτρέτο του μεγάλου νικητή, Δον Χουάν της Αυστρίας.
Η συντριβή των Οθωμανών μπορεί να ανέκοψε την επεκτατική πολιτική της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας προς την Ευρώπη, δεν έφερε όμως τα επιθυμητά αποτελέσματα για τα χριστιανικά κράτη της Δύσης. Ο διακαής τους πόθος για την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης δεν πραγματοποιήθηκε, εξαιτίας των μεταξύ τους ανταγωνισμών, που επέτρεψε στον σουλτάνο να διατηρήσει την κυριαρχία του στη Μεσόγειο για πολύ καιρό ακόμη.
Για τους υπόδουλους Έλληνες η νίκη των συμμάχων ήταν μια χαραμάδα ελπίδας για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού. Επαναστάτησαν πολλές περιοχές (Μάνη, Πάτρα, Αίγιο, Γαλαξίδι, Πάργα, Ηγουμενίτσα, Βόνιτσα, Άνδρος, Πάρος, Νάξος), αλλά χωρίς αποτέλεσμα.

Δημήτρης Τσαφέντας


1918 – 1999


Νοτιοαφρικάνος ναυτικός και δημόσιος υπάλληλος, ελληνομοζαμβικιανής καταγωγής, που έμεινε στην ιστορία, επειδή δολοφόνησε τον πρωθυπουργό της Νότιας Αφρικής, Χέντρικ Φέρβουρντ, τον επονομαζόμενο «αρχιτέκτονα του Απαρτχάιντ».
Ο Δημήτρης Τσαφέντας (Dimitri Tsafendas) γεννήθηκε στις 14 Ιανουαρίου1919 στο Λορέντζο Μαρκές (σημερινό Μαπούτο) της Μοζαμβίκης, τότε αποικία της Πορτογαλίας. Ήταν ο καρπός μιας τυχαίας συνεύρεσης του χανιώτη ναυτικού Μιχάλη Τσαφέντα ή Τσαφεντάκη και της μοζαμβικανής μιγάδος Αμέλια Γουίλιαμς. Μεγάλωσε με τη γιαγιά του και στη συνέχεια με τους θετούς γονείς του. Σπούδασε σε καθολικό σχολείο, όπου ήρθε αντιμέτωπος με τα ρατσιστικά σχόλια των συμμαθητών του, εξαιτίας του σκουρόχρωμου χρώματος του δέρματός του.
Την ίδια αντιμετώπιση είχε και στη Νότιο Αφρική, αν και οι αρχές τον κατέταξαν στη λευκή κατηγορία του πληθυσμού, βάσει των φυλετικών διακρίσεων που ίσχυαν τότε στη χώρα. Στα μέσα της δεκαετίας του '30 ήταν ενεργό μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Νοτίου Αφρικής. Την ίδια εποχή μπάρκαρε στα καράβια και γύρισε όλο τον κόσμο. Μάλιστα, τη διετία 1947-1949 έζησε στην Ελλάδα. Ήταν ιδιαίτερα έξυπνος και κατόρθωσε να μάθει οκτώ γλώσσες. Τότε διαγνώστηκαν τα πρώτα συμπτώματα σχιζοφρένειας και ήταν αναγκασμένος να μπαινοβγαίνει σε διάφορες ψυχιατρικές κλινικές για νοσηλεία.
Το 1966 επέστρεψε στη Νότιο Αφρική και αφού έκανε διάφορες περιστασιακές δουλειές, την 1η Αυγούστου προσελήφθη ως κλητήρας στο κοινοβούλιο της χώρας, που έδρευε στο Κέιπ Τάουν. Ένα μήνα αργότερα απασχόλησε τα πρωτοσέλιδα όλου του κόσμου, όταν δολοφόνησε τον πρωθυπουργό της Νοτίου Αφρικής μέσα στο κοινοβούλιο. Το μεσημέρι της6ης Σεπτεμβρίου, ο 65χρονος  Χέντρικ Φέρβουρντ εισήλθε στην αίθουσα συνεδριάσεων του κοινοβουλίου και κατευθύνθηκε προς το πρωθυπουργικό έδρανο. Τότε, ο Τσαφέντας όρμησε κατά πάνω του και τον μαχαίρωσε τέσσερις φορές στο στήθος, αφήνοντάς τον άπνου.
Συνελήφθη αμέσως από προστρέξαντες βουλευτές και παραδόθηκε στην αστυνομία. Στους αστυνομικούς που τον ανέκριναν είπε ότι σκότωσε τον Φέρβουρντ, επειδή «ήταν αηδιασμένος με τις ρατσιστικές πολιτικές του». Όπως αποκαλύφθηκε αργότερα, ο Τσαφέντας ήταν εξοργισμένος με τις αρχές, επειδή λίγες ημέρες πριν από το φονικό είχαν απορρίψει αίτηση μετάταξής του στην κατηγορία των «εγχρώμων», προκειμένου να συζήσει με τη φίλη του, που ανήκε στην ίδια φυλετική κατηγορία. Στη δίκη που ακολούθησε, η πράξη του κρίθηκε από το δικαστήριο μη καταλογιστή λόγω της σχιζοφρένειας από την οποία έπασχε, και του επιβλήθηκε ο περιορισμός αόριστης διάρκειας σε ψυχιατρείο.
Οι αρχές εκμεταλλευόμενες ένα «παράθυρο» του νόμου, πέτυχαν τον εγκλεισμό του σε φυλακή μελλοθανάτων κι έτσι για τα επόμενα χρόνια βρισκόταν καθημερινά με τη δαμόκλειο σπάθη της εκτέλεσης. Μετά την κατάρρευση του καθεστώτος των φυλετικών διακρίσεων το 1994, ο Τσαφέντας μετήχθη σε ψυχιατρική κλινική του Γιοχάνεσμπουργκ, όπου άφησε την τελευταία του πνοή στις 7 Οκτωβρίου του 1999, σε ηλικία 81 ετών. Κηδεύτηκε με το τυπικό της Ορθόδοξης Εκκλησίας και ενταφιάστηκε σε άγνωστη τοποθεσία.

Σχετικά

Δύο θεατρικά έργα έχουν ως πηγή έμπνευσης την προσωπικότητα και τον βίο του Δημήτρη Τσαφέντα:
  • «Tsafendas» του νοτιοαφρικανού Άντον Κρίγκερ (2002)
  • «I.D.» του άγγλου Άντονι Σερ (2003)


Γρηγόριος Εμπεδοκλής


1861 – 1951


Έλληνας τραπεζίτης, ιδρυτής της Εμπορικής Τράπεζας της Ελλάδος.
Ο Γρηγόριος Εμπεδοκλής γεννήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1861 στο Λονδίνο. Ήταν γιος του έμπορου και τραπεζίτη Πέτρου Εμπεδοκλή (1830-1906) και της Ευανθίας Τσιτσεκλή. Η οικογένειά του καταγόταν από τη Δημητσάνα Αρκαδίας, αλλά είχε μετακομίσει στη Σμύρνη μετά τα Ορλοφικά του 1770.
Στην αγγλική πρωτεύουσα έλαβε την εγκύκλια εκπαίδευσή του, παράλληλα με τη σπουδή της ελληνικής γλώσσας, με δάσκαλο τον λόγιο Ιωάννη Βαλέττα. Σε ηλικία 14 ετών εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα, όπου ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Βαρβάκειο. Στη συνέχεια φοίτησε για δύο χρόνια στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ παρακολούθησε μαθήματα ιστορίας και αρχαιολογίας.
Από το 1880 εργάστηκε κατά σειράν, στην Ταχυδρομική Υπηρεσία, στην Τράπεζα  Βιομηχανικής Πίστεως και το χρηματιστηριακό γραφείο του θείου του Μαρίνου Κοργιαλένιου. Το 1886 συνέστησε δικό του τραπεζικό γραφείο στην οδό Αριστείδου 10, δίπλα από το Χρηματιστήριο, το οποίο άρχισε να αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς, σε εποχή οικονομικής κρίσης.
Το 1896 το γραφείο αυτό μαζί με το παραγγελιοδοχικό γραφείο του αδελφού του Αντωνίου Εμπεδοκλέους αποτέλεσε τον πυρήνα της Τράπεζας Εμπεδοκλέους ΟΕ. Στους δύο αρχικούς ομόρρυθμους εταίρους προστέθηκαν αργότερα ο εκ Τεργέστης έμπορος Δημήτριος Κοντουμάς και ο Δημήτριος Πετροκόκκινος, συγγενής εξ αγχιστείας του Γρηγορίου Εμπεδοκλή.
Το νέο τραπεζικό ίδρυμα, με αρχικό κεφάλαιο 2 εκατομμυρίων δραχμών (2000 μετοχές Χ 1000 δραχμές εκάστη), είχε την έδρα του στην οδό Αριστείδου 10, όπως και το σαράφικο του Γρηγορίου Εμπεδοκλή, και απασχολούσε 15 υπαλλήλους. Συμμετείχε και σε βιομηχανικές επιχειρήσεις, όπως το Στεατοκηροποιείον Φοίβος Ν. Θων και Σία και το Βυρσοδεψείο Μοσχάτου.
Το 1905 η Τράπεζα Εμπεδοκλέους μετατρέπεται από Ο.Ε. σε Ε.Ε. με επικεφαλής τους αρχικούς ομόρρυθμους εταίρους και κεφάλαιο 2,5 εκατομμυρίων δραχμών (2.500 μετοχές Χ 1000 εκάστη). Την ίδια χρονιά ανοίγει και το πρώτο υποκατάστημά της στον Πειραιά. Η ραγδαία ανάπτυξή της απαιτεί μεγαλύτερα κεφάλαια κι έτσι αποφασίζεται το 1907  η μετατροπή της σε ανώνυμη εταιρεία, με νέα επωνυμία Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος(Β.Δ/22/11/1907) και αρχικό κεφάλαιο 5 εκατομμυρίων δραχμών. Τη γενική διεύθυνση της νέας τράπεζας αναλαμβάνει ο Γρηγόρης Εμπεδοκλής. Στους μεγαλομετόχους της περιλαμβάνονται η Εθνική Τράπεζα, η Τράπεζα Αθηνών, ο τραπεζικός οίκος Ροδοκανάκη του Λονδίνου και η Τράπεζα Κοσμαδόπουλου του Βόλου. Σχεδόν αμέσως η Εμπορική Τράπεζα εισάγεται στο Χρηματιστήριο Αθηνών.
Τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής της, η Εμπορική Τράπεζα οργάνωσε τμήματα εξωτερικού συναλλάγματος, καταθέσεων και ταμιευτηρίου, εισπράξεων και δανείων επί χρηματογράφων και εμπορευμάτων, δικαστικό τμήμα και ανέλαβε την πρακτόρευση της γαλλικής ασφαλιστικής εταιρείας Φοίνιξ, ενώ χρηματοδότησε εισαγωγές και εξαγωγές σιτηρών, αποικιακών, ξυλείας, γαιανθράκων, υφασμάτων, σταφίδας, ελαιολάδου, καπνού και άλλων, ιδρύοντας υποκαταστήματα στον Πειραιά, στο Άργος, στο Ναύπλιο, στον Πύργο, στην Αμαλιάδα, στην Καλαμάτα, στην Πάτρα, στο Αίγιο, στην Κέρκυρα και αλλού.
Το 1914 συγχρηματοδότησε μαζί με την Εθνική Τράπεζα την Εθνική Ατμοπλοΐα Ελλάδος των αδελφών Εμπειρίκου, η οποία κυριάρχησε κυριάρχησε στο χώρο των υπερωκεανίων για 30 ολόκληρα χρόνια (1908-1937) και δανειοδότησε την Εταιρία Ελληνικού Πυριτιδοποιείου και Καλυκοποιείου (μετέπειτα ΠΥΡΚΑΛ, νυν ΕΑΣ), με σκοπό την παρασκευή «ακάπνου πυρίτιδος και πυρομαχικών των νέων όπλων του εθνικού ημών στρατού».
Το 1918  συμμετείχε στο μεγάλο πολεμικό δάνειο για την ενίσχυση της επικείμενης Μικρασιατικής Εκστρατείας. Το 1920 ο Γρηγόρης Εμπεδοκλής υπερηφανευόταν ότι η τράπεζά του είχε μεγαλώσει τόσο πολύ, ώστε διέθετε καταστήματα στη Λάρισα, στα Τρίκαλα, στα Χανιά, ακόμη και στη Μυτιλήνη. Το 1922 ίδρυσε στο Λονδίνο την Εμπορική Τράπεζα της Εγγύς Ανατολής (Commercial Bank of the Near East, Ltd), αποκτώντας μια ισχυρή βάση στη Βρετανία.
Το 1928 η Εμπορική Τράπεζα είχε γιγαντωθεί και μαζί με την Εθνική Τράπεζα, την Τράπεζα Αθηνών και την Τράπεζα Ανατολής κάλυπταν το 75% της ελληνικής τραπεζικής αγοράς. Το 1940 αριθμούσε 14 υποκαταστήματα στην Αθήνα, 4 στον Πειραιά και 36 στην υπόλοιπη χώρα. Μετά την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων στην Αθήνα (27 Απριλίου 1941), ο Γρηγόριος Εμπεδοκλής διέφυγε με την οικογένειά του στη Νότιο Αφρική. Προηγουμένως είχε αναθέσει τη διοίκηση της Εμπορικής στους Χρήστο Μουλάκη και Παναγιώτη Βαφειαδάκη, οι οποίοι θα αμφισβητηθούν από μερίδα των μετόχων. Η τράπεζα, πάντως, υπό τη διεύθυνσή τους προχώρησε σε σημαντικές επενδύσεις σε ακίνητα και μετοχές εταιρειών κατά τη διάρκεια της Κατοχής και το 1942 απέκτησε την πλειοψηφία των μετοχών της ασφαλιστικής εταιρείας Φοίνιξ.
H απελευθέρωση βρήκε την Εμπορική Τράπεζα ακμαία και με πολλά περιουσιακά στοιχεία, αλλά ο ιδρυτής της Γρηγόρης Εμπεδοκλής δεν θέλησε να επαναπατρισθεί, δηλώνοντας ότι έχει αποχωρήσει από την ενεργό δράση. Παρέμεινε στη Νότια Αφρική, όπου άφησε την τελευταία του πνοή στο Κέιπ Τάουν στις 21 Αυγούστου 1951, σε ηλικία 89 ετών.
Κατά την διάρκεια της παρουσίας του στο τιμόνι της Εμπορικής Τράπεζας, ο Γρηγόριος Εμπεδοκλής ακολούθησε μια συντηρητική τακτική χορηγήσεων και επεκτάσεων. Αυτό σήμαινε ένα κάποιο περιορισμό της εκμετάλλευσης των κεφαλαίων και, αναλόγως, των αποδόσεων δηλαδή των κερδών της, συγχρόνως όμως και τη διαρκή διαθεσιμότητα της Τράπεζας για επωφελείς επενδύσεις, αφού πάντοτε υπήρχε ρευστό χρήμα για κάθε ανάγκη και βέβαια την διασφάλιση της όλης λειτουργίας της. Με αυτή την πολιτική του Γρηγορίου Εμπεδοκλή, η  Εμπορική  μπόρεσε να προσπεράσει χωρίς σοβαρό κλυδωνισμό δύο τραπεζικές κρίσεις που εξαφάνισαν πολλές τράπεζες, τέσσερις πολέμους (Α' και Β' Βαλκανικό, Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και Μικρασιατική Εκστρατεία), δύο υπερπληθωρισμούς και τρία νομισματικά συστήματα.
Ο Γρηγόριος Εμπεδοκλής ήταν γνωστός διεθνώς ως συλλέκτης πολυτίμων αρχαίων αγγείων και νομισμάτων, τα οποία  αγόραζε από δημοπρασίες στο εξωτερικό. Το 1950 δώρισε στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο 1.919 αγγεία και ειδώλια από διάφορες ύλες, χάλκινα κάτοπτρα και δακτυλίδια καθώς και γλυπτά. Το 1953, δύο χρόνια μετά το θάνατό του, οι κόρες του Σεμίραμις Βαφιαδάκη και Ευανθία Παπατσώνη, δώρισαν στο Νομισματικό Μουσείο τη σπουδαιότατη νομισματική συλλογή (3.840 αργυρές, 3.900 χαλκές και λίγες χρυσές και βυζαντινές κοπές) ικανοποιώντας την επιθυμία του πατέρα τους. Τέλος, το 1994 οι κληρονόμοι του Αντώνιος Βαφιαδάκης και Ροζαλία Φανουράκη παρέδωσαν στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο 119 ακόμη αρχαία αντικείμενα, που ανήκαν στη συλλογή του Γρηγορίου Εμπεδοκλέους.

Νιλς Μπορ


1885 – 1962


Δανός φυσικός, από τους διαπρεπέστερους επιστήμονες του 20ου αιώνα, με σημαντικό έργο στην κατανόηση της δομής του ατόμου και την Κβαντική Φυσική. Για τα επιτεύγματά του τιμήθηκε με Νόμπελ Φυσικής το 1922.
Ο Νιλς Μπορ (Niels Bohr) γεννήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1885 στην Κοπεγχάγη. Ο πατέρας του Κρίστιαν Μπορ υπήρξε καθηγητής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης και ήταν διεθνώς γνωστός για τις μελέτες του σχετικά με την αναπνοή. Η μητέρα του Έλεν Άντλερ προερχόταν από εύπορη εβραϊκή οικογένεια της Κοπεγχάγης, με εξέχουσα θέση στους οικονομικούς και πολιτικούς κύκλους της Δανίας. Ο Μπορ βαπτίστηκε Χριστιανός και εντάχθηκε, όπως και ο πατέρας του, στη Λουθηρανική Εκκλησία. Γρήγορα, όμως, έχασε κάθε θρησκευτικό ενδιαφέρον και μέχρι το τέλος της ζωής του δήλωνε άθεος. Ήταν παθιασμένος ποδοσφαιρόφιλος και στα νεανικά του χρόνια έπαιζε τερματοφύλακας στην ομάδα Ακαντέμισκ Μπόλντκλουμπ της Κοπεγχάγης.
Ο Μπορ διακρίθηκε ως φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης. Σπούδασε φιλοσοφία και μαθηματικά, ενώ πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη φυσική. Το 1911 υποστήριξε τη διδακτορική του διατριβή με θέμα την ηλεκτρονική θεωρία των μετάλλων. Στη διατριβή του επισήμανε με ιδιαίτερη έμφαση ότι η κλασική Φυσική εμφανίζεται ανεπαρκής για τη μελέτη της συμπεριφοράς της ύλης σε επίπεδο ατόμων. Ακολούθως, ο Μπορ πήγε στην Αγγλία για να συνεχίσει τις σπουδές του κοντά στον νομπελίστα φυσικό Τζόζεφ Τόμσον (1856-1940) στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ. Ο Τόμσον, όμως, δεν έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις ιδέες του Μπορ σχετικά με τα ηλεκτρόνια των μετάλλων. Έτσι, ο Μπορ αναγκάστηκε να μετακινηθεί στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ και να ενταχθεί στην ερευνητική ομάδα ενός άλλου νομπελίστα, του νεοζηλανδού Ερνεστ Ράδεφορντ (1871-1937), που πραγματοποιούσε έρευνες για τη δομή του ατόμου και σήμερα θεωρείται ο πατέρας της πυρηνικής φυσικής.
Το καλοκαίρι του 1912 επέστρεψε στην Κοπεγχάγη για να παντρευτεί την καλή του Μαργκρέτε Νέρλουντ, με την οποία απέκτησε έξι παιδιά, μεταξύ αυτών και τον νομπελίστα φυσικό Όγκε Μπορ (1922-2009). Μετά τον γάμο του επέστρεψε στο Μάντσεστερ και συνέχισε το ερευνητικό του έργο στη δομή του ατόμου. Το 1913 συνδύασε το μοντέλο του Ράδεφορντ για τη δομή του ατόμου με την Κβαντική Θεωρία του Μαξ Πλανκ και υπέθεσε ότι το ηλεκτρόνιο μπορεί να ακολουθεί μόνον ορισμένες τροχιές, και όχι οποιεσδήποτε και ότι το ηλεκτρόνιο ακτινοβολεί όχι συνεχώς, όπως ήταν η ως τότε κρατούσα άποψη, αλλά μόνο όταν αλλάζει τροχιά.
Το 1916 εξελέγη καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης και το 1921 ίδρυσε το Ινστιτούτο Θεωρητικής Φυσικής, του οποίου διετέλεσε διευθυντής έως το τέλος της ζωής του. Σύντομα, το Ινστιτούτο Μπορ στην Κοπεγχάγη μετατράπηκε σε διεθνές κέντρο ερευνών σε θέματα ατομικής φυσικής και κβαντικής θεωρίας. Όλα αυτά τα χρόνια ο Μπορ προσπάθησε να διατυπώσει μια συνεπή κβαντική θεωρία, που θα αντικαθιστούσε την κλασσική Μηχανική και Ηλεκτροδυναμική σε ατομικό επίπεδο και θα ήταν επαρκής για την επεξεργασία όλων των θεμάτων στον κόσμο του ατόμου, σε μια εποχή που οι γνώσεις για το άτομο βασίζονταν σε αβέβαιες αρχές. Επεχείρησε, επίσης, να ερμηνεύσει τη δομή και τις ιδιότητες των ατόμων όλων των χημικών στοιχείων, όπως αυτές εμφανίζονται στο περιοδικό σύστημα και στα πολύπλοκα συστήματα των φασμάτων εκπομπής τους. Για τις εργασίες του αυτές τιμήθηκε με το Νόμπελ Φυσικής το 1922.
Εποχή άφησαν στο χώρο της φυσικής οι αντιπαραθέσεις του με τον Άλμπερτ Αϊνστάιν στα μέσα της δεκαετίας του 1920, σχετικά με την τότε νέα κβαντική μηχανική. Ο Αϊνστάιν εκτιμούσε σε μεγάλο βαθμό το πρώιμο έργο του Μπορ, χαρακτηρίζοντάς το ως την «υψίστη μορφή μουσικότητας στη σφαίρα της σκέψης», δεν αποδέχθηκε, όμως, ποτέ το επιχείρημα ότι η κβαντομηχανική αποτελεί τη «λογική γενίκευση της κλασικής Φυσικής», που προέβαλε ο Μπορ για την κατανόηση των ατομικών φαινομένων. Κατά τη δεκαετία του 1930 σημαντική υπήρξε η συμβολή του στον αναπτυσσόμενο χώρο των πυρηνικών επιστημών. Ιδιαίτερα, διαδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο στην κατανόηση του φαινομένου της πυρηνικής σχάσης (1939).
Το 1940, όταν η Δανία καταλήφθηκε από τους Γερμανούς, ο Μπορ έκανε ό,τι μπορούσε για να σώσει το Ινστιτούτο του, αλλά το 1943 αναγκάστηκε να εκπατριστεί, λόγω της εβραϊκής καταγωγής του και της αντιναζιστικής του ιδεολογίας. Κατέφυγε πρώτα στη Σουηδία και στη συνέχεια στην Αγγλία, όπου συμμετείχε στο «Σχέδιο Μανχάταν» (Manhattan Project), το αμερικανικό πρόγραμμα για την κατασκευή της ατομικής βόμβας. Μετά από μερικούς μήνες μετακόμισε στο Λος Άλαμος του Νέου Μεξικού, όπου συνέχισε να εργάζεται πάνω στην κατασκευή της ατομικής βόμβας.
Η ανησυχία του Μπορ για τις επιπτώσεις της πυρηνικής ενέργειας στην ανθρωπότητα εκδηλώθηκε ήδη από το 1944, όταν μάταια προσπάθησε να πείσει τον βρετανό πρωθυπουργό Γουίνστον Τσόρτσιλ και τον αμερικανό πρόεδρο Φραγκλίνο Ρούζβελτ για την ανάγκη ύπαρξης διεθνούς συνεργασίας όσον αφορά στο χειρισμό αυτών των θεμάτων. Ο Μπορ πίστευε σε ένα «ανοικτό κόσμο», όπου η ανταλλαγή ανθρώπων και ιδεών ανάμεσα στις διάφορες χώρες είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τον έλεγχο των πυρηνικών εξοπλισμών. Το 1954 ο Μπορ συνέβαλε στην ίδρυση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Πυρηνικής Έρευνας (CERN).
O Νιλς Μπορ πέθανε στην Κοπεγχάγη στις 18 Νοεμβρίου 1962, σε ηλικία 77 ετών.

Γρηγόρης Ασίκης


1890 – 1966


Τραγουδοποιός του ρεμπέτικου και δεξιοτέχνης στο ούτι. Γνώρισε επιτυχία στα χρόνια του μεσοπολέμου.
Ο Γρηγόρης Ασίκης γεννήθηκε το 1890 στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν το τρίτο παιδί του Βίκτωρα Ασίκη από τη Λέσβο και της Μαριάνθης Ασίκη από το Κοντοσκάλι της Κωνσταντινούπολης. Στα 15 του άρχισε να παίζει ούτι και να ξεχωρίζει για τη φωνή του. Τελείωσε το Ελληνικό σχολείο, έμαθε πολύ καλά την Τουρκική γλώσσα και ασχολήθηκε επαγγελματικά με την κατασκευή μπρούτζινων μεταλλικών κρεβατιών.
Επαγγελματική καριέρα στο τραγούδι ξεκίνησε στα τέλη του 1922, όταν μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή βρέθηκε στην Αθήνα με τη σύζυγό του Ειρήνη Σωτηριάδου και τα δύο παιδιά τους Θανάση και Βίκτωρα. Το ζεύγος Ασίκη εγκαταστάθηκε στον Βύρωνα, όπου απέκτησε άλλα τέσσερα παιδιά, τον Νικόλαο, τον Βασίλη, τον Μανώλη και την Αναστασία.
Στην αρχή ασχολήθηκε με το επάγγελμά του, την κατασκευή μπρούτζινων κρεβατιών, αλλά οι δουλειές δεν πήγαιναν καλά κι έτσι προσανατολίστηκε στη μουσική. Έπαιζε ούτι σε ένα λαϊκό μαγαζί της οδού Αθηνάς 33 με την επωνυμία Μικρά Ασία και σύντομα έγινε αποδεκτός από τους ντόπιους μουσικούς. Στα τέλη της δεκαετίας του '60 ηχογράφησε για την Columbia, την Odeon και την Parlophone, παραδοσιακά ρεμπέτικα και αμανέδες.
Τη δεκαετία του '30 συνθέσεις του τραγουδήθηκαν από γνωστά ονόματα του ρεμπέτικου, όπως η Ρόζα Εσκενάζη (Γιαννούλα, Η Θεσσαλονικιά, Το Γκαρσόν,Με βρήκες ή σε βρήκα, Τα ξημερώματα), ο Κώστας Ρούκουνας (Αψιλίες, Το κρασί είναι η ζωή μου, Πιπίνα μου), η Ρίτα Αμπατζή (Είσαι Πόντος, Τι τραβούν οι αρραβωνιασμένες, Η Ορφανή, Είσαι Φάντης) και ο Στελλάκης Περπινιάδης (Η Πανούργα).
Αργότερα εγκατέλειψε τα τραγούδια και τα όργανα της μικρασιατικής σχολής, όπως το ούτι, τη λύρα και το βιολί και έγραψε για το μπουζούκι. Μία από τις αιτίες για τη στροφή αυτή ήταν και η απαγόρευση των αμανέδων από τη λογοκρισία της δικτατορίας Μεταξά το 1936.
Μερικά από τα νέα τραγούδια του τα ερμήνευσαν ρεμπέτες, όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης (Με σκλάβωσε η αγάπη σου), ο Γιάννης Παπαϊωάννου (Για μια μικρή μελαχροινή, Απόψε πια δε βάσταξα) και ο Απόστολος Χατζηχρήστος.
Ο Γρηγόρης Ασίκης πέθανε στις 7 Οκτωβρίου 1967 στην Αθήνα σε ηλικία 77 ετών.

Γιώργος Αμερικάνος

1942 – 2013


Κορυφαίος έλληνας καλαθοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη θέση του φόργουορντ. Ηγήθηκε της ΑΕΚ στην κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης το 1968.
Ο Γιώργος Αμερικάνος γεννήθηκε στις 26 Αυγούστου του 1942 και έκανε τα πρώτα μπασκετικά του βήματα στη ΧΑΝ Νικαίας. Στις αρχές της δεκαετίας του '60 μετεγγράφηκε στην ΑΕΚ, με την οποία έγραψε ιστορία. Με τον «δικέφαλο» κατέκτησε έξι πρωταθλήματα Ελλάδος (1963, 1964, 1965, 1966, 1968, 1970), ενώ αναδείχθηκε δύο φορές πρώτος σκόρερ του ελληνικού πρωταθλήματος (1965, 1968).
Ήταν ο ηγέτης της ομάδας, όταν αυτή αγωνίστηκε στο φάιναλ-φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1966 στην Ιταλία, ενώ δύο χρόνια αργότερα, με 29 δικούς του πόντους, οδήγησε την ΑΕΚ στην κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων στον αξέχαστο τελικό της Αθήνας απέναντι στη Σλάβια Πράγας. Τη σεζόν 1986-1987 προσέφερε της υπηρεσίες του στην ομάδα από τη θέση του υπηρεσιακού προπονητή.
Με τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας αγωνίστηκε σε 68 αναμετρήσεις, σημειώνοντας 1076 πόντους (μ.ο. 15 π.). Ήταν πρώτος σκόρερ στοΕυρωμπάσκετ του 1961 και του 1965, ενώ αγωνίστηκε ακόμα στους Μεσογειακούς Αγώνες το 1967, στα Προολυμπιακά Τουρνουά του 1960 και του 1964 και στα Βαλκανικά Πρωταθλήματα των 1962, 1964, 1967 και 1969. Αγωνίστηκε, επίσης, στη Μικτή Κόσμου, εξ ου και το παρατσούκλι που τον συνόδευε «παγκόσμιος».
Την τελευταία τριετία αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα με την υγεία του, εξαιτίας διπλού εγκεφαλικού επεισοδίου. Ο Γιώργος Αμερικάνος άφησε την τελευταία του πνοή τα ξημερώματα της 7ης Οκτωβρίου 2013, στο νοσοκομείο ΚΑΤ της Αθήνας.

Η ιστορία των βραβείων Νόμπελ



Τα Νόμπελ (ορθή προφορά Νομπέλ) είναι τα πιο προβεβλημένα βραβεία στον κόσμο και σημείο αναφοράς για άλλες ανάλογες προσπάθειες που ακολούθησαν. Θεσμοθετήθηκαν το 1895 με τη διαθήκη του σουηδού επιχειρηματία και εφευρέτη Άλφρεντ Νόμπελ (1833-1896). Ανακοινώνονται κάθε χρόνο τον Οκτώβριο (310 Οκτωβρίου το 2016) και απονέμονται (από το 1901) στις 10 Δεκεμβρίου, επέτειο θανάτου του Νόμπελ.
Τα βραβεία είναι πέντε τον αριθμό (Φυσικής, Χημείας, Ιατρικής και Φυσιολογίας, Λογοτεχνίας και Ειρήνης), ενώ ένα έκτο, αυτό των οικονομικών, προστέθηκε το 1968, με χορηγό την Τράπεζα της Σουηδίας, που απλώς φέρει την ονομασία «Νόμπελ», χωρίς να σχετίζεται με τη βούληση του Άλφρεντ Νόμπελ. Φέρει τον τίτλο «Βραβείο Οικονομικών Επιστημών της Τράπεζας της Σουηδίας στη μνήμη του Άλφρεντ Νόμπελ».
Το κάθε βραβείο συνίσταται σ’ ένα χρυσό μετάλλιο, ένα δίπλωμα που αναγράφεται το αιτιολογικό της απονομής κι ένα χρηματικό ποσό (830.000 ευρώ, το 2016), που ποικίλλει ανάλογα με τα έσοδα του Ιδρύματος Νόμπελ, θεματοφύλακα των βραβείων. Η απονομή γίνεται στη Στοκχόλμη και στο Όσλο για το Νόμπελ Ειρήνης.
Ο Άλφρεντ Νόμπελ (1833-1896) υπήρξε μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του 19ου αιώνα. Χημικός, μηχανικός, εφευρέτης και επιχειρηματίας απέκτησε 350 πατέντες, με πιο γνωστές αυτές για την ανακάλυψη της δυναμίτιδας και του πυροκροτητή. Ως επιχειρηματίας δραστηριοποιήθηκε κυρίως στην πολεμική βιομηχανία.
Παρόλο που διαπνεόταν από φιλειρηνικά συναισθήματα και ήλπιζε ότι η καταστρεπτική δύναμη των εφευρέσεών του θα μπορούσε να συντελέσει στο να δοθεί ένα τέλος στους πολέμους, έβλεπε με απαισιοδοξία το μέλλον του ανθρωπίνου γένους. Οι διαπιστώσεις του αυτές, αλλά και σχόλια του Τύπου που τον χαρακτήριζαν «Έμπορο του Θανάτου», τον οδήγησαν να φροντίσει την υστεροφημία του.
Με τη διαθήκη του της 27ης Νοεμβρίου 1895, ένα χρόνο πριν από το θάνατό του, διέθεσε το 94% της τεράστιας περιουσίας του για να υλοποιηθεί αυτό που θεωρείται σήμερα η μεγαλύτερη τιμητική διάκριση στον κόσμο: Το Βραβείο Νόμπελ. Στη διαθήκη ορίζεται ότι «τα βραβεία θα δίνονταν κάθε χρόνο, σε όσους κατά τον προηγούμενο χρόνο θα είχαν προσφέρει τη μεγίστη ωφέλεια στην ανθρωπότητα» στους τομείς της φυσικής, της χημείας, της φυσιολογίας και ιατρικής, λογοτεχνίας και ειρήνης. Με την ίδια διαθήκη συστήθηκε το «Ίδρυμα Νόμπελ» (29 Ιουνίου 1900), που φροντίζει για τη σωστή εκπλήρωση των όρων της, σύμφωνα με τη βούληση του διαθέτη.
Τα πρώτα βραβεία Νόμπελ απονεμήθηκαν στις 10 Δεκεμβρίου 1901, την πέμπτη επέτειο από το θάνατο του Άλφρεντ Νόμπελ. Οι βραβευθέντες ήταν: ο γερμανός φυσικός Βίλχελμ Ρέντγκεν, Νόμπελ Φυσικής, για την ανακάλυψη των ακτίνων Χ, ο ολλανδός χημικός Γιάκομπους βαν’τ Χοφ, Χημείας, για την ανακάλυψη των νόμων της χημικής δυναμικής και ωσμωτικής πίεσης στα διαλύματα, ο γερμανός γιατρός Εμίλ φον Μπέρινγκ, Ιατρικής - Φυσιολογίας, για το έργο του που αφορούσε τη χρήση του ορού ως θεραπευτικού μέσου, ο γάλλος ποιητής Σιλί Πριντόμ, Λογοτεχνίας, ο ελβετός έμπορος Ερρίκος Ντινάν και ο γάλλος ειρηνιστής Φρεντερίκ Πασί, που μοιράστηκαν το Νόμπελ Ειρήνης, για την ίδρυση του Ερυθρού Σταυρού ο πρώτος, και τους αγώνες του για την εμπέδωση της διεθνούς ειρήνης ο δεύτερος.
Οι γενικές αρχές που διέπουν την απονομή των βραβείων διατυπώθηκαν από τον ίδιο τον Νόμπελ στη διαθήκη του, ενώ το 1900 συμφωνήθηκε η θέσπιση συμπληρωματικών διατάξεων (ερμηνευτικών, διαχειριστικών και διοικητικών), μεταξύ του Ιδρύματος Νόμπελ και των στενών συγγενών του διαθέτη.
Σύμφωνα με τη διαθήκη του Νόμπελ, τα βραβεία φυσικής και χημείας απονέμονται από τη Βασιλική Σουηδική Ακαδημία Επιστημών, το βραβείο της φυσιολογίας - ιατρικής από το Ινστιτούτο Καρολίνσκα της Στοκχόλμης, το βραβείο της Λογοτεχνίας από τη Σουηδική Ακαδημία και το βραβείο της Ειρήνης από πενταμελή επιτροπή, η οποία εκλέγεται από τα νορβηγικά νομοθετικά σώματα («Στόρτινγκ»). Ο διαθέτης είχε εκφράσει «την επιτακτική επιθυμία κατά την απονομή των βραβείων να μη λαμβάνεται καθόλου υπόψιν η εθνικότητα των υποψηφίων, αλλά να απονέμεται το βραβείο στον καλύτερο, ανεξαρτήτως εάν είναι Σουηδός ή όχι». Το Ίδρυμα Νόμπελ δεν ασχολείται με την ανάδειξη των υποψηφιοτήτων, τις συζητήσεις και τις αποφάσεις των επιτροπών και γενικά με τη διαδικασία απονομής των βραβείων, αλλά φροντίζει μόνο το οικονομικό σκέλος του βραβείου και τη διοικητική υποστήριξη των αρμόδιων επιτροπών.
Ένα βραβείο είτε δίνεται ολόκληρο σ’ ένα μόνο πρόσωπο, είτε μοιράζεται σε δύο ή τρία πρόσωπα. Μπορεί να δοθεί βραβείο περισσότερες από μία φορές στο ίδιο πρόσωπο. Δεν είναι δυνατόν να προταθεί μεταθανάτια ένα πρόσωπο για βράβευση, αν όμως η πρόταση για βράβευσή του έγινε κανονικά (πριν από τον θάνατό του), η βράβευση μπορεί να γίνει μεταθανάτια, όπως συνέβη στις περιπτώσεις του Νταγκ Χάμαρσκγελντ (Ειρήνης, 1961), του Έρικ Κάρλφελτ (Λογοτεχνίας, 1931) και του Ραλφ Στάινμαν (Ιατρικής, 2011).
Αν ο βραβευόμενος αποποιηθεί ή δεν παραλάβει το βραβείο του μέσα σε ορισμένη προθεσμία, το χρηματικό ποσό επιστρέφεται στο ίδρυμα. Έχουν σημειωθεί αποποιήσεις βραβείων Νόμπελ στην ιστορία τού θεσμού (χαρακτηριστικότερη αυτή του Ζαν-Πολ Σαρτρ το 1964) και, σε μερικές περιπτώσεις, οι κυβερνήσεις μερικών χωρών με ολοκληρωτικά ή αυταρχικά καθεστώτα, έχουν απαγορεύσει στον βραβευόμενο να δεχθεί το Βραβείο Νόμπελ. Παρ' όλ’ αυτά, ο βραβευόμενος καταχωρίζεται στη βίβλο των κατόχων Βραβείων Νόμπελ, με την παρατήρηση «δεν αποδέχθηκε το βραβείο».
Είναι δυνατόν να μην γίνει απονομή του βραβείου για μία χρονιά, αν δεν υπάρξει υποψήφιος άξιος βράβευσης σύμφωνα με το πνεύμα της διαθήκης του Νόμπελ ή αν η παγκόσμια κατάσταση εμποδίζει τη συγκέντρωση των απαραίτητων πληροφοριών κατά χώρα για τη λήψη απόφασης, όπως έχει συμβεί κατά τη διάρκεια των δύο παγκόσμιων πολέμων.
Οι απονομές των Νόμπελ Φυσικής, Χημείας και Ιατρικής είναι οι λιγότερο αμφιλεγόμενες, ενώ αντίθετα εκείνες της Λογοτεχνίας και της Ειρήνης, λόγω της φύσης των δύο αυτών τομέων, υπήρξαν σε μεγαλύτερο βαθμό αντικείμενο έντονων αντιπαραθέσεων και αμφισβητήσεων.
Η Ελλάδα, στην υπερεκατονταετή ιστορία του θεσμού, έχει κατακτήσει δύο Νόμπελ Λογοτεχνίας με τον ποιητή Γιώργο Σεφέρη (1963) και τον ομότεχνό του Οδυσσέα Ελύτη (1979).

Πώς να φτάσετε στον Όλυμπο...


– Θέλω ν’ ανέβω στον Όλυμπο, μα σαν αναλογίζομαι την απόσταση δειλιάζω, είπε ένας Αθηναίος στο Σωκράτη.
Κι εκείνος τον ρώτησε: Πόσα μίλια την ημέρα περπατάς χαζεύοντας εδώ κι εκεί;
– Καμιά δεκαριά, του απάντησε.
– Ε, τότε αυτά τα μίλια, αντί να τα σπαταλάς άσκοπα, βάδιζέ τα καθημερινά, με σύστημα και πρόγραμμα προς συγκεκριμένο στόχο και προς ορισμένη κατεύθυνση. Προς τον Όλυμπο. Και θα φτάσεις. Σίγουρα και άκοπα.

Το όπλο του ηλικιωμένου


Ο Πέρσης ποιητής και μύστης Σααντί Σιραζί (1210-1291) διηγείτο πως όταν ήταν νέος και θερμόαιμος, έκανε παρατήρηση σε κάποιον ηλικιωμένο συγγενή του, για τον μαλακό και ήπιο χαρακτήρα του.
Εκείνος τότε του άποκρίθηκε:
- Παιδί μου, κάποτε είχα κι εγώ δόντια, που ήταν σκληρά και δάγκωνα. Εκείνα μου έπεσαν, όμως, με τον καιρό. Ενώ η γλώσσα μου, που ήταν μαλακή κι ευκίνητη, όπως βλέπεις, μου έμεινε και δεν έπαθε τίποτε.

Η «αριστερή» γραβάτα του

Καραγάτση

M. Καραγάτσης
M. Καραγάτσης
Μα ναι, ναι! Ο Καραγάτσης έγινε Αριστερός! Φοράει κόκκινη, κατακόκκινη γραβάτα, σα ματωμένη. Τον είδε ο Βάρναλης στο δρόμο και απόρησε:
- Εσύ, του είπε. Κι από πότε;
Μα ο συγγραφέας του «Λιάπκιν» σήκωσε λίγο τη γραβάτα του κι έδειξε τη φίρμα της.
- Είναι αμερικάνικη, εξήγησε. Την πήρα τότε, που πήγα στο Νέο Κόσμο.
Κι αμέσως, χαμογελώντας:
- Από το Σχέδιο Μάρσαλ κι αυτή...

Η προέλευση του

 όρου «Μαλλιαρός»

Ιωάννης Κονδυλάκης
Ιωάννης Κονδυλάκης
Η λέξη «μαλλιαρός» σημαίνει εκείνον που έχει μαλλιά, που είναι τριχωτός σ’ όλο του το σώμα, το δασόμαλλο. Μα αυτό το επίθετο, από ένα τυχαίο περιστατικό πήρε και μια δεύτερη σημασία.
Το 1898 ο δημοσιογράφος και λογοτέχνης Ιωάννης Κονδυλάκης είδε να περνούν δύο αδελφοί ποιητές που συνεργάζονταν στο περιοδικό «Τέχνη» και που κατά το συνήθειο τότε των ποιητών είχαν μακριά μαλλιά που σκέπαζαν τον τράχηλό τους. «Δέστε», είπε στους φίλους που κάθονταν δίπλα του, «περνά η μαλλιαρή φιλολογία!».
Ο αστείος αυτός χαρακτηρισμός άρεσε πολύ στους δημοτικιστές συνεργάτες του περιοδικού, που οι ίδιοι καλούσαν πια έτσι τους εαυτούς τους και το είχαν και καύχημα: «Μάλιστα, κύριε, είμαι μαλλιαρός και όχι καθαρευουσιάνος». Γιατί μαλλιαρός σήμαινε τότε, κατά τη γνώμη τους, προοδευτικός και νεωτεριστής. Ιδιαίτερα, όμως, μαλλιαρούς ονόμαζαν αυτούς που χρησιμοποιούσαν τη δημοτική γλώσσα στα λογοτεχνικά τους έργα.
Που να ‘ξερε, λοιπόν, ο καημένος ο Κονδυλάκης τι σημασία θα ‘παιρνε το καλόκαρδο και έξυπνο αστείο του. Κι ακόμα ούτε το φανταζόταν τότε πως και ο ίδιος θα γινόταν στα τελευταία χρόνια του «μαλλιαρός» και θα ‘γραφε στη δημοτική γλώσσα την «Πρώτη Αγάπη».

Το δώρο του Λασκαράτου


Ανδρέας Λασκαράτος
Ανδρέας Λασκαράτος
Είχε την ονομαστική του εορτή ο Ανδρέας Λασκαράτος, όταν έλαβε από έναν βαμμένο εχθρό του ένα δώρο. Άνοιξε περίεργος το δέμα κι έμεινε έκπληκτος από το περιεχόμενό του. Ήσαν... κέρατα. Το ξανάκλεισε και περίμενε. Σε λίγες ημέρες ερχόταν η ονομαστική εορτή του χυδαίου αυτού ανθρώπου. Νικόλα τον έλεγαν. Κατέβηκε, λοιπόν, στον κήπο του ο Λασκαράτος, έφτιαξε μία ωραία ανθοδέσμη και του την έστειλε μαζί με ένα σημείωμα, στο οποίο ο κεφαλλονίτης ποιητής έγραφε: «Έκαστος προσφέρει από αυτά που έχει. Χρόνια Πολλά».
ΕΙΠΕ...
Όπως τα αρώματα γεμίζουν τον αέρα με την καλή πνοή τους, έτσι και η παρουσία του ενάρετου ανθρώπου, όσους βρίσκονται κοντά του, γιατί η αρετή τους αρωματίζει.
Γρηγόριος Νύσσης
Γρηγόριος Νύσσης
Άγιος και Πατέρας του Χριστιανισμού.
 

Ο Πέρσης ποιητής και μύστης Σααντί Σιραζί (1210-1291) διηγείτο πως όταν ήταν νέος και θερμόαιμος, έκανε παρατήρηση σε κάποιον ηλικιωμένο συγγενή του, για τον μαλακό και ήπιο χαρακτήρα του.
Εκείνος τότε του άποκρίθηκε:
- Παιδί μου, κάποτε είχα κι εγώ δόντια, που ήταν σκληρά και δάγκωνα. Εκείνα μου έπεσαν, όμως, με τον καιρό. Ενώ η γλώσσα μου, που ήταν μαλακή κι ευκίνητη, όπως βλέπεις, μου έμεινε και δεν έπαθε τίποτε.
Μοιραστείτε το!

ΣΧΕΤΙΚΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
  • ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
    Η «αριστερή» γραβάτα του Καραγάτση
  • ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
    Οι έρωτες του Παπαδιαμάντη
  • ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
    Το αβάσταχτο βάρος ενός πολύτιμου δώρου
  • ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
    Η προέλευση του όρου «Μαλλιαρός»
  • ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
    Ο μισθός του Παπαδιαμάντη
  • ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
    Το δώρο του Λασκαράτου
ΗΞΕΡΕΣ ΟΤΙ...

Η Τζόαν Κόλινς ήταν 50 χρονών όταν, το 1983, πόζαρε ημίγυμνη για το περιοδικό Playboy. Σημειωτέον ότι το εν λόγω τεύχος εξαντλήθηκε τάχιστα!

Ο μισθός του Παπαδιαμάντη


Όταν ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντηςπρωτοπήγε να δουλέψει στο «Άστυ», ο διευθυντής της εφημερίδας Δημήτριος Κακλαμάνος, με κάποια δειλία και επιφύλαξη, του μίλησε και για την αμοιβή:
- Ο μισθός σας θα είναι 150 δραχμές, είπε.
Ο Παπαδιαμάντης έμεινε σκεπτικός, σα να λογάριαζε κάτι.
- Μήπως είναι λίγα; ρώτησε δειλά ο Κακλαμάνος, έτοιμος να αυξήσει το ποσό.
- Πολλές είναι 150! αποκρίθηκε ο «κοσμοκαλόγερος». Με φθάνουν 100.
Κι έφυγε βιαστικός και ντροπαλός χωρίς να προσθέσει λέξη.

Οι έρωτες του Παπαδιαμάντη


O Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης ήταν κλειστός τύπος. Μια φορά, όμως, πήρε το θάρρος και απήγγειλε στον Μιχαήλ Μητσάκη ένα ερωτικό του ποίημα. Εκείνος θέλοντας να τον πειράξει:
- Ώστε έτσι, κύριε Αλέξανδρε! Έχουμε έρωτες και τους τραγουδούμε τόσο όμορφα!
- Εγώ δεν έχω έρωτες, αποκρίθηκε ο Παπαδιαμάντης, χαμηλώνοντας τα μάτια. Ο ήρωάς μου έχει!
//www.sansimera.gr
ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ...
1950 , Κουλοπουλέικο
Στο Κουλοπουλαίϊκο , στη Βαθιά , στο καφενείο Δελενίκα , κάθονταν παρέες κι' απολάμβαναν το καφεδάκι τους , σε μια απ' αυτές ήταν κι' ο αείμνηστος Βασ.Κουλόπουλος και σχολίαζαν τα της επικαιρότητος ..
   Κάποια στιγμή πλησιάζει ο αλησμόνητος Βασιλάκης ο Παπαρούκης , χαιρέτησε και απευθυνόμενος στον Κουλόπουλο του λέει : Δώμου , ένα πεντακοσάρικο , για να κουβαλήσω το σταυρό , άμα πεθάνεις .
   Τα 'χασε ο Κουλόπουλος , καλά ρε Βασίλη  του λέει , από τώρα ;  άσε να πεθάνω και θα σου δώσουνε ..
   Α..του λέει ο Βασίλης , δώστα μου από τώρα , γιατί ο Λακαντάκιας είναι τσιγκούνης και δε θα μου δώσει ..
   Για όσους δε γνωρίζουν , Λακαντάκιας είναι ο Τάκης Κουλόπουλος , αδερφός του Βασίλη .



 O αείμνηστος και  πολυαγαπημένος  φίλος  των  Λιδορικιωτών , Βασίλης Παπανικολάου , Παπαρούκης  όπως  όλοι μας τον  ξέραμε , σε  μια..υπέροχη " σκληρή " πόζα 


Ο  ΑΥΡΙΑΝΟΣ  ΚΑΙΡΟΣ  ΣΤΟ  ΛΙΔΟΡΙΚΙ


Σάββατο
8/10
03:00
17°C
96%
5 Μπφ Δ
35 Km/hΡιπές ανέμου55 Km/h
ΒΡΟΧΗ
09:00
16°C
89%
5 Μπφ Δ
35 Km/hΡιπές ανέμου55 Km/h
ΑΣΘΕΝΗΣ ΒΡΟΧΗ
15:00
21°C
47%
5 Μπφ Δ
35 Km/hΡιπές ανέμου55 Km/h
ΛΙΓΑ ΣΥΝΝΕΦΑ
21:00
16°C
92%
4 Μπφ Δ
24 Km/h
ΑΡΚΕΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ
Χαμηλή δραστηριότητα κουνουπιών

ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ  ΤΗΝ  ΕΠΙΚΕΙΡΟΤΗΤΑ 
" ...ΑΧ ! ΑΥΤΕΣ  ΟΙ.. ΟΙ   ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ..." 

   Διαβάζουμε  καθημερινά , τελευταία  φίλοι  μου  για  την  περιβόητη " ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ  ΤΟΥ  ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ "  και  άθελά  μας  ο  νους  πηγαίνει στις  διάφορες που έχουν  μεν " ΠΟΜΠΩΔΕΙΣ..ΟΝΟΜΑΣΊΕΣ " ΑΛΛΑ  ΚΑΜΙΑ  ΤΕΛΕΊΩΣ ΑΞΊΑ  ΚΑΙ..ΟΥΣΊΑ ...
   Αλήθεια , θυμάστε  γίλοι  μου  εκείνες  τις περίφημες    ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ .." ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ " ΠΟΥ  ΕΊΧΕ  ΦΤΙΑΞΕΙ  Ο  ΔΉΜΟΣ  ΜΑΣ , και  γέλασαν  μ' αυτές  και  τα..ποικιλόχρωμα ( κοινώς..παρδαλά ) κατσίκια  μέχρις..εξαντλήσεώς  τους , μιλάμε  για  πολύ-πολυ  γέλιο ΜΕΧΡΙ ..ΛΙΠΟΘΥΜΙΑΣ , ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ  ΤΑ  ΟΝΌΜΑΤΑ  ΤΩΝ...ΕΚΛΕΚΤΩΝ ..ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΟΜΈΝΩΝ ....
   Έτσι  για  να  πάρετε  μιά..γευσούλα , δημοσιεύουμε τα  ονόματα  της  ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  ΔΙΑΒΟΎΛΕΥΣΗΣ  ΤΟΥ  2011


Εμπορικοί - Επαγγελματικοί σύλλογοι / Οργανώσεις (Ε.Β.Ε.Φ.)
ΜΕΛΙΣΤΑΣ Αθανάσιος (Μαραθιά) ,    Οργάνωση  Επαγγελματιών
ΜΟΛΟΓΙΑΝΝΗΣ Ιωάννης (Μαλανδρίνο),    Οργάνωση Βιοτεχνών - Βιομηχάνων
ΜΑΜΑΛΗΣ Κων/νος (Ερατεινή) ,   Οργάνωση Εμπόρων
Επιστημονικοί Σύλλογοι και Φορείς
ΤΕΜΠΕΛΗΣ Σταύρος ( Αμυγδαλιά) - Πολιτικός. Μηχανικός
ΚΑΝΔΡΗΣ Παναγιώτης (Λιδωρίκι) - Δημοδιδάσκαλος
ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ Ντίνα-Μαρία (Λιδωρίκι) - Λυκειάρχης
ΡΟΥΣΣΟΥ Μάρθα (Λιδωρίκι) - Ιατρός
Τοπικές Οργανώσεις εργαζομένων-εργοδοτών
ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ Γεώργιος (Παλαιόκαστρο), Εργολάβος Δημ. και Ιδιωτ. Έργων
Εργαζομένων στο Δήμο και Νομικά του Πρόσωπα
ΜΠΟΜΠΟΤΑ Βασιλική (Ευπάλιο) , Δημοτική Υπάλληλος
ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗ Παναγιώτα (Λιδωρίκι), Δημ.Υπ/λος Παιδ.Στ.. Λιδωρικίου
ΚΑΠΕΝΤΖΩΝΗΣ Ιωάννης (Γλυφάδα), Σχολ. Επιτρ. Βμιας Εκπαίδευσης
Σύλλογοι Γονέων - Κηδεμόνων 
ΦΡΟΜΟΥΖΟΠΟΥΛΟΣ Νικόλαος ,Ιερεύς(Μαραθιάς), Σύλ.Γον.Κηδ.Γυμν.Ευπαλίου
ΜΑΡΤΙΝΗ Γεωργία (Διακόπι) , Συλ. Γον. Κηδ.Δημ. Σχ. Λιδωρικίου
Αθλητικοί - Πολιτιστικοί Σύλλογοι και Φορείς
ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ Ιωάννης , Αθλ. Σύλλογος ΑΕΤΟΣ Λιδωρικίου
ΠΙΤΤΑΣ Παναγιώτης , Αθλ. Σύλλογος Τολοφώνα Ερατεινή
ΒΛΑΧΟΣ Κων/νος  , Αθλ. Σύλλογος Ένωση Γλυφάδας
ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ Δημήτριος Αθλ. Σύλλογος ΑΠΟΛΛΩΝ Ευπαλίου
ΤΣΙΑΚΑΤΟΥΡΑ Παναγιώτα , Πολιτιστικός Σύλλογος Αλποχωριτών
ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Αλέκος , Πολιτιστικός Σύλλογος Αμυγδαλιωτών
ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ Χαράλαμπος . Ένωση Ευπαλιωτών Δωρίδος
ΜΠΑΣΤΑ Πολυξένη , Πολιτιστικός Σύλλογος Κλήματος
ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ Ευθυμία , Πολιτ. Συλ. Μαλανδρίνου ’Ο Φύσκος’
ΠΡΩΤΟΠΑΠΠΑΣ Ιωάννης , Πολιτιστ. Συλ. Πενταπολιτών
ΞΥΛΑΓΓΟΥΡΑΣ Ευθύμιος , Πολιτιστ. Σύλλογος Λιδωρικιωτών
ΚΕΒΟΡΓΙΑΝ-ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ Ελένη , Πολιτιστ.Συλ. Τολοφώνας
ΛΙΑΠΗΣ Κων/νος   ,  Δωρική Αδελφότης
ΤΣΙΡΗΣ Γεώργιος ,  Σύλλογος Δωριέων Πάτρας
ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ Ζήσιμος  , Ομοσπ. Σύλλογ. Β.Δ. Δωρίδας
ΜΑΥΡΑΓΑΝΗΣ Ιωάννης , Πολιτιστ. Σύλ. Αρτοτινιωτών
ΤΡΙΓΚΑΣ Ιωάννης  , Πολιτστ. Σύλ. Διακοπίου
Εθελοντικές Οργανώσεις - Κινήσεις Πολιτών
ΚΛΩΣΣΑ Σοφία (Λιδωρίκι) Κίνηση για την Προστασία της Γκιώνας
ΠΑΠΑΠΕΤΡΟΥ Ιωάννης Οικολογικός-Εκπολ. Σύλλ. Σεργούλας
Άλλων Οργανώσεων-Φορέων Κοινωνίας  Πολιτών
ΚΟΥΦΑΚΗ Λαμπρινή (Ευπάλιο) Ένωση Γυναικών Φωκίδος
Τοπικών Συμβουλίων Νέων
ΥΦΑΝΤΗΣ Παναγιώτης (Πεντάπολη)      τ.Δήμου Λιδωρικίου
Δημότες 
ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Θεμιστοκλής - Λιδωρίκι
ΠΑΝΑΓΟΣ Νικόλαος - Λιδωρίκι
ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ Ανδρέας - Τρίκορφο
ΚΛΗΜΟΓΙΑΝΝΗΣ Βασίλειος Μανάγουλη
ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ Ευθύμιος - Ερατεινή
ΤΣΙΩΤΑΣ Ιωάννης - Μαλανδρίνο
ΑΣΗΜΑΚΗΣ Απόστολος - Πενταγιοί
ΜΑΡΚΟΣ Λάμπρος - Κονιάκου
ΚΑΛΑΤΖΗΣ Γεώργιος - Φιλοθέη
ΚΑΤΣΑΡΟΣ Χαράλαμπος - Ευπάλιο
ΚΩΣΤΑΡΑΣ Παναγιώτης - Μοναστηράκι
ΚΡΙΚΕΛΑΣ Ιωάννης - Λιδωρίκι
ΤΣΑΦΑΛΟΠΟΥΛΟΣ Αλέξιος - Μοναστηράκι
ΠΕΤΣΑΣ Αλέξανδρος -Ερατεινή
ΤΑΓΚΑΛΟΣ Ιωάννης - Τρίκορφο
ΜΠΡΟΥΜΑΣ Γεώργιος - Αλποχώρι

   Μάθαμε , επί τέλους ! τη σύνθεση της περίφημης Επιτροπής Διαβούλευσης , που δυστυχώς , κατά την ταπεινή μας γνώμη , ήταν και πάλι .." αναμενόμενη " .
  Αντί σχολιασμού θα ματαξαναθυμίσουμε , παλιότερο σχετικό..δημοσίευμά μας , που επιβεβαιώνει , δυστυχώς , την διαχρονική...διαχρονικότητα κάποιων αντιλήψεων , που φυσικά ποτέ δεν βοήθησαν , και φοβούμαστε , πως ούτε και τώρα θα βοηθήσουν , ευχόμαστε να βγούμε..ψευτες ..αλλά...
  Οποιαδήποτε ομοιότης κλπ...είναι  εντελώς ..τελείως συμπτωματική ....απολαύστε ...και " Ο  ΝΟΩΝ..ΝΟΕΙΤΩ !!!..Κ.Κ.-
  Όπως  καλά   διαβάσατε , λείπουν τα  ..περισσότερα  στοιχεία , ούτε  καν πατρώνυμα  δεν  υπάρχουν , θα  μου  πεις  και  τι  χρειάζονταν , μήπως  όλοι  αυτοί  πρόσφεραν το  παραμικρό στον  τόπο  μας ; Η ..μηπως  και  τους  ρώτησαν ποτέ  για  κάτι ...
     Ε λοιπόν , κάτι  τέτοιο  γίνεται  και  με  την  επιτροπή του ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟς , ΑΚΡΙΒΏΣ  ΜΙΑ  ΑΠΟ ΤΑ  ΙΔΙΑ , ΕΠΊΣΗΣ  δεν  αποκλείεται  πολλοί  να  είναι  μέσα  στην  Επιτροπή  και  να  μη  το  ξέρουν ,, μια  τέτοια  περίπτωση   ΠΟΥ  ΣΥΝΕΒΗ  ΣΤΟ  ΔΗΜΟ  ΜΑΣ  ΠΑΛΙΟΤΕΡΑ  θα  σας  αναφέρουμε  και  θα..." ΣΚΑΣΕΤΕ  ΣΤΑ  ΓΕΛΙΑ " , αλλά  όχι  απόψε 
                 
                           Καλό  σας  βράδυ 
                   WWW.LIDORIKI.COM 

No comments: