13.10.16

ΕΔΩ΄΄ΛΙΔΟΡΙΚΙ..ΕΔΩ..ΛΙΔΟΡΙΚΙ ..

OI  ΠΑΛΙΕΣ  ΜΑΣ  ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 

ΓΕΩΡΓΙΚΑ 

T Ρ Υ Γ Ο Σ

Τέλος  δεκαετίας  του  '60 , τρύγος στα  " Κουμούλια " ( Κ'μούλια ) . Εικονίζονται  μέλη των οικογενειών Γ.Μ.Πανάγου , Γιαν. Ζόγκζα  και Δημ. Βούλγαρη 
Αρχείο Σ.Βούλγαρη 
 Τρύγος  στα  " Παλιάμπελα " στα  1958 . Εικονίζονται μέλη τωνν οικογενειών Κοκκαλιά  και  Γρεροδήμου . Πάνω στο  γαϊδούρι , μάλλον , η  μικρή  Βιολέτα Κοκκαλιά διπλα ό πατέρας  της  Ηλία Κοκκαλιάς , η  μικρή  Χαραλαμπία  Γεροδήμου , η  Ειρήνη  Κοκκαλιά και  καθιστή η  Γ.Γεροδήμου .
Αρχείο Ηλ. Κοκκαλιά  

Από την  ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΗΣ  ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ  
    photolidoriki.blogspot.com

                ********

Καλησπέρα ΄Λιδορικιώτες 
Καλησπέρα  φίλοι  του Λιδορικιού  και  της  εφημερίδας  μας ..
Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
Πέμπτη 13 Οκτωβρίου 2016
Ανατολή Ήλιου: 07:31 – Δύση Ήλιου: 18:51
ΣΑΝ  ΣΗΜΕΡΑ 
ΓΕΓΟΝΟΤΑ

μ.Χ.
1307
Με εντολή του γάλλου βασιλιά Φιλίππου του Ωραίου, συλλαμβάνονται ο Μέγας Διδάσκαλος και χιλιάδες μέλη του Τάγματος των Ναϊτών. Υποβάλλονται σε βασανιστήρια και «ομολογούν» ότι είναι αιρετικοί, ενώ λίγους μήνες αργότερα θα καούν στην πυρά. ΕίναιΠαρασκευή και 13 και από τότε αυτή η μέρα θεωρείται ότι φέρνει γρουσουζιά.
1905
Ιδρύεται το πρώτο Σοβιέτ των εργατών στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας, στο οποίο εκλέγεται πρόεδρος ο Λέων Τρότσκι. Στη συνέχεια πολλαπλασιάζονται τα Σοβιέτ (τα εργατικά συμβούλια), που πρόβαλλαν ως αιτήματα το 8ωρο και τις δημοκρατικές ελευθερίες.
1917
Το Θαύμα του Ήλιου στη Φατίμα της Πορτογαλίας. 70.000 άνθρωποι υποστηρίζουν ότι είδαν τον ήλιο να «χορεύει», αλλάζοντας χρώματα που πλημμύρισαν τον ουρανό. Το θαύμα αποδίδεται στην Παναγία.
1923
Η Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας κηρύσσει την Άγκυρα πρωτεύουσα της χώρας, αντί της Κωνσταντινούπολης.
1930
Η Αλίκη Διπλαράκου αναδεικνύεται Μις Υφήλιος στο διαγωνισμό ομορφιάς που διεξάγεται στο Ρίο Ντε Ζανέιρο.
1972
Ένα αεροπλάνο, στο οποίο επιβαίνει μία ομάδα ράγκμπι της Ουρουγουάης, συντρίβεται στις Άνδεις. Αρκετοί από τους επιβάτες θα εντοπιστούν σώοι 72 ημέρες αργότερα και θα ομολογήσουν ότι κατέφυγαν στον κανιβαλισμό προκειμένου να επιβιώσουν. Η απίστευτη ιστορία τους θα μεταφερθεί δύο φορές στη μεγάλη οθόνη.
ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ 
μ.Χ.
1925
Βαρόνη Μάργκαρετ Χίλντα Θάτσερ, το γένος Ρόμπερτς, η επονομαζόμενη και «σιδηρά κυρία», η οποία διατέλεσε πρωθυπουργός της Μ. Βρετανίας από το 1979 έως το 1990. (Θαν. 8/4/2013)
Αποφθέγματα
1941
Πολ Σάιμον, αμερικανός τραγουδοποιός, μέλος αρχικά του ντουέτου «Σάιμον και Γκαρφάνκελ», ο οποίος στη συνέχεια ακολούθησε επιτυχημένη σόλο καριέρα.
1951
Αντώνης Καφετζόπουλος, έλληνας ηθοποιός.
ΘΑΝΑΤΟΙ


μ.Χ.
1882
Ζοζέφ Αρτίρ Κοντ Ντε Γκομπινό, γάλλος διπλωμάτης, θεωρητικός του ρατσισμού και της λευκής υπεροχής μέσα από το βιβλίο του «Δοκίμιο για την ανισότητα των ανθρωπίνων φυλών» (1855). (Γεν. 14/7/1816)
1904
Παύλος Μελάς, στρατιωτικός, από τους οργανωτές του Μακεδονικού Αγώνα. (Γεν. 29/3/1870)
1985
Τάσσος (Αναστάσιος Αλεβίζος), έλληνας χαράκτης. (Γεν. 1914)

Παύλος Μελάς


1870 – 1904


Έλληνας αξιωματικός του Στρατού, πρωτομάρτυρας και σύμβολο του Μακεδονικού Αγώνα.
Ο Παύλος Μελάς γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου του 1870 στη Μασσαλία, όπου ο πατέρας του Μιχαήλ Μελάς (1833-1897) δραστηριοποιούταν ως έμπορος. Το 1886 εισήλθε στη Σχολή Ευελπίδων και εξήλθε ως ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού στις 8 Αυγούστου του 1891. Τον επόμενο χρόνο νυμφεύτηκε τη Ναταλία Δραγούμη (1872-1973), κόρη του τραπεζίτη και πολιτικούΣτέφανου Δραγούμη, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τον στρατιωτικό Μιχαήλ Μελά (1894-1950) και τη χημικό Ζωή Μελά - Ιωαννίδη (1898-1996).
Υπήρξε δραστήριο μέλος της Εθνικής Εταιρείας, μιας μυστικής οργάνωσης, που είχε ως σκοπό την αναζωπύρωση του εθνικού φρονήματος και την απελευθέρωση των υπόδουλων Ελλήνων με κάθε θυσία, και έπαιξε αρνητικό ρόλο στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897. Με την έκρηξη του πολέμου μάχεται στα μέτωπα της Θεσσαλίας, ως διοικητής ουλαμού της 2ης Πεδινής Πυροβολαρχίας. Είναι αισιόδοξος για την έκβασή του, ώστε γράφει στους γονείς του: «...Αν ο θεός μας βοηθήση ολίγον, σύντομα θα λάβετε γράμμα μου από την Θεσσαλονίκην. ΄Ώστε θάρρος, αγαπητοί μου γονείς, θάρρος και πεποίθησιν· διότι και αν φέρη ο διάβολος, να νικηθώμεν, θα νικηθώμεν παλικαρίσια...». Δέκα μέρες αργότερα, η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί τον απογοητεύει και τον αηδιάζει. «Οι ηλίθιοι που φωνάζουν εναντίον του (εννοεί τον διάδοχο Κωνσταντίνο) έπρεπε να είναι εις την Λάρισσαν την επαύριο, της ατίμου, ατίμου, ατίμου φυγής μας, δια να ιδούν την κατάστασιν του στρατού και ν’ αντιληφθούν αν ήτο δυνατόν να κάμη μαζί του ένα βήμα προς τα εμπρός...» γράφει εκ νέου στους γονείς του.
Στις αρχές του 20ου αιώνα τον απασχολεί έντονα η κατάσταση στην τουρκοκρατούμενη Μακεδονία και τον ανησυχεί η δράση των κομιτατζήδων, που επιδιώκουν την προσάρτηση της Μακεδονίας στη Βουλγαρία. Τον επηρεάζει έντονα ο Μακεδόνας πεθερός του Στέφανος Δραγούμης, ενώ έχει πληροφόρηση από πρώτο χέρι από τον αδελφό της γυναίκας του Ίωνα Δραγούμη, που υπηρετεί ως υποπρόξενος στο Μοναστήρι (σημερινή Μπίτολα ΠΓΔΜ).
Τον Φεβρουάριο του 1904, μαζί με άλλους τρεις αξιωματικούς, τους λογαχούς Αλέξανδρο Κοντούλη και Αναστάσιο Παπούλα και τον ανθυπολοχαγό Γεώργιο Κολοκοτρώνη, συμμετέχει σε μυστική αποστολή στη Μακεδονία με το ψευδώνυμο Μίκης Ζέζας (Μίκης, από το όνομα του γιου του Μιχαήλ, που τον φωνάζουν χαϊδευτικά Μίκη και Ζέζας, από το όνομα της κόρης του Ζωής, που τη φωνάζουν χαϊδευτικά Ζέζα), κατόπιν εντολής της κυβέρνησης Θεοτόκη. Η ομάδα των τεσσάρων αξιωματικών, συνοδευόμενη από μακεδόνες αγωνιστές, δραστηριοποιήθηκε στη δυτική Μακεδονία, αλλά οι κινήσεις της έγιναν αντιληπτές από τους Τούρκους, οι οποίοι ζήτησαν από την ελληνική κυβέρνηση την ανάκλησή τους. Έτσι, ο Μελάς μαζί με τους τρεις άλλους αξιωματικούς επέστρεψαν στην Αθήνα στις29 Μαρτίου.
Τον Ιούλιο, ενώ υπηρετούσε στη Σχολή Ευελπίδων, ζήτησε 20ήμερη άδεια και έκανε ένα δεύτερο ταξίδι στη Μακεδονία. Στο πλαστό διαβατήριό του αναγραφόταν το όνομα Πέτρος Δέδες και ως επάγγελμα δήλωνε ζωέμπορος. Μόλις έφθασε στην Κοζάνη συναντήθηκε με το ντόπιο ελληνικό στοιχείο και αποφασίστηκε η συγκρότηση ενόπλων σωμάτων με τη στρατολόγηση ανδρών από τις γύρω περιοχές και η ανάληψη άμεσης δράσης στη Δυτική Μακεδονία. Επέστρεψε στην Αθήνα στις 3 Αυγούστου γεμάτος αισιοδοξία για την έκβαση του Αγώνα.
Μετά από 15 ημέρες ζήτησε κι έλαβε τετράμηνη άδεια από το στράτευμα για να αναλάβει επίσημα την αρχηγία του Μακεδονικού Αγώνα στην περιοχή της Καστοριάς και του Μοναστηρίου, κατόπιν υπόδειξης του Μακεδονικού Κομιτάτου. Λίγο πριν από την αναχώρησή του εξομολογείτο στη γυναίκα του: «...Αισθάνομαι πολύ, ο δυστυχής, την ευτυχίαν που αφήνω· αισθάνομαι ότι μ’ όλον τον ανήσυχον και νευρικόν χαρακτήραν μου ο βίος ο οποίος μου αρμόζει περισσότερον είναι ο ήσυχος και ο οικογενειακός. Αλλ’ από τινος δεν ηξεύρω τι έπαθα· έγινα όργανον δυνάμεως πολύ μεγάλης, ως φαίνεται, αφού έχει την ισχύν να κατασιγάση όλα τ’ αλλα αισθήματά μου και να με ωθή διαρκώς προς την Μακεδονίαν». Και από τη Λάρισα συμπλήρωνε με νέο γράμμα προς την σύζυγό του, ωσάν να προαισθανόταν το τέλος του: «...Αναλαμβάνω αυτόν τον αγώνα με όλη μου την ψυχήν και με την ιδέαν, ότι είμαι υποχρεωμένος να τον αναλάβω. Είχα και εγώ την ακράδαντον πεποίθησιν, ότι δυνάμεθα να εργασθώμεν εν Μακεδονία και να σώσωμεν πολλά πράγματα. Έχων δε την πεποίθησιν ταύτην, έχω και υπέρτατον καθήκον να θυσιάσω το παν όπως πείσω την Κυβέρνησιν και την κοινήν γνώμην περί τούτου...».
Στις 28 Αυγούστου ο Καπετάν Μίκης Ζέζας διέβη τα σύνορα, συνοδευόμενος από αρκετούς Μακεδόνες, Λάκωνες και Κρήτες, και στα μέσα Σεπτεμβρίου στρατοπέδευσε στην περιοχή της Καστοριάς. Στις 13 Οκτωβρίου του 1904 εισήλθε στο χωριό Στάτιστα για να αναπαυτεί αυτός και οι άνδρες του. Όμως, ο Βούλγαρος αρχικομιτατζής Μήτρος Βλάχος, προκειμένου να τον βγάλει από τη μέση, ειδοποίησε τις οθωμανικές αρχές. Επί τόπου κατέφθασε ισχυρό στρατιωτικό απόσπασμα, αποτελούμενο από 150 άνδρες και στη συμπλοκή που ακολούθησε, ο Παύλος Μελάς τραυματίστηκε σοβαρά στην οσφυϊκή χώρα και μετά από μισή ώρα άφησε την τελευταία του πνοή.
Το κεφάλι του αποκόπηκε από τους συμπολεμιστές του και τάφηκε στο ναό της Αγίας Παρασκευής στο Πισοδέρι. Το σώμα του παραδόθηκε από τις οθωμανικές αρχές στον μητροπολίτη Καστοριάς Γερμανό (Καραβαγγέλη) και τάφηκε στον βυζαντινό ναό των Ταξιαρχών στην Καστοριά, όπου αναπαύεται και η κάρά του από το 1950. Στον ίδιο ναό έχει ταφεί και η σύζυγός του Ναταλία, κατ’ επιθυμίαν της.
Ο θάνατος του Παύλου Μελά έγινε γνωστός στην Αθήνα στις 18 Οκτωβρίουκαι συγκλόνισε την κοινή γνώμη, λόγω του ακέραιου και αγνού χαρακτήρα του ανδρός, αλλά και του γνωστού ονόματος της οικογένειάς του, που είχε μεγάλους δεσμούς με τη Μακεδονία και την κοινωνία των Αθηνών. Η θυσία του σηματοδότησε την ουσιαστική έναρξη του Μακεδονικού Αγώνα, που κορυφώθηκε με τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913.
Σχετικά
  • Τη θυσία του Παύλου Μελά ύμνησε ο Κωστής Παλαμάς («Παύλος Μελάς») και η λαϊκή μούσα.
  • Αναφορές στον Παύλο Μελά περιέχονται στο κλασικό παιδικό μυθιστόρημα της Πηνελόπη Δέλτα «Ο Μάγκας».
  • Το χωριό Στάτιστα, όπου «έπεσε» ο Παύλος Μελάς φέρει σήμερα το όνομά του.
  • Ο Δήμος Παύλου Μελά, προέκυψε από τη συνένωση των Δήμων Σταυρούπολης, Πολίχνης και Ευκαρπίας, στο πλαίσιο του προγράμματος «Καλλικράτης».

Οι Ιππότες του Ναού (Ναΐτες)



Μέλη του στρατιωτικοθρησκευτικού τάγματος του Ναού τού Σολομώντος, οι οποίοι έφεραν και την ονομασία Ακτήμονες Ιππότες του Χριστού και του Ναού του Σολομώντος. Κατηγορήθηκαν για αποκρυφιστικές μυητικές τελετές (θεωρούνται πρόδρομοι των Μασόνων), ενώ συνεισέφεραν σημαντικά στην εξέλιξη του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Το τάγμα των Ναϊτών ιδρύθηκε από τον Ούγο ντε Πεν (1070-1136) και εννέα άλλους γάλλους ιππότες στην Παλαιστίνη, αμέσως μετά την Α' Σταυροφορία (1119), σύμφωνα με τα ιπποτικά πρότυπα του δυτικού μοναχισμού της εποχής. Σκοπός της ίδρυσής του ήταν η προστασία των ιερών προσκυνημάτων και των προσκυνητών από πιθανές επιθέσεις μουσουλμάνων.
Ο βασιλιάς της Ιερουσαλήμ, Βαλδουίνος Β’, τους παραχώρησε μία πτέρυγα του παλατιού, που βρισκόταν κοντά στον παλαιό Ναό του Σολομώντος, για να οργανώσουν τη δράση τους. Ο αρχηγός του τάγματος ονομαζόταν μέγας μάγιστρος, τα δε μέλη διακρίνονταν σε τέσσερις τάξεις: ιππότες, αξιωματούχοι, εφημέριοι κληρικοί και υπηρέτες.
Όλα τα μέλη του τάγματος έδιναν όρκους πτωχείας και εγκράτειας και όφειλαν αυστηρή υπακοή στις εντολές στους προϊσταμένους τους. Μόνο η τάξη των ιπποτών έφερε τα επίσημα διάσημα του τάγματος, ενώ το επίσημο ένδυμα των Ναϊτών καθορίστηκε από τον Πάπα το 1148 σε χρώμα λευκό με επίχρυσο σταυρό.
Η υποστήριξη των Ναϊτών από τον περίφημο Άγιο Βερνάρδο του Κλερβό, ο οποίος εγκωμίασε την ιερότητα του σκοπού και τις αρετές τους, ευνόησε την ανάπτυξη του τάγματος. Σε περιόδους ακμής τα μέλη του έφταναν και τις είκοσι χιλιάδες. Το 1139 πέτυχαν να εξαιρεθούν από τη δικαιοδοσία των τοπικών επισκόπων και να υπαχθούν απευθείας στην αυθεντία του Πάπα, αυξάνοντας έτσι τη δύναμη και την επιρροή τους στη Δύση.
Η σταδιακή αύξηση της περιουσίας τους στην Παλαιστίνη, εξαιτίας της προστασίας που προσέφεραν στους προσκυνητές και της ανάπτυξης μιας μορφής τραπεζικού συστήματος, καθώς και οι προσφορές των πλούσιων προσκυνητών, υπήρξαν οι βασικοί για την ευρύτερη ακτινοβολία τους. Βασιλείς και ευγενείς της Γαλλίας, της Ισπανίας, της Αγγλίας και των άλλων χριστιανικών κρατών της Δύσης παραχώρησαν στους Ναΐτες φρούρια, περιοχές και κτήρια για την ενίσχυση της δραστηριότητάς τους.
Η οικονομική και η στρατιωτική τους δύναμη αποτελούσαν εγγύηση για τις τραπεζικές τους δραστηριότητες, οι οποίες κάλυπταν όχι μόνο τους προσκυνητές, αλλά και πολλούς ευγενείς των χριστιανικών κρατών, σε μία εποχή που απαγορευόταν στους χριστιανούς να δανείζουν με τόκο. Η συσσώρευση πλούτου και δύναμης απομάκρυνε σταδιακά τους Ναΐτες από τους ιδρυτικούς σκοπούς του τάγματος. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι Ναΐτες ανέλαβαν επανειλημμένα την οικονομική ενίσχυση του βασιλιά της Γαλλίας με σοβαρά πάντοτε ανταλλάγματα, αλλά και με συνεχή διόγκωση της δυσφορίας έναντι των οικονομικών τους δραστηριοτήτων.
Η αποκατάσταση της αραβικής κυριαρχίας στην Παλαιστίνη ανάγκασε τους Ναΐτες να καταφύγουν στην Κύπρο και να αναπτύξουν συστηματικότερα τις τραπεζικές τους φιλοδοξίες, οι οποίες αποχρωμάτισαν τον θρησκευτικό χαρακτήρα του τάγματος. Οι φήμες για την εισαγωγή αποκρυφιστικών μυητικών τελετών προβλημάτισαν ακόμη και τον παπικό θρόνο.
Ο βασιλιάς της Γαλλίας Φίλιππος Δ' ο Ωραίος, που ήταν καταχρεωμένος στους Ναΐτες, αποφάσισε να προχωρήσει στη διάλυση του τάγματος και τη δήμευση της περιουσίας του στη Γαλλία για να μην πληρώσει τα χρέη του. Στις 13 Οκτωβρίου 1307 συνέλαβε τα ηγετικά μέλη των Ναϊτών ως αιρετικά και τα υπέβαλε σε βασανιστήρια, προκειμένου να αποκαλύψουν άνομες πράξεις, όπως λατρεία του Σατανά, παιδεραστία, ποδοπάτημα του Τιμίου Σταυρού και κατοχή απόκρυφων δυνάμεων. Ο Φίλιππος είχε σύμμαχό του τον γαλλικής καταγωγής Πάπα Κλήμη Ε', ο οποίος με τη βούλα «Vox In Excelsio» της 22ας Μαρτίου 1312, αποφάσισε την επίσημη διάλυση του Τάγματος.
Η αυλαία της δράσης των Ιπποτών του Ναού έπεσε στις 19 Μαρτίου 1314, όταν ο Μέγας Μάγιστρος Ζακ Ντε Μολέ κάηκε στην πυρά ως αιρετικός. Λέγεται ότι προτού ξεψυχήσει καταράστηκε τον βασιλιά και τον Πάπα. Η κατάρα του «έπιασε» και ο μεν Κλήμης πέθανε τον επόμενο μήνα, ο δε Φίλιππος οκτώ μήνες αργότερα.
Έχει υποστηριχθεί από λάτρεις της συνωμοσιολογίας, ότι μέλη των Ναϊτών, που διέφυγαν από τους διωγμούς στη Γαλλία, κατέφυγαν στη Σκωτία, όπου διατήρησαν αναμμένη την σπίθα του Τάγματος, μέσα από τις γραμμές του Ελευθεροτεκτονισμού (Μασονίας) και από ξεχωριστές μυστικές οργανώσεις, όπως οι σύγχρονες Templar Research Institute και CIRCES International Inc. Έχοντας μάθει να χειραγωγούν την εξουσία και να διαχειρίζονται αριστοτεχνικά τον πλούτο, οι Ναΐτες βρίσκονται στο υπόβαθρο της Δυτικής κοινωνίας και απλώς περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να αποκαλυφθούν και να δείξουν την πραγματική τους δύναμη. 


Η αεροπορική τραγωδία των

Άνδεων



Στις 13 Οκτωβρίου 1972, 16 από τους 40 επιβάτες μιας πτήσης τσάρτερ επέζησαν ύστερα από αεροπορικό δυστύχημα. Παρέμειναν 72 μέρες καθηλωμένοι σε συνθήκες πολικού ψύχους στις Άνδεις, χωρίς να σταματήσουν να ελπίζουν κι επιδιδόμενοι σε κανιβαλισμό για να επιβιώσουν. Για τους επιζήσαντες ήταν ένας εφιάλτης, παρότι ο κόσμος αποκάλεσε αργότερα την περιπέτειά τους «Το Θαύμα των Άνδεων».
Στις 12 Οκτωβρίου 1972, ένα δικινητήριο ελικοφόρο αεροσκάφος τύπου Fairchild Hiller FH-227D της Πολεμικής Αεροπορίας της Ουρουγουάης, με πενταμελές πλήρωμα και 40 επιβαίνοντες, απογειώθηκε από το Μοντεβιδέο με προορισμό το Σαντιάγο της Χιλής. Μετέφερε την ομάδα ράγκμπι Old Christians Club, που θα έδινε φιλικό αγώνα στην πρωτεύουσα της Χιλής, αλλά και συγγενείς, φίλους και γνωστούς των παικτών.
Κατά τη διάρκεια της πτήσης, ο καιρός επιδεινώθηκε κι έτσι ο έμπειρος κυβερνήτης του αεροπλάνου, σμήναρχος Χούλιο Σέζαρ Φεράδας, επέλεξε να προσγειωθεί στην πόλη της Αργεντινής Μεντόσα, στους πρόποδες των Άνδεων, όπου οι επιβάτες και το πλήρωμα διανυκτέρευσαν. Την επομένη, οι καιρικές συνθήκες δεν είχαν βελτιωθεί, αλλά ο πιλότος ενέδωσε στις πιέσεις των επιβατών και αποφάσισε να απογειωθεί για το Σαντιάγο, αφού πήρε το πράσινο φως από τον πύργο ελέγχου.
Στη διαδρομή το αεροσκάφος αντιμετώπισε έντονες αναταράξεις, τις οποίες οι 40 επιβάτες αντιμετώπισαν με χαμόγελα και χωρίς φόβο. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν 19 ή 20 ετών και για πολλούς ήταν το πρώτο τους ταξίδι με αεροπλάνο.
Ωστόσο, πάνω από τη Χιλή το αεροπλάνο αντιμετώπισε πρόβλημα, έχασε ύψος, προσέκρουσε σε μία κορυφή των Άνδεων, έχασε τμήμα της ουράς του και συνετρίβη στο χιόνι. Δώδεκα από τους επιβαίνοντες σκοτώθηκαν ακαριαία, ενώ πέντε ακόμα υπέκυψαν στα τραύματά τους την πρώτη νύχτα.
Οι 28 διασωθέντες, καταπονημένοι και τραυματισμένοι κάποιοι από αυτούς, άρχισαν να δίνουν τον αγώνα της επιβίωσης μέσα στις άγριες πολικές συνθήκες των Άνδεων. Βρίσκονταν σε υψόμετρο 3.600 μ., χωρίς τροφή, με περιορισμένο οξυγόνο και χωρίς νέα για την τύχη τους, καθώς τα σωστικά συνεργεία είχαν χάσει τα ίχνη τους. Η τροφή τους από εδώ και στο εξής θα ήταν τα πτώματα των συνεπιβατών τους.
Στις 21 Οκτωβρίου ένας από τους διασωθέντες πέθανε και στις 29 Οκτωβρίου μία χιονοστιβάδα αποτελείωσε άλλους οκτώ. Μέχρι τις 11 Δεκεμβρίου ακόμη τρεις είχαν χάσει τη ζωή τους.
Στις 12 Δεκεμβρίου, δύο από τους επιζήσαντες, ο Νάντο Παράδο και ο Ρομπέρτο Κανέσα, αποφάσισαν να ξεκινήσουν μία απέλπιδα πορεία προς το άγνωστο. Μετά από δεκαήμερη πεζοπορία, για καλή τους τύχη βρέθηκε στο δρόμο τους ένας ορεσίβιος μεταφορέας, ονόματι Σέρχιο Καταλάν, ο οποίος τους περιέθαλψε και ειδοποίησε τις αρχές, οι οποίες είχαν διακόψει τις έρευνες. Μέχρι 23 Δεκεμβρίου 1972 και οι υπόλοιποι 14 διασωθέντες του αεροπορικού δυστυχήματος είχαν μεταφερθεί σώοι και ασφαλείς στο Μοντεβιδέο.
Το αεροπορικό δυστύχημα των Άνδεων και η οδύσσεια των διασωθέντων ενέπνευσε τη συγγραφή βιβλίων, ταινιών μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ, ακόμη και μιούζικαλ.

Νάνα Μούσχουρη
1934 –


Διεθνούς φήμης Ελληνίδα αοιδός. Με πωλήσεις που ξεπερνούν τα 300 εκατομμύρια δίσκους, θεωρείται η πιο εμπορική τραγουδίστρια όλων των εποχών σε παγκόσμιο επίπεδο και η μόνη που συναγωνίζεται επί ίσοις όροις τους Beatles και τον Έλβις Πρίσλεϊ. Η χαρακτηριστική σοπράνο φωνής της (γεννήθηκε με μόνο μία φωνητική χορδή), η ικανότητά της να τραγουδά πειστικά σε πολλές γλώσσες και η ποικιλία του ρεπερτορίου της, τη βοήθησε να χτίσει την αξιομνημόνευτη διεθνή καριέρα της.
Η Ιωάννα Μούσχουρη (Νάνα το χαϊδευτικό της) γεννήθηκε στα Χανιά της Κρήτης στις 13 Οκτωβρίου 1934. Ο πατέρας της Κωνσταντίνος δούλευε ως μηχανικός προβολής σ’ έναν τοπικό κινηματογράφο και η μητέρα της Αλίκη ως ταξιθέτρια. Σε ηλικία τριών ετών η Νάνα μετακόμισε στην Αθήνα με την οικογένειά της. Στην Κατοχή ο πατέρας της έλαβε ενεργό μέρος στην αντίσταση κατά των Γερμανών κατακτητών. Τα χρόνια ήταν δύσκολα και οι γονείς της δούλευαν πολύ σκληρά για να μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια τα δύο μικρά κορίτσια της οικογένειας, την Τζένη (Ευγενία) και τη Νάνα.

Με τον Μάνο Χατζιδάκι στο Β’ Φεστιβάλ Τραγουδιού
Σε ηλικία 12 ετών άρχισε να παίρνει μαθήματα μουσικής. Από το ραδιόφωνο άκουγε αμερικανούς τραγουδιστές της τζαζ (Φρανκ Σινάτρα, Έλλα Φιτζέραλντ και Μπίλι Χολιντέι), καθώς και γάλλους (Εντίθ Πιάφ κ.ά.). Το 1950 έγινε δεκτή στο Ωδείο Αθηνών, όπου σπούδασε κλασσική μουσική και λυρικό τραγούδι. Όμως, το 1957 αποβλήθηκε από το Ωδείο, όταν οι καθηγητές της ανακάλυψαν ότι τραγουδούσε τζαζ σ’ ένα νάιτ-κλαμπ της Αθήνας.
Το 1958 ήταν σημαδιακό για τη Μούσχουρη. Η γνωριμία της με τον Μάνο Χατζιδάκι, ο οποίος έγινε ο μέντοράς της στη μουσική, της άνοιξε το δρόμο για τη μεγάλη καριέρα που ακολούθησε. Τον επόμενο χρόνο εμφανίζεται στο Α’ Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού και κυριαρχεί με δύο τραγούδια, το «Κάπου υπάρχει η αγάπη μου» του Μάνου Χατζιδάκι και το «Ξέρω κάποιο αστέρι» του Μίμη Πλέσσα, τα οποία κερδίζουν το πρώτο και το δεύτερο βραβείο αντίστοιχα. Το 1960 κερδίζει και πάλι το πρώτο βραβείο με δύο τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι, που ισοψήφησαν («Κυπαρισσάκι», «Τιμωρία»). Την περίοδο εκείνη ερμήνευσε και άλλα τραγούδια του σπουδαίου συνθέτη, που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία («Υμηττός», «Χάρτινο το Φεγγαράκι».
Το 1960 ανοίγει τα φτερά της στο εξωτερικό. Συμμετέχει στο Φεστιβάλ Μεσογειακού Τραγουδιού στη Βαρκελώνη και κερδίζει το πρώτο βραβείο με το τραγούδι του Κώστα Γιαννίδη «Ξύπνα Αγάπη Μου», που αποτέλεσε το μουσικό διαβατήριο για τη διεθνή καριέρα της. Η αναγνώριση και η μεγάλη επιτυχία δεν άργησε να έρθει. Το τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι «Σαν σφυρίξεις τρεις φορές», που συνέθεσε για το γερμανικό ντοκιμαντέρ «Ελλάς η χώρα των Ονείρων» γίνεται «Weisse Rosen aus Athen» («Το λευκό ρόδο της Αθήνας») και γνωρίζει τεράστια επιτυχία στη Γερμανία, με πωλήσεις που ξεπερνούν τα 1.500.000 αντίτυπα. Το ίδιο τραγούδι στα αγγλικά, ως «White Rose of Athens», θα την κάνει γνωστή σ’ ολόκληρο τον κόσμο. To 1961 ανέβηκε για πρώτη φορά τα σκαλιά της εκκλησίας. Παντρεύτηκε τον κιθαρίστα του συγκροτήματός της Γιώργο Πετσίλα, τον πρώτο άντρα που φίλησε, όπως έχει δηλώσει. Το ζευγάρι απέκτησε δύο παιδιά, τον Νικόλα (1968) και τη Λενού (1970), και χώρισε το 1973.

Με τον Κουίνσι Τζόουνς (δεξιά)
Το 1962, ο σπουδαίος τζαζίστας και παραγωγός Κουίνσι Τζόουνς, που την είχε ακούσει στο Φεστιβάλ της Βαρκελώνης, την καλεί στις Ηνωμένες Πολιτείες για να ηχογραφήσει τον πρώτο αμερικάνικο δίσκο της με κλασικά αμερικάνικα τραγούδια και τίτλο «The girl from Greece sings». Λίγο αργότερα γνώρισε την πρώτη της επιτυχία στην Αγγλία με τη διασκευή του ποπ τραγουδιού «My Colouring Book». Το 1963 εγκαθίσταται μόνιμα στο Παρίσι και ηχογραφεί τον δίσκο «Mes plus belles chansons Grecques» με αποκλειστικά ελληνικά τραγούδια. Ο δίσκος αυτός θα της χαρίσει την πρώτη της διάκριση στη Γαλλία, το βραβείο «Charles Cros» της Γαλλικής Μουσικής Ακαδημίας.
Στις 23 Μαρτίου 1963 εκπροσώπησε το Λουξεμβούργο στο διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον, που έγινε στο Λονδίνο. Ερμήνευσε το τραγούδι «A force de prier», που μπορεί να κατετάγη όγδοο, αλλά αποτέλεσε μία από τις πρώτες επιτυχίες της που μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες. Την επόμενη διετία συνεργάστηκε με τον γάλλο συνθέτη Μισέλ Λεγκράν, ο οποίος της έγραψε δύο μεγάλες επιτυχίες, τα τραγούδια «Les Parapluies de Cherbourg» (1964) και «L' Enfant au Tambour» (1965). Το 1965 ηχογράφησε τον δεύτερο αγγλόφωνο δίσκο της στις ΗΠΑ με τίτλο «Nana Sings» και συνεργάστηκε με τον Χάρι Μπελαφόντε σε σειρά συναυλιών και στο άλμπουμ «An Evening With Belafonte/Mouskouri» (1966).
Το 1967 κυκλοφόρησε ένα από τους πιο σημαντικούς δίσκους της, το «Le Jour où la Colombe», που περιέχει πολλά σπουδαία τραγούδια του γαλλικού ρεπερτορίου της: «Au Coeur de Septembre», «Adieu Angélina», «Robe Bleue, Robe Blanche» και το κλασικό ποπ στάνταρ «Le Temps des Cerises». Ηχογράφησε, επίσης, τη δική της εκδοχή του «Guantanamera» κι έκανε την παρθενική της εμφάνιση στο «Ολιμπιά», τον θρυλικό συναυλιακό χώρο του Παρισιού, με γαλλικά ποπ τραγούδια, ελληνικά  τραγούδια και συνθέσεις του Μάνου Χατζιδάκι. Το 1969 κυκλοφορεί το «Over and Over», ο πρώτος της δίσκος στην αγγλική αγορά που παραμένει στους πίνακες επιτυχιών περισσότερο από 100 εβδομάδες. Η δημοτικότητά της στην Αγγλία διαρκώς ανεβαίνει και τα εισιτήρια της πρώτης της συναυλίας στο περίφημο «Άλμπερτ Χολ» του Λονδίνου, εξαντλούνται μέσα σε λίγες ώρες.

Με τον Σερζ Λαμά
Η Μούσχουρη πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του ‘70 «στο δρόμο», δίνοντας συναυλίες σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου και αυξάνοντας τη δημοτικότητα της. Στη Γαλλία, κυκλοφόρησε μία σειρά από επιτυχημένα άλμπουμ («Comme un Soleil», «Une Voix Qui Vient du Coeur», «Vielles Chansons de France» και «Quand Tu Chantes») και ηχογράφησε την επιτυχημένη διασκευή της άριας «Habanera» από την όπερα του Μπιζέ «Κάρμεν», ντουέτο με τον Σερζ Λαμά. Στις γερμανόφωνες χώρες σημείωσε μεγάλη επιτυχία το άλμπουμ «Sieben Schwarze Rosen» (1975), όπως και στις αγγλόφωνες χώρες το «Book of Songs». Η δημοτικότητά της στις αγγλόφωνες χώρες θα αυξηθεί ακόμη πιο πολύ, όταν το BBC θα της εμπιστευθεί την τριετία 1971-1974 την παρουσίαση μιας σειράς μουσικών εκπομπών με τίτλο «Nana with Guests».
Το 1981 γνωρίζει μία ακόμη παγκόσμια επιτυχία με το τραγούδι «Je chante avec toi Liberté», βασισμένο στο χορωδιακό «Va Pansiero» από την όπερα του Βέρντι «Ναμπούκο». Το ερμήνευσε εκτός από τα γαλλικά, στα γερμανικά («Lied der Freiheit»), τα  ισπανικά («Libertad»), τα πορτογαλικά («Liberdade») και τα αγγλικά («Song for Liberty»). Την ίδια χρονιά, τιμάται με το «Χρυσό Εισιτήριο», για περισσότερα από 100.000 εισιτήρια που πωλήθηκαν μέσα σε λίγες μέρες στην περιοδεία της στη Γερμανία.
Το καλοκαίρι του 1984 η Μούσχουρη επιστρέφει ύστερα από απουσία 20 ετών στην Αθήνα, όπου πρωτοξεκίνησε τη μεγάλη καριέρα της. Στις 23 και 24 Ιουλίου τραγουδά στο κατάμεστο Ηρώδειο, κάτω από την Ακρόπολη, συναυλία που συχνά δηλώνει ότι θα παραμείνει για πάντα η πιο γλυκιά της ανάμνηση στη σκηνή. Από τότε, αποφασίζει να ηχογραφήσει νέους δίσκους στα ελληνικά και κυκλοφορεί «Η ενδεκάτη εντολή» του Γιώργου Χατζηνάσιου σε στίχους του αγαπημένου της φίλου Νίκου Γκάτσου.

Με τον Νίκο Γκάτσο
Το 1985 ηχογραφεί το «Only Love» για το σήριαλ του BBC, «Η Κόρη του Μιστράλ» που ανέβηκε στο Νο2 του βρετανικού πίνακα επιτυχιών. Τον ίδιο χρόνο κυκλοφόρησε για την ισπανόφωνη αγορά το τραγούδι «Con Todo el Alma», μεγάλη επιτυχία σε Ισπανία, Αργεντινή και Χιλή. Τον επόμενο χρόνο κυκλοφόρησε πέντε άλμπουμ σε ισάριθμες γλώσσες και το 1988 επέστρεψε στην εποχή του Ωδείου Αθηνών με το διπλό άλμπουμ «The Classical Nana», που περιλάμβανε άριες από αγαπημένες της όπερες.
Τον Σεπτέμβριο του 1987 επιστρέφει στην Ελλάδα και τραγουδά ξανά για μια βραδιά στο Ηρώδειο. Ακολουθεί μια συναυλία στο κατάμεστο Ολυμπιακό Στάδιο, όπου ξανασμίγει με τον Μάνο Χατζιδάκι. Η συναυλία αυτή γίνεται αφορμή να ξανασυνεργαστεί με τον Μάνο Χατζιδάκι και τον Νίκο Γκάτσο, ηχογραφώντας τον δίσκο «Οι Μύθοι μιας Γυναίκας» (1988).
Το 1991 κυκλοφορεί την αγγλόφωνη συλλογή «Only Love: The Best of Nana Mouskouri», που γίνεται η μεγαλύτερη επιτυχία της στη δύσκολη γι’ αυτή αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών. Τη δεκαετία του ‘90 εξακολουθεί να δίνει συναυλίες σε όλο τον κόσμο και ναηχογραφείί τακτικά στα Αγγλικά, τα Γερμανικά, τα Ελληνικά, τα Γαλλικά και τα Ισπανικά. Ξεχωρίζουν η συλλογή με σπιρίτσουαλ «Gospel», το ισπανόφωνο «Nuestras Canciones», το πολύγλωσσο «Côté Sud, Côté Coeur» (1992), το «Falling In Love Again: Great Songs From the Movies» και το γαλλικό «Dix Mille Ans Encore».
Το 1993 έγινε πρέσβειρα καλής θελήσεως της «Γιούνισεφ». Από τη θέση της αυτή συναντά κρατικούς αξιωματούχους και αρχηγούς κρατών και προβάλλει τα δικαιώματα των παιδιών. Τον επόμενο χρόνο αναμίχθηκε στην πολιτική. Με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας κέρδισε μία θέση στην Ευρωβουλή, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1999. Ενδιάμεσα ηχογράφησε μία σειρά από άλμπουμ, από τα οποία ξεχωρίζουν το ισπανόφωνο «Nana Latina» (ξεχωρίζουν τα ντουέτα με τον Χούλιο Ιγκλέσιας και τη Μερσέντες Σόσα), το αγγλόφωνο « Return to Love» και το γαλλόφωνο «Hommages».

Η Νανά Μούσχουρη στο Ηρώδειο
Το 1998, ύστερα από μια σειρά συναυλιών σε όλο τον κόσμο, καταλήγει και πάλι στην Αθήνα. Στον επιβλητικό χώρο του Ηρωδείου θα τραγουδήσει συντροφιά με τον Σαρλ Αζναβούρ, τον Ζαν - Κλοντ Μπριαλί και τον Γιάννη Πάριο, σε μία συναυλία που διοργάνωσε το Ίδρυμα «Μελίνα Μερκούρη» για τη χρηματοδότηση του νέου Μουσείου της Ακρόπολης.
Το 1999, η Νάνα ολοκληρώνει τη θητεία της στο Ευρωκοινοβούλιο με μια σημαντική επιτυχία. Το πρόγραμμα - πλαίσιο «Πολιτισμός 2000-2004», του οποίου ήταν εισηγήτρια, υιοθετήθηκε με συντριπτική πλειοψηφία. Την ίδια χρονιά, η Διεθνής Ένωση Ηχογραφημάτων (IFPI)  θα της απονείμει στο Λονδίνο ειδικό βραβείο για τη σημαντική συνδρομή της στην υπερψήφιση της Οδηγίας για την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας και των συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας.
Το 2003 παντρεύτηκε ύστερα από μακροχρόνιο δεσμό τον Γάλλο μουσικό παραγωγό Αντρέ Σαπέλ και το 2004 ξεκίνησε από το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών την «Παγκόσμια Αποχαιρετιστήρια Περιοδεία» (Farewell World Tour). Το 2008 η περιοδεία της ολοκληρώνεται στην Ελλάδα. Το 2006 ήταν μία πολύ παραγωγική χρονιά όσον αφορά τις δραστηριότητές της στην Ελλάδα. Τον Μάιο κυκλοφόρησε μετά από 12 χρόνια νέο δίσκο με τίτλο «Μόνη Περπατώ» και τον Νοέμβριου εκδόθηκε η βιογραφία της με τίτλο «Το Όνομά μου είναι Νάνα» σε επιμέλεια του δημοσιογράφου Φώτη Απέργη.
Τον Οκτώβριο του 2011 κυκλοφορεί ένα ακόμη δίσκο στα ελληνικά με τίτλο «Τραγούδια από τα Ελληνικά Νησιά». Στο δίσκο συμμετέχουν οι: Χάρις Αλεξίου, Μανώλης Μητσιάς, Νατάσα Θεοδωρίδου, Έλενα Παπαρίζου και Νίκος Αλιάγας, ενώ το εξώφυλλο έχει σχεδιάσει ο Ζαν-Πολ Γκοτιέ.
Το 2013 ξεκίνησε μία νέα περιοδεία («Happy Birthday Tour») για να γιορτάσει τα ογδόντα της χρόνια. Στις 14 Ιουλίου 2014 έκανε μία ακόμη στάση στο Ηρώδειο. Σε συνέντευξή της στην «Καθημερινή» (12 Ιουλίου 2014) δικαιολόγησε την επάνοδό της στη μουσική: «Θέλω να το ξεκαθαρίσω: Πριν από έξι χρόνια, στο Ηρώδειο, είπα αντίο. Ήταν μια εποχή που ένιωθα ότι μεγάλωνα, ότι δεν ήμουν πλέον σ’ ένα κόσμο όπου ανήκα. Σταμάτησα, γιατί είπα δεν είναι πια της ηλικίας μου, οι νέοι έπρεπε να προχωρήσουν. Η απόφαση ήταν σωστή, αλλά μου κόστισε πολύ. Ήμουν κάθε μέρα στο γιατρό, ένιωθα ότι δεν αξίζω τίποτα, ότι κανείς δεν με αγαπάει... Ένιωθα απελπισία. Όσο πλησίαζε, όμως, το 2014, έλεγα, να η ευκαιρία να τραγουδήσω πάλι: τον Οκτώβριο γίνομαι 80 χρονών!».

Το Θαύμα της Φάτιμα


Στις 13 Μαΐου του 1917, τρία βοσκόπουλα, η Λουσία Ντος Σάντος (10 ετών) και τα ξαδέλφια της Φρανσίσκο και Ζασίντα Μάρτο, 9 και 7 ετών αντίστοιχα, είδαν ένα όραμα έξω από το χωριό Φάτιμα της Κεντρικής Πορτογαλίας. Παρουσιάστηκε μπροστά τους η Παναγία μέσα σ' ένα λαμπρό σύννεφο και τους ανήγγειλε πως θα εμφανιζόταν στο ίδιο σημείο κάθε 13 του μήνα, έως τον Οκτώβριο. Τους προέτρεψε σε μετάνοιες και πράξεις αυτοτιμωρίας για τη σωτηρία των αμαρτωλών, ενώ τους ανακοίνωσε και τρεις προφητείες.
Σε κάθε προαναγγελθείσα εμφάνιση της Παναγίας συγκεντρώνονταν όλο και περισσότεροι πιστοί, αν και την έβλεπαν μόνο τα τρία παιδιά. Αυτό κίνησε το ενδιαφέρον του δημάρχου της Φάτιμα, Αρτούρ Σάντος, ο οποίος ήταν αντιμοναρχικός και μασόνος. Συνέλαβε τα παιδιά στις 13 Αυγούστου και προσπάθησε να τους αποσπάσει το μυστικό με την απειλή βασανιστηρίων. Αυτά όχι μόνο δεν αποκάλυψαν το μυστικό, αλλά κατάφεραν να πείσουν και τους λοιπούς συγκρατούμενούς τους να αναπέμψουν ύμνος προς την Παναγία.

Τα παιδιά, στα οποία εμφανίστηκε η Παναγία
Τα τρία παιδιά είδαν την Παναγία αντί στις 13, στις 19 Αυγούστου. Η Θεομήτωρ τους αποκάλυψε ότι με την τελευταία εμφάνισή της, στις 13 Οκτωβρίου, θα γινόταν ένα θαύμα, για να πιστέψουν και οι άπιστοι. Πράγματι, την ημέρα αυτή 70.000 άνθρωποι έδωσαν το παρών στη Φάτιμα, ανάμεσά τους και πολλοί δημοσιογράφοι και φωτορεπόρτερ.
Ο ουρανός ήταν σκοτεινός και έβρεχε καταρρακτωδώς. Ξαφνικά άνοιξε και όλοι είδαν τον ήλιο να «χορεύει», αλλάζοντας συνεχώς χρωματισμούς. Το περιστατικό επιβεβαίωσαν με ρεπορτάζ τους οι εγκυρότερες εφημερίδες της χώρας, ακόμη και ένας καθηγητής οφθαλμολογίας, που είχε προσληφθεί ως σχολιαστής από ένα έντυπο. Τα παιδιά επιπροσθέτως ανέφεραν ότι είδαν εκτός από την Παναγία, τον Ιησού Χριστό και τον Ιωσήφ.
Πολύ αργότερα, ο βενεδικτίνος ιστορικός των επιστημών πατήρ Στάνλεϊ Γιάκι έδωσε τη δική του εξήγηση για το συμβάν. Θεώρησε ότι το φαινόμενο μπορεί να ήταν μια ψευδαίσθηση που προκλήθηκε από ατμοσφαιρική αναστροφή, αλλά η αποκάλυψη του φαινομένου από την Παναγία στα παιδιά ήταν θαύμα, όπως είναι και η επίσημη θέση της Καθολικής Εκκλησίας.
Ιδιαίτερος λόγος έχει γίνει και για τις τρεις προφητείες, οι οποίες φυλάχτηκαν ως μυστικό από τα παιδιά, για ν' αποκαλυφθούν όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου. Η πρώτη περιέγραφε μία φρικιαστική εικόνα της κόλασης, ενώ η δεύτερη προέβλεπε το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και την έναρξη του Δευτέρου. Η τρίτη αποτέλεσε πραγματικό μυστήριο. Επιδιώχθηκε να αποσιωπηθεί από το Βατικανό και όταν αποκαλύφθηκε σχεδόν 80 χρόνια αργότερα, το Πάσχα του 2000, έλαβε διάφορες ερμηνείες, λόγω του διφορούμενου χαρακτήρας της.
Σύμφωνα με την Καθολική Εκκλησία, η τρίτη προφητεία αφορούσε στην απόπειρα δολοφονίας του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β' από τον τούρκο γκρίζο λύκο Μεχμέτ Αλί Αγκτζά, κατά την επέτειο του θαύματος, στις 13 Μαΐου1981, στην Πλατεία του Αγίου Πέτρου της Ρώμης. Πολλοί, όμως, αμφισβητούν αυτή την ερμηνεία, υποστηρίζοντας ότι η προφητεία περιγράφει ακόμη και το τέλος του κόσμου.

Tο Θαύμα της Φατίμα - Φωτογραφία που δημοσιεύτηκε σε ιταλική εφημερίδα της εποχής.
Ένα χρόνο αργότερα, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β', επισκεπτόμενος το προσκύνημα της Φάτιμα, έγινε στόχος και δεύτερης απόπειρας δολοφονίας, αυτή τη φορά από τον ισπανοβέλγο κληρικό Χουάν Φερνάντεθ ι Κρον, οποίος θεωρούσε τον συγκεκριμένο Πάπα «άνθρωπο της Μόσχας», λόγω των μεταρρυθμίσεων που προωθούσε στους κόλπους της Καθολικής Εκκλησίας. Οι δυνάμεις ασφαλείας τον συνέλαβαν, λίγο προτού επιτεθεί με ξιφολόγχη εναντίον του Ποντίφικα.
Το Θαύμα της Φάτιμα δεν έμεινε χωρίς αντίλογο. Συνέβη σε μία περίοδο που οι μασόνοι είχαν μεγάλη επιρροή στην Πορτογαλία και προσπάθησαν να περιορίσουν την εξουσία της Καθολικής Εκκλησίας, ιδίως μετά την αντιμοναρχική Επανάσταση του 1910. Πολλοί αντικληρικαλιστές θεωρούν τοΘαύμα της Φατίμα ως μία προσπάθεια της Καθολικής Εκκλησίας να ανακτήσει την απολεσθείσα πολιτική της δύναμη. Στα μέσα της δεκαετίας του '20 ο δικτάτορας Σαλαζάρ ενθάρρυνε το προσκύνημα της Φάτιμα, που μέχρι τότε κινούνταν στην ημιπαρανομία, για να γίνει πολύ γρήγορα ένα από τα τρία Φ που καθορίζουν την Πορτογαλική εθνική ταυτότητα: Φάδο, Φάτιμα και Φούτμπολ.
Μετά το Θαύμα της Φάτιμα, η Λουσία Ντος Σάντος έγινε μοναχή και πέθανε το 2005, σε ηλικία 97 ετών. Κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης ζωής της είδε και άλλες φορές την Παναγία. Μετά τον θάνατό της, ο καρδινάλιος Ράτζινγκερ (νυν Πάπας Βενέδικτος ο 16ος) διέταξε να σφραγιστεί ο τάφος της, προκειμένου να ξεκινήσει η διαδικασία αγιοποίησής της. Τα ξαδέλφια της έφυγαν πολύ νωρίς από τη ζωή, θύματα της ισπανικής γρίπης, ο Φρανσίσκο το 1919 σε ηλικία 11 ετών και η Ζασίντα το 1920 σε ηλικία 10 ετών. Τα δύο αδέλφια ανακηρύχθηκαν Όσιοι από τον Πάπα Παύλο Ιωάννη Β' το 1989.
Σήμερα, εκατομμύρια πιστοί συρρέουν κάθε χρόνο στη Φάτιμα για να προσκυνήσουν στο μέρος όπου εμφανίστηκε η Παναγία, αποφέροντας πολύτιμο συνάλλαγμα στην περιοχή. Στο σημείο έχει δημιουργηθεί και μία πηγή, στα νερά της οποίας λέγεται πως όποιος μπει θεραπεύεται από κάθε ασθένεια.


Γεώργιος Καφαντάρης

1873 – 1946


Ευρυτάνας πολιτικός του φιλελεύθερου χώρου, που διετέλεσεπρωθυπουργός της Ελλάδας από τις 6 Φεβρουαρίου έως τις 12 Μαρτίου1924.
Ο Γεώργιος Καφαντάρης γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1873 στη Φραγκίστα της Ευρυτανίας. Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Καφαντάρη, που διετέλεσε Δήμαρχος Αγραίων Ευρυτανίας επί 36 συνεχή χρόνια (1876-1912). Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και άσκησε τη δικηγορία αρχικά στο Μεσολόγγι και κατόπιν στην Αθήνα. Τις ελεύθερες ώρες του ασχολείτο με τη μελέτη της οικονομίας και μάθαινε ξένες γλώσσες.
Στην πολιτική αναμίχθηκε για πρώτη φορά το 1902 και τρία χρόνια αργότερα εκλέχθηκε βουλευτής Ευρυτανίας με το κόμμα του Δημητρίου Ράλλη. Αν και συντηρητικών αρχών, αντιτάχθηκε στη Βουλή στην προσπάθεια του κράτους να επέμβει στο γλωσσικό ζήτημα με σκοπό τον περιορισμό της χρήσης της δημοτικής.
Μετά το κίνημα στο Γουδή (15 Αυγούστου 1909) και την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από τον Ελευθέριο Βενιζέλο (6 Οκτωβρίου 1910), συμπαρατάχθηκε με τα παλαιά κόμματα και δεν έλαβε μέρος στις εκλογέςπου διενεργήθηκαν μετά τη διάλυση της Α’ Αναθεωρητικής Βουλής (28 Νοεμβρίου 1910). Ήταν, μάλιστα, ο συντάκτης της προκήρυξης, που απευθύνθηκε στο λαό και τον καλούσε σε αποχής.

Ο Γ. Καφαντάρης κατά την έξοδό του από τη Βουλή
Η εξέλιξη, όμως, των πολιτικών πραγμάτων της χώρας τον έπεισε ότι έπρεπε να προσχωρήσει στο Κόμμα των Φιλελευθέρων, το οποίο έπραξε το 1911. Του ανατέθηκε τότε η θέση του γενικού γραμματέα του Υπουργείου Οικονομικών, την οποία διατήρησε για ένα χρόνο. Το 1912 εκλέχθηκε βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και στις αγορεύσεις του στη Βουλή επέδειξε τη βαθιά γνώση του σχετικά με τα οικονομικά ζητήματα της χώρας. Ήταν ο γενικός εισηγητής του προϋπολογισμού του κράτους επί σειρά ετών και υποστήριξε τη μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος.
Μετά τις εκλογές της 31 Μαίου 1915, ανέλαβε το Υπουργείο Εσωτερικών στην κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου και όταν εξερράγη το «Κίνημα της Εθνικής Άμυνας» (1916), ακολούθησε τον Βενιζέλο στη Θεσσαλονίκη. Στην αποκληθείσα «Βουλή των Λαζάρων», που συγκλήθηκε μετά την επάνοδο στην εξουσία του Ελευθερίου Βενιζέλου (Ιούνιος 1917), υποστήριξε στη Βουλή την ανάγκη εγκαθίδρυσης δημοκρατικού πολιτεύματος. Καθ’ όλη την περίοδο του «Εθνικού Διχασμού» ανήκε στην κατηγορία των αδιαλλάκτων αντιπάλων του Βασιλιά Κωνσταντίνου.
Στις 9 Ιανουαρίου 1919 ανέλαβε το Υπουργείο Γεωργίας στην κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου και εισηγήθηκε τον νόμο 2052 της 29ης Φεβρουαρίου1920, βάσει του οποίου αποκαταστάθηκαν οι ακτήμονες καλλιεργητές. Στις28 Απριλίου του ίδιου χρόνου διαφώνησε με τον Βενιζέλο και παραιτήθηκε. Αντέδρασε στη διεξαγωγή των εκλογών της 1ης Νοεμβρίου 1920, μεσούσης της Μικρασιατικής Εκστρατείας, και προεξόφλησε την απώλειά τους για τον Βενιζέλο, όπως και συνέβη.
Μετά την επανάσταση του 1922 έγινε μέλος της διοικούσας επιτροπής του Κόμματος των Φιλελευθέρων και στην ουσία αρχηγός του. Αντιτάχθηκε στις παρεμβάσεις των στρατιωτικών στην πολιτική, καθώς και στη βίαιη μεταβολή του πολιτεύματος, προτείνοντας τη διενέργεια ελεύθερου δημοψηφίσματος.
Στην κυβέρνηση Βενιζέλου, που σχηματίστηκε μετά τον τερματισμό της επαναστατικής περιόδου και τις εκλογές της 16ης Δεκεμβρίου 1923, ανέλαβε το Υπουργείο Δικαιοσύνης και πέτυχε την ψήφιση νόμων περί χορηγήσεως αμνηστίας και χάριτος, καθώς και επανέκδοσης και αποζημίωσης των εφημερίδων, την έκδοση των οποίων είχε απαγορεύσει η επανάσταση.

Αλ. Παπαναστασίου - Γ. Καφαντάρης - Ελ. Βενιζέλος
Όταν μετά από λίγο παραιτήθηκε η κυβέρνηση Βενιζέλου, ο Γεώργιος Καφαντάρης κλήθηκε να σχηματίσει κυβέρνηση στις 6 Φεβρουαρίου 1924. Έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή στις 26 Φεβρουαρίου, αλλά στις 12 Μαρτίου 1924 παραιτήθηκε. Η παραίτησή του οφείλεται στην έλλειψη κατανόησης και συμφωνίας για το πολιτειακό και στη γενικότερη αδυναμία να ελεγχθεί το στράτευμα. Αφορμή για την παραίτηση της κυβέρνησής του υπήρξαν οι πρωτοβουλίες των συνταγματαρχών Βουτσινά και Λάγγουρα - με τη συνεργασία του στρατηγού Τσερούλη και την καθοδήγηση του Πάγκαλου - να πιέσουν την κυβέρνηση να ανακηρύξει αμέσως το πολίτευμα της αβασίλευτης δημοκρατία. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου.
Λίγες μέρες αργότερα, ο Γεώργιος Καφαντάρης ίδρυσε δικό του κόμμα, το Κόμμα των Προοδευτικών Φιλελευθέρων, και υποστήριξε τις μετέπειτα κυβερνήσεις του Θεμιστοκλή Σοφούλη και του Ανδρέα Μιχαλακόπουλου, για να επιτευχθεί έτσι η επάνοδος του στρατού στον κύριο προορισμό του και να παύσει να αναμιγνύεται στην πολιτική.
Υπήρξε πολέμιος της δικτατορίας του στρατηγού Παγκάλου και γι’ αυτό το λόγο εξορίστηκε. Μετά την ανατροπή του Πάγκαλου και τη διενέργεια εκλογών από τον Γεώργιο Κονδύλη (7 Νοεμβρίου 1926), μετείχε στηνοικουμενική κυβέρνηση, που σχηματίστηκε υπό τον Αλέξανδρο Ζαΐμη, ως Υπουργός Οικονομικών και παρέμεινε στις μετέπειτα κυβερνήσεις ευρέως και στενού συνασπισμού μέχρι την ανάληψη της κυβέρνησης από τον Ελευθέριο Βενιζέλο (4 Ιουλίου 1928). Επί της υπουργίας του υπήρξε ο πρωταγωνιστής της προσπάθειας για τη σταθεροποίηση της δραχμής και την εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος, με την ίδρυση της Τράπεζας της Ελλάδος. Πέτυχε, ακόμη, την ισοσκέλιση του προϋπολογισμού και τον διακανονισμό των χρεών της Ελλάδας.
Στις εκλογές της 19ης Αυγούστου 1928 κατήλθε ως αρχηγός του Κόμματος των Προοδευτικών Φιλελευθερων και πέτυχε να καταλάβει τρεις έδρες. Κατά την τετραετία 1928-1932 άσκησε οξεία πολεμική κατά του Ελευθερίου Βενιζέλου από τα έδρανα της αντιπολίτευσης. Στις εκλογές της 25ης Σεπτεμβρίου 1932 κατήλθε και πάλι ως αρχηγός του ίδιου κόμματος και πέτυχε να καταλάβει 15 έδρες. Στην κυβέρνηση που σχηματίστηκε από τον Ελευθέριο Βενιζέλο (16 Ιανουάριου 1933) με τη σύμπραξη όλων των βενιζελογενών κομμάτων, ο Καφαντάρης ανέλαβε το Υπουργείο Οικονομικών, το οποίο διατήρησε έως τις 5 Μαρτίου 1933, οπότε παραιτήθηκε η κυβέρνηση Βενιζέλου, μετά την εκλογική νίκη του Λαϊκού Κόμματος και των συνεργαζόμενων με αυτό κομμάτων.

Ο Γ. Παπανδρέου, ο Αλ. Παπαναστασίου, ο Ελ. Βενιζέλος και ο Γ. Καφαντάρης.
Μετά το κίνημα της 1ης Μαρτίου 1935 συνελήφθη ως υποστηρικτής του. Οδηγήθηκε σε δίκη ενώπιον έκτακτου στρατοδικείου, αλλά αθωώθηκε. Μετά την πολιτειακή μεταβολή της 10ης Οκτωβρίου 1935 και την επάνοδο της βασιλείας αγωνίστηκε υπέρ της δημοκρατίας, αλλά μετά τοδημοψήφισμα της 25ης Νοεμβρίου1935 αναγνώρισε το νέο πολίτευμα και πολιτεύθηκε εντός των πλαισίων του. Συμμετείχε στις εκλογές της 26ης Ιανουαρίου 1936, συμπράττοντας με τους Αλέξανδρο Παπαναστασίου και Γεώργιο Παπανδρέου στο ψηφοδέλτιο του «Δημοκρατικού Συνασπισμού», που απέσπασε 7 έδρες. Ο ίδιος εκλέχθηκε βουλευτής Ευρυτανίας για τελευταία φορά.
Κατά την περίοδο της δικτατορίας Μεταξά εξορίστηκε στη Ζάκυνθο, λόγω της ανένδοτης εμμονής του στην αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Κατά την περίοδο της Κατοχής (1941-1944) παρέμεινε στην Αθήνα, δεν αναμίχθηκε στην αντίσταση, αλλά εργάστηκε για τη μελλοντική εγκαθίδρυση του αβασίλευτου δημοκρατικού πολιτεύματος.
Μετά την απελευθέρωση καταπολέμησε όλες τις σχηματισθείσες βραχύβιες κυβερνήσεις. Στην κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη ανέλαβε την αντιπροεδρία (22 Νοεμβρίου 1945), παραιτήθηκε όμως στις 11 Φεβρουαρίου1946, λόγω διαφωνίας του ως προς τον τρόπο διενέργειας των εκλογών της 31 Μαρτίου, τις οποίες χαρακτήρισε εκ προοιμίου ανελεύθερες και νόθες, και δεν έλαβε μέρος σε αυτές. Αντιτάχθηκε, επίσης, στην εσπευσμένη διενέργεια του δημοψηφίσματος της 1ης Σεπτεμβρίου 1946 για το πολιτειακό και πρότεινε την αναβολή του για να διεξαχθεί σε ηρεμότερη ατμόσφαιρα.
Οι δηλώσεις αυτές υπήρξαν η τελευταία πολιτική πράξη του Ευρυτάνα πολιτικού. Αργά το βράδυ της 28ης Αυγούστου 1946 πέθανε ξαφνικά από βρογχίτιδα στο σπίτι του στη Φιλοθέη, σε ηλικία 73 ετών. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρί Παπαλεξοπούλου, κόρη του ναυάρχου Δημητρίου Παπαλεξόπουλου. 
Ο Γεώργιος Καφαντάρης ήταν πολιτικός με προσωπικές αρχές και πεποιθήσεις, αυστηρός, άτεγκτος και άκαμπτος. Διακρινόταν για το θυμόσοφο πνεύμα του, αλλά και τη ρητορική του ρωμαλεότητα.
Εγγονή του Γεωργίου Καφαντάρη είναι η γνωστή ηθοποιός Λίλα Καφαντάρη, που διατέλεσε βουλευτίνα του ΚΚΕ και συγγενής του η βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ Χαρά Καφαντάρη.

Το χρονικό του χρόνου

Ηλιακό ρολόι
Ηλιακό ρολόι
Το αν υπάρχει πραγματικά ο χρόνος ή όχι είναι ένα καθαρά φιλοσοφικό ερώτημα. Γεγονός, όμως, είναι ότι από αρχαιοτάτων χρόνων ο άνθρωπος προσπάθησε να τον ορίσει.
Στην αρχή, η μέτρησή του γινόταν με συσκευές που στηρίζονταν σε υλικά που ρέουν, όπως το νερό και η άμμος. Το βασικό χρονομετρικό όργανο όμως από την αρχαιότητα έως τον 16ο αιώνα ήταν το ηλιακό ρολόι, διαφόρων τύπων, που έδειχνε την ώρα με τη βοήθεια της σκιάς που δημιουργούσε ο ήλιος. Σταθμό στην τεχνολογία της χρονομέτρησης αποτέλεσε η κατασκευή του αστρολάβου, με τον οποίο προσδιοριζόταν η ώρα με ακρίβεια λεπτού. Μόλις τον 13ο αιώνα μ.Χ. επινοήθηκαν τα μηχανικά και ακολούθησαν τα ρολόγια με εκκρεμές.
Από το 17ο αιώνα άρχισε η καταλυτική επίδραση του χρόνου στις δραστηριότητες των δυτικών κοινωνιών. Όμως κάθε τόπος είχε ρυθμίσει ξεχωριστά την ώρα του και υπήρχε πρόβλημα για τους ναυτικούς, αφού ο καθένας χρησιμοποιούσε το μεσημβρινό του λιμανιού του για τον προσδιορισμό της θέσης του στους ωκεανούς που ταξίδευε.
Σε μια διεθνή σύσκεψη που έγινε στις 13 Οκτωβρίου του 1884 στην αμερικανική πρωτεύουσα, η Μεγάλη Βρετανία και οι ΗΠΑ ζήτησαν να υιοθετηθεί απ' όλες τις χώρες ως πρωτεύων μεσημβρινός αυτός του Γκρίνουιτς, όπου λειτουργούσε το βασιλικό αστεροσκοπείο της Αγγλίας. Πριν απ' αυτό είχαν ήδη προταθεί η Ιερουσαλήμ και η μεγάλη πυραμίδα της Αιγύπτου.
Τις επόμενες δεκαετίες ακολούθησαν αρκετές ακόμα βελτιώσεις: οι ΗΠΑ χωρίστηκαν σε χρονικές ζώνες το 1883, ολόκληρος ο κόσμος το 1884, και το 1915 καθιερώθηκε για πρώτη φορά διαφορετική ώρα για τους μήνες του χειμώνα. Ο χρόνος άρχισε να σφίγγει όλο και πιο δυνατά τη ζωή των ανθρώπων - και τα χέρια τους επίσης - από την ημέρα που εμφανίστηκαν τα ρολόγια χειρός...

Corpus Christi

Από την παράσταση της ομάδας Artisan, στο θέατρο Χυτήριο.
Από την παράσταση της ομάδας Artisan, στο θέατρο Χυτήριο.
Το Corpus Christi είναι ένα θεατρικό έργο του πολυβραβευμένου αμερικανού συγγραφέα Τέρενς ΜακΝάλι (γεν. 1938), που γράφτηκε το 1997 και παρουσιάζει σκηνές από τη ζωή του Ιησού και των 12 μαθητών του από ομοφυλόφιλη σκοπιά. Χαρακτηρίστηκε βλάσφημο και ανίερο από την Καθολική Εκκλησία, την Αγγλικανική Εκκλησία και την Εκκλησία της Ελλάδος. Το ανέβασμά του στην Ελλάδα προκάλεσε τη σφοδρή αντίδραση των παρεκκλησιαστικών οργανώσεων και της Χρυσής Αυγής.
Ο τίτλος του έργου σημαίνει στα λατινικά «Σώμα Κυρίου», αλλά είναι και η ονομασία πόλης του Τέξας, όπου μεγάλωσε ο συγγραφέας και εκτυλίσσεται το θεατρικό έργο. Εκεί ζει ο Ιησούς και οι 12 μαθητές του, που είναι όλοι τους ομοφυλόφιλοι. Ο Ιούδας προδίδει τον Ιησού λόγω ερωτικής αντιζηλίας, ενώ ο Ιησούς ευλογεί ένα ομοφυλόφιλο γάμο μεταξύ δύο Αποστόλων του.
Ο συγγραφέας του έργου, ομοφυλόφιλος και ο ίδιος, θέλησε να εξερευνήσει τα ομοφυλοφιλικά θέματα στον Χριστιανισμό. Δέχθηκε απειλές για τη ζωή του και μετά από αρκετές αναβολές το έργο ανέβηκε στη Νέα Υόρκη στις 13 Οκτωβρίου 1998 από τον θίασο Manhattan Theatre Club, σε σκηνοθεσία Τζο Μαντέλο. Το θέατρο εκείνη την ημέρα πολιορκήθηκε από 2.000 εξαγριωμένους διαδηλωτές, που ζήτησαν να κατέβει ως βλάσφημο.
Στις 28 Οκτωβρίου 1999 το Corpus Christi ανέβηκε στο Λονδίνο, εν μέσω διαμαρτυριών. Την ίδια ημέρα, μια ισλαμική ομάδα της Αγγλίας, οιΥπερασπιστές του Αγγελιοφόρου Ιησού εξέδωσε «φετφά» θανατικής καταδίκης του ΜακΝάλι, ενώ κατηγόρησε τους Χριστιανούς ότι δεν έκαναν σχεδόν τίποτα για να υπερασπισθούν το ιερό πρόσωπο της θρησκείας τους. Στις 19 Ιανουαρίου 2000 παρουσιάσθηκε στην Αυστραλία, όπου καταδικάσθηκε από την τοπική Αγγλικανική Εκκλησία ως βλάσφημο και ιστορικά ανακριβές.
Το 2008 το έργο ξανανέβηκε στη Νέα Υόρκη, όπου κέρδισε μια συμπαθητική κριτική από τους Τάιμς της Νέας Υόρκης. Τον Μάρτιο του 2010 ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών στο Τέξας, όταν επρόκειτο να παρουσιαστεί στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Τάρλετον. Ο πρόεδρος του ιδρύματος Ντόμινικ Ντοτάβιο δήλωσε ότι η παράσταση θα δοθεί κανονικά, στο πλαίσιο της ελευθερίας του λόγου. Τελικά, ακυρώθηκε για λόγους ασφαλείας, μετά και τη δήλωση του αναπληρωτή κυβερνήτη του Τέξας Ντέιβιντ Ντιούχαρστ ότι το πανεπιστήμιο δεν μπορεί να χρησιμοποιεί κρατικά κεφάλαια για να παρουσιάζει έργα που προκαλούν την ηθική της μεγάλης πλειονότητας του αμερικανικού λαού.
Με αυτές τις περγαμηνές το Corpus Christi κατέφθασε και στη χώρα μας. Την Πέμπτη 7 Ιουνίου 2012, μεσούσης της προεκλογικής περιόδου, ανέβηκε για πρώτη φορά στο θέατρο Χυτήριο των Αθηνών από τη θεατρική ομάδα Artisan, σε μετάφραση της ηθοποιού Βάσιας Παναγοπούλου και σκηνοθεσία του βορειοηπειρώτη σκηνοθέτη και ηθοποιού Λαέρτη Βασιλείου. Την επομένη, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος εξέδωσε ανακοίνωση, στην οποία σημειώνεται ότι πρόκειται για ένα «βλάσφημο θεατρικό έργο που δυσφημεί το θεανδρικό πρόσωπο του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού», ενώ προτρέπει «τον λαό να το αποδοκιμάσει». Το Σάββατο 9 Ιουνίου, τρεις από τους ηθοποιούς που συμμετείχαν στην παράσταση προσήχθησαν στο αστυνομικό τμήμα Ομονοίας, έπειτα από μήνυση που κατατέθηκε για προσβολή στα Θεία. Με εντολή εισαγγελέα, οι τρεις ηθοποιοί αφέθηκαν ελεύθεροι, όμως σε βάρος τους σχηματίστηκε δικογραφία.
Οι παραστάσεις του έργου επαναλήφθηκαν στις 12 Οκτωβρίου 2012, οπότε οι αντιδράσεις έγιναν εντονότερες και πιο μαχητικές. Εκτός από τις παραθρησκευτικές οργανώσεις, στον χορό μπήκε και η Χρυσή Αυγή, που δια του εκπροσώπου της, Ηλία Κασιδιάρη, δήλωσε ότι «σε κάθε περίπτωση που θα προσβάλλεται το θρησκευτικό αίσθημα των Ελλήνων και η ιστορική τους μνήμη η Χρυσή Αυγή θα παρεμβαίνει δυναμικά» και προκάλεσε την Αριστερά, λέγοντας ότι «από εδώ και πέρα οι διάφοροι μαϊντανοί του ανθελληνισμού τύπου Ρεπούση και οι Συριζέοι βουλευτές, τρώνε πόρτα».
Την υπεράσπιση της παράστασης ανέλαβε ο αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού, Κώστας Τζαβάρας, ο οποίος δήλωσε, μεταξύ άλλων: «Καταδικάζω απερίφραστα τα χθεσινά θλιβερά επεισόδια. Η τέχνη και ο πολιτισμός υπόκεινται στους δικούς τους κανόνες. Πρωτίστως στην ανεκτικότητα απέναντι σε όποιον έχει και εκφράζει διαφορετική γνώμη ή άποψη. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε ούτε στη λογοκρισία να πάρει τη θέση της κριτικής, ούτε στην αυτοδικία να πάρει τη θέση της δικαιοσύνης». Την ενεργή τους συμπαράσταση εκδήλωσαν το ΠΑΣΟΚ, η ΔΗΜΑΡ, ο ΣΥΡΙΖΑ και το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών.
Οι επεισοδιακές συγκεντρώσεις συνεχίστηκαν και τις επόμενες ημέρες έξω από το Χυτήριο. Την 1η Νοεμβρίου οι συντελεστές του Corpus Christi ανακοίνωσαν με επιστολή τους το πρόωρο τέλος των παραστάσεων. Στην επιστολή, την οποία υπογράφουν η μεταφράστρια του έργου Βάσια Παναγοπούλου και ο σκηνοθέτης Λαέρτης Βασιλείου, αναφέρουν, μεταξύ άλλων, ότι λυπούνται για τους ανθρώπους που άθελά τους ξυλοκοπήθηκαν, προπηλακίστηκαν και απαξιώθηκαν, και για το γεγονός ότι το Χυτήριο έκανε το γύρω του κόσμου με απαξιωτικά σχόλια για τη Δημοκρατία μας. Στις 16 Νοεμβρίου, η Εισαγγελία Πρωτοδικών της Αθήνας άσκησε ποινική δίωξη κατά των συντελεστών της παράστασης για καθύβριση θρησκεύματος και κακόβουλη βλασφημία, μετά από μήνυση του μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ, την οποία είχε υποβάλει συνοδεία βουλευτών της Χρυσής Αυγής

Corpus Christi

Από την παράσταση της ομάδας Artisan, στο θέατρο Χυτήριο.
Από την παράσταση της ομάδας Artisan, στο θέατρο Χυτήριο.
Το Corpus Christi είναι ένα θεατρικό έργο του πολυβραβευμένου αμερικανού συγγραφέα Τέρενς ΜακΝάλι (γεν. 1938), που γράφτηκε το 1997 και παρουσιάζει σκηνές από τη ζωή του Ιησού και των 12 μαθητών του από ομοφυλόφιλη σκοπιά. Χαρακτηρίστηκε βλάσφημο και ανίερο από την Καθολική Εκκλησία, την Αγγλικανική Εκκλησία και την Εκκλησία της Ελλάδος. Το ανέβασμά του στην Ελλάδα προκάλεσε τη σφοδρή αντίδραση των παρεκκλησιαστικών οργανώσεων και της Χρυσής Αυγής.
Ο τίτλος του έργου σημαίνει στα λατινικά «Σώμα Κυρίου», αλλά είναι και η ονομασία πόλης του Τέξας, όπου μεγάλωσε ο συγγραφέας και εκτυλίσσεται το θεατρικό έργο. Εκεί ζει ο Ιησούς και οι 12 μαθητές του, που είναι όλοι τους ομοφυλόφιλοι. Ο Ιούδας προδίδει τον Ιησού λόγω ερωτικής αντιζηλίας, ενώ ο Ιησούς ευλογεί ένα ομοφυλόφιλο γάμο μεταξύ δύο Αποστόλων του.
Ο συγγραφέας του έργου, ομοφυλόφιλος και ο ίδιος, θέλησε να εξερευνήσει τα ομοφυλοφιλικά θέματα στον Χριστιανισμό. Δέχθηκε απειλές για τη ζωή του και μετά από αρκετές αναβολές το έργο ανέβηκε στη Νέα Υόρκη στις 13 Οκτωβρίου 1998 από τον θίασο Manhattan Theatre Club, σε σκηνοθεσία Τζο Μαντέλο. Το θέατρο εκείνη την ημέρα πολιορκήθηκε από 2.000 εξαγριωμένους διαδηλωτές, που ζήτησαν να κατέβει ως βλάσφημο.
Στις 28 Οκτωβρίου 1999 το Corpus Christi ανέβηκε στο Λονδίνο, εν μέσω διαμαρτυριών. Την ίδια ημέρα, μια ισλαμική ομάδα της Αγγλίας, οιΥπερασπιστές του Αγγελιοφόρου Ιησού εξέδωσε «φετφά» θανατικής καταδίκης του ΜακΝάλι, ενώ κατηγόρησε τους Χριστιανούς ότι δεν έκαναν σχεδόν τίποτα για να υπερασπισθούν το ιερό πρόσωπο της θρησκείας τους. Στις 19 Ιανουαρίου 2000 παρουσιάσθηκε στην Αυστραλία, όπου καταδικάσθηκε από την τοπική Αγγλικανική Εκκλησία ως βλάσφημο και ιστορικά ανακριβές.
Το 2008 το έργο ξανανέβηκε στη Νέα Υόρκη, όπου κέρδισε μια συμπαθητική κριτική από τους Τάιμς της Νέας Υόρκης. Τον Μάρτιο του 2010 ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών στο Τέξας, όταν επρόκειτο να παρουσιαστεί στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Τάρλετον. Ο πρόεδρος του ιδρύματος Ντόμινικ Ντοτάβιο δήλωσε ότι η παράσταση θα δοθεί κανονικά, στο πλαίσιο της ελευθερίας του λόγου. Τελικά, ακυρώθηκε για λόγους ασφαλείας, μετά και τη δήλωση του αναπληρωτή κυβερνήτη του Τέξας Ντέιβιντ Ντιούχαρστ ότι το πανεπιστήμιο δεν μπορεί να χρησιμοποιεί κρατικά κεφάλαια για να παρουσιάζει έργα που προκαλούν την ηθική της μεγάλης πλειονότητας του αμερικανικού λαού.
Με αυτές τις περγαμηνές το Corpus Christi κατέφθασε και στη χώρα μας. Την Πέμπτη 7 Ιουνίου 2012, μεσούσης της προεκλογικής περιόδου, ανέβηκε για πρώτη φορά στο θέατρο Χυτήριο των Αθηνών από τη θεατρική ομάδα Artisan, σε μετάφραση της ηθοποιού Βάσιας Παναγοπούλου και σκηνοθεσία του βορειοηπειρώτη σκηνοθέτη και ηθοποιού Λαέρτη Βασιλείου. Την επομένη, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος εξέδωσε ανακοίνωση, στην οποία σημειώνεται ότι πρόκειται για ένα «βλάσφημο θεατρικό έργο που δυσφημεί το θεανδρικό πρόσωπο του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού», ενώ προτρέπει «τον λαό να το αποδοκιμάσει». Το Σάββατο 9 Ιουνίου, τρεις από τους ηθοποιούς που συμμετείχαν στην παράσταση προσήχθησαν στο αστυνομικό τμήμα Ομονοίας, έπειτα από μήνυση που κατατέθηκε για προσβολή στα Θεία. Με εντολή εισαγγελέα, οι τρεις ηθοποιοί αφέθηκαν ελεύθεροι, όμως σε βάρος τους σχηματίστηκε δικογραφία.
Οι παραστάσεις του έργου επαναλήφθηκαν στις 12 Οκτωβρίου 2012, οπότε οι αντιδράσεις έγιναν εντονότερες και πιο μαχητικές. Εκτός από τις παραθρησκευτικές οργανώσεις, στον χορό μπήκε και η Χρυσή Αυγή, που δια του εκπροσώπου της, Ηλία Κασιδιάρη, δήλωσε ότι «σε κάθε περίπτωση που θα προσβάλλεται το θρησκευτικό αίσθημα των Ελλήνων και η ιστορική τους μνήμη η Χρυσή Αυγή θα παρεμβαίνει δυναμικά» και προκάλεσε την Αριστερά, λέγοντας ότι «από εδώ και πέρα οι διάφοροι μαϊντανοί του ανθελληνισμού τύπου Ρεπούση και οι Συριζέοι βουλευτές, τρώνε πόρτα».
Την υπεράσπιση της παράστασης ανέλαβε ο αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού, Κώστας Τζαβάρας, ο οποίος δήλωσε, μεταξύ άλλων: «Καταδικάζω απερίφραστα τα χθεσινά θλιβερά επεισόδια. Η τέχνη και ο πολιτισμός υπόκεινται στους δικούς τους κανόνες. Πρωτίστως στην ανεκτικότητα απέναντι σε όποιον έχει και εκφράζει διαφορετική γνώμη ή άποψη. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε ούτε στη λογοκρισία να πάρει τη θέση της κριτικής, ούτε στην αυτοδικία να πάρει τη θέση της δικαιοσύνης». Την ενεργή τους συμπαράσταση εκδήλωσαν το ΠΑΣΟΚ, η ΔΗΜΑΡ, ο ΣΥΡΙΖΑ και το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών.
Οι επεισοδιακές συγκεντρώσεις συνεχίστηκαν και τις επόμενες ημέρες έξω από το Χυτήριο. Την 1η Νοεμβρίου οι συντελεστές του Corpus Christi ανακοίνωσαν με επιστολή τους το πρόωρο τέλος των παραστάσεων. Στην επιστολή, την οποία υπογράφουν η μεταφράστρια του έργου Βάσια Παναγοπούλου και ο σκηνοθέτης Λαέρτης Βασιλείου, αναφέρουν, μεταξύ άλλων, ότι λυπούνται για τους ανθρώπους που άθελά τους ξυλοκοπήθηκαν, προπηλακίστηκαν και απαξιώθηκαν, και για το γεγονός ότι το Χυτήριο έκανε το γύρω του κόσμου με απαξιωτικά σχόλια για τη Δημοκρατία μας. Στις 16 Νοεμβρίου, η Εισαγγελία Πρωτοδικών της Αθήνας άσκησε ποινική δίωξη κατά των συντελεστών της παράστασης για καθύβριση θρησκεύματος και κακόβουλη βλασφημία, μετά από μήνυση του μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ, την οποία είχε υποβάλει συνοδεία βουλευτών της Χρυσής Αυγής

 
ΕΙΠΕ...
Είναι αξίωμα γενικά παραδεγμένο, πως κανένα κράτος δεν μπορεί να κρατηθεί ελεύθερο αν δεν είναι στον ίδιο βαθμό ισχυρό με τα γειτονικά του κράτη.
 Θουκυδίδης
Θουκυδίδης
Αρχαίος έλληνας ιστορικός.
 

Ειδήσεις

Ελλάδα

  • Την οργισμένη αντίδραση του υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Θοδωρή Δρίτσα, αλλά και εκρηκτική αντιπαράθεση πυροδότησαν το πρωί της Πέμπτης τη Βουλή οι βαρύτατοι υπαινιγμοί του βουλευτή της ΝΔ Σίμου Κεδίκογλου για συγκάλυψη όσων ευθύνονται για την τραγωδία της Αίγινας, τον περασμένο Αύγουστο, όταν ταχύπλοο σκότωσε τέσσερις ανθρώπους.
  • «Αδιανόητη», «εξόφθαλμα αντιθεσμική» και «απροκάλυπτη» χαρακτηρίζει ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς τη στάση της ΝΔ στο θέμα της συγκρότησης του ΕΣΡ. Καλεί μάλιστα το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να ανακαλέσει και να προσέλθει με καλή πίστη στη διάσκεψη των προέδρων για να συγκροτηθεί Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης.
  • Διεθνής συνάντηση κατά του ρατσισμού και του φασισμού διοργανώνεται στην Αθήνα το Σαββατοκύριακο. Η συνάντηση διοργανώνεται από την Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή (ΚΕΕΡΦΑ) στο κλειστό γήπεδο μπάσκετ Ρουφ και θα συμμετάσχουν εκπρόσωποι κινημάτων από εννέα χώρες και πρόσφυγες.
  • Έξω από το Μέγαρο Μαξίμου έφθασαν το πρωί της Πέμπτης με πορεία από τη Βουλή μέλη του Πανελληνίου Συλλόγου Παραπληγικών, ζητώντας συνάντηση με τον πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα.
  • «Δεν είμαστε όλοι οι ίδιοι. Δεν μας 'κρατάει' κανένας, δεν χρωστάμε σε κανέναν» δήλωσε ο Χρήστος Σπίρτζης στη Βουλή, ενημερώνοντας ότι διαβιβάστηκαν από τον ίδιο στην Εισαγγελία Διαφθοράς και τους επιθεωρητές δημοσίων έργων τα δημοσιεύματα και οι ισχυρισμοί στελεχών της αντιπολίτευσης περί προνομιακής μεταχείρισης της εταιρείας «Τοξότης» σε συγκεκριμένα δημόσια έργα.

Κόσμος

  • Η πρώτη επίσκεψη ισραηλινού αξιωματούχου στην Τουρκία μετά την κρίση που είχε ξεσπάσει μεταξύ των δύο χωρών το 2010 εξαιτίας της υπόθεσης «Μαβί Μαρμαρά» είναι αυτή του υπουργού Ενέργειας του Ισραήλ Γιουβάλ Στάινιτζ, ο οποίος έφτασε το πρωί της Πέμπτης στην Κωνσταντινούπολη, όπου θα μιλήσει στην 23η Σύνοδο του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ενέργειας (WEC) και θα συναντηθεί με τον τούρκο ομόλογό του Μπεράτ Άλμπαϊρακ.
  • Τηλεφωνική επικοινωνία για τη Συρία είχαν ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ και ο γάλλος ομόλογός του Ζαν-Μαρκ Ερό την Πέμπτη. Παρά τον ψυχρό πόλεμο Ρωσίας - Γαλλίας, που προκάλεσε το ρωσικό βέτο στο γαλλικό σχέδιο για εκεχειρία στο Χαλέπι και στη συνέχεια η ακύρωση της προγραμματισμένης επίσκεψης του ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν στη Γαλλία, ο Ερό τόνισε ότι η Γαλλία συνεχίζει τη συνεργασία της με τη Μόσχα.
  • Απέναντι στο κύμα επικρίσεων που αντιμετωπίζουν οι Αρχές της γερμανικής Σαξωνίας μετά την αυτοκτονία, μέσα στο κελί, του συλληφθέντα ως επίδοξου βομβιστή Αλμπάκρ, οι υπηρεσίες υποστηρίζουν -παρά τα όσα ισχυρίζεται ο δικηγόρος του- πως δεν είχε διαπιστωθεί «οξύς κίνδυνος αυτοκτονίας» και πως είχαν γίνει «τα πάντα ώστε να αποτραπεί» αυτοχειρία. Στο ερώτημα πώς γίνεται να κρεμάστηκε με το ρούχο του μέσα σε 15 λεπτά, οι Αρχές περιορίζονται στο ότι «η υπόθεση είναι πρωτοφανής». Φωνές για παραίτηση του υπουργού Δικαιοσύνης του κρατιδίου.
  • Τις ελπίδες του στη Μόσχα και στην επιρροή που μπορεί να έχει στην Άγκυρα ώστε να αλλάξει την πολιτική της απέναντι στη Συρία εναποθέτει ο σύρος πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ. Σε συνέντευξή του στη ρωσική εφημερίδα Komsomolskaya Pravda, ο σύρος πρόεδρος τόνισε ότι οι ελπίδες του στηρίζονται στην προσπάθεια εξομάλυνσης των ρωσοτουρκικών σχέσεων.
  • Στόχος επίθεσης από χάκερς έγινε την Τετάρτη ο λογαριασμός στο Twitter του Τζον Ποντέστα, προέδρου της προεκλογικής εκστρατείας της Χίλαρι Κλίντον, μεταδίδει το CNN, επικαλούμενο εκπρόσωπο της προεκλογικής εκστρατείας της Κλίντον. Την Τετάρτη, τη στιγμή που το αεροσκάφος της Κλίντον προσγειωνόταν στο Λας Βέγκας, ο Ποντέστα φαινόταν να έχει στείλει το ακόλουθο μήνυμα στο Twitter: «Έχω αλλάξει ομάδα. Ψηφίστε τον Τραμπ 2016».

Οικονομία

  • Τριάντα έξι σοσιαλιστές, πράσινοι και αριστεροί ευρωβουλευτές, οι 13 από τους οποίους είναι Γάλλοι, τάχθηκαν υπέρ μιας ταχείας ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους σε ανοικτή επιστολή που απηύθυναν στον ευρωπαίο επίτροπο Οικονομικών Υποθέσεων Πιέρ Μοσκοβισί.
  • Πτωτικές τάσεις επικρατούν στη χρηματιστηριακή αγορά, στο άνοιγμα της συνεδρίασης την Πέμπτη, εν μέσω πτωτικού κλίματος στις ευρωπαϊκές αγορές. Οι επενδυτές προχωρούν σε ρευστοποιήσεις για την κατοχύρωση μέρους των κερδών των τεσσάρων προηγούμενων ανοδικών συνεδριάσεων, στη διάρκεια των οποίων ο βασικός χρηματιστηριακός δείκτης κατέγραψε συνολικά κέρδη 2,09%.
  • Η έκδοση από την Attica Bank (Τράπεζα Αττικής) ομολόγων με εγγύηση του ελληνικού δημοσίου, προκειμένου αυτή να αντλήσει ρευστότητα μέσω του μηχανισμού ELA, είναι αρνητική για το αξιόχρεό της, αναφέρει ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody's σε έκθεσή του (Moody's Credit Outlook).
  • Η παρουσία του Νίκου Χριστοδουλάκη δίπλα στον Γιώργο Σταθάκη στη συνεδρίαση της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής που εξετάζει το ζήτημα του χρέους, προαναγγέλλει μια προσέγγιση που σύντομα θα πάρει σάρκα και οστά: Ο πρώην τσάρος της Οικονομίας επί Σημίτη θα αναλάβει επικεφαλής της ομάδας για το χρέος. Ενδιαφέρον έχει, ωστόσο, και η προσέγγισή του για το ΔΝΤ, καθώς τόνισε ότι συμφωνία για το χρέος με το Ταμείο σημαίνει νέο βαρύ μνημόνιο.
  • Πλησιάζει η ώρα των τελων κυκλοφορίας, καθώς από τις αρχές Νοεμβρίου και μέχρι το τέλος του έτους θα πρέπει να καταβληθούν. Ωστόσο, παραμένει ακόμη θολό το τοπίο σχετικά με το ύψος των τελών. Ποια σενάρια επεξεργάζεται το υπουργείο Οικονομικών.

Αθλητισμός

  • Με σύνθημα «Ενωμένοι για την Ειρήνη», ο Ντιέγκο Μαραντόνα, ο Ροναλτνίνιο, ο Φραντσέκο Τότι και άλλες κορυφαίες μορφές του ποδοσφαίρου αγωνίστηκαν στο Ολυμπιακό στάδιο της Ρώμης, προκειμένου να στείλουν ένα παγκόσμιο μήνυμα για ειρήνη και ευημερία, μέσω φιλικού που διοργάνωσε το Βατικανό.
  • Τη διαδικασία της κατάθεσης των σχετικών εγγράφων για να πάρει ελληνικό διαβατήριο ολοκλήρωσε πριν από μερικές ημέρες ο Κάρλος Ζέκα.
  • O Κριστιάνο Ρονάλντο είναι έτοιμος να υπογράψει νέο συμβόλαιο με την Ρεάλ Μαδρίτης. Σύμφωνα με αναφορές των ισπανικών μέσων ενημέρωσης, ο μάνατζερ του Πορτογάλου σούπερ σταρ, συμπατριώτης του, Ζόρζε Μέντες, βρίσκεται ήδη σε συνομιλίες με τον πρόεδρο της Ρεάλ Μαδρίτης, Φλορεντίνο Πέρες, για μια συμφωνία που θα δεσμεύει τον Ρονάλντο με την πρωταθλήτρια Ευρώπης, έως τα 36 του χρόνια.
  • Με μία λιτή επιστολή ο Χοσέ Χολέμπας εξήγησε το λόγο που τον έκανε να αποχωρήσει από την Εθνική Ομάδα. Η δήλωσή του: «Επιθυμώ να σας πληροφορήσω ότι, κατόπιν απόφασής μου με άμεση ισχύ, αποχωρώ από το διεθνές ποδόσφαιρο. Ήταν τιμή μου που εκπροσώπησα τη χώρα μου για πολλά χρόνια αλλά νιώθω ότι είναι καιρός να αποσυρθώ από το διεθνές ποδόσφαιρο και να δώσω χώρο σε νεότερους παίκτες».
ΗΞΕΡΕΣ ΟΤΙ...


Ο εγκέφαλος του διάσημου ζωγράφου Vincent Van Gogh καταστράφηκε από τον υδράργυρο που ήπιε για να καταπολεμήσει τη σύφιλη.
 
ΕΙΠΕ...
Ενωμένοι θα επιζήσουμε, χωρισμένοι θα χαθούμε.
 Αίσωπος
Αίσωπος

Αρχαίος έλληνας

Ο  ΑΥΡΙΑΝΟΣ  ΚΑΙΡΟΣ  ΣΤΟ  ΛΙΔΟΡΙΚΙ 

Παρασκευή
14/10
03:00
11°C
53%
1 Μπφ Α
3 Km/h
ΚΑΘΑΡΟΣ
09:00
13°C
52%
1 Μπφ Α
3 Km/h
ΚΑΘΑΡΟΣ
15:00
20°C
49%
2 Μπφ NA
9 Km/h
ΚΑΘΑΡΟΣ
Υψηλή δραστηριότητα κουνουπιών
21:00
14°C
78%
1 Μπφ Α
3 Km/h
ΚΑΘΑΡΟΣ

          ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ  ΤΗΝ  ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ 
 
   " Ο ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ  ΤΟΥ  κ. ΔΗΜΑΡΧΟΥ  ΜΑΣ ..."


     Ολοκληρώθηκε  σήμερα  φίλοι μου  η  συνέντευξη  του  Δημλαρχου  μας  κ. Καπεντζώνη  προς  τον  κ.Λουκόπουλο  του DoridaNews , και  όλοι  πια  οι  Δωριείς  μπορούν  να  έχουν  μια..γενική  εικόνα περπαγμένων αλλά ..παραλείψεων του Δμου  Δωρίδας ..
   Βέβαια , αυτή  η ..γενικόλογη  αναφορά  στα  χίλια  μύρια  όσα , σοβαρά  προβλήματα , που  αντιμετωπίζει κάθε  γωνιά  του  απέραντου  Δήμου  Δωρίδας , δεν  μας  λέει  τίποτα , εμείς  συγκεκριμένα νοιαζόμαστε  μεν  για  ολόκληρη  τη  Δωρίδα , αλλα κυρίως  για  την  πλήρως  εγκαταλειμμένη περιοχή Λιδορικίου και  των  πέριξ  χωριών  του .
    Έχουμε παρακαλέσει , μέσα  στην  μέχρι  σήμερα  θητεία  του  κ. Καπεντζώνη , Ο,ΤΙ  ΕΧΕΙ  ΝΑ  ΠΕΙ ΣΤΟΥΣ  ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΕΣ , ΝΑ ΤΟ  ΠΕΙ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΕ  ΠΡΟΣΩΠΟ  ΜΕ  ΤΟΥΣ  ΔΗΜΟΤΕΣ  ΜΑΣ , ΚΑΙ  ΟΧΙ..ΜΟΝΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ  " ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ " ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ  ,   ΘΑ  ΘΕΛ;ΜΕ ΠΟΛΥ  ΝΑ  ΞΈΡΟΥΜΕΓΙΑΤΙ  ΑΠΟΦΕΎΓΕΙ  ΤΗΝ  ΔΗΜΟΣΙΑ  ΣΥΖΗΤΗΣΗ  ΣΤΟΝ  ΠΛΑΤΑΝΟ , ΌΠΩΣ  ΛΕΜΕ ; 
   Ξέρουμε  όλοι  μας  πολύ  καλά τις  μεγάλες  δυσκολίες  που  υπάρχουν , ΟΠΩΣ  ΟΜΩΣ  ΞΕΡΟΥΜΕ  ΚΑΙ  ΤΙΣ  .." ΜΕΓΑΛΕΣ  ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ " ΕΠΙΣΗΣ , ΟΙ  ΟΠΟΙΕΣ  ΔΥΣΤΥΧΩΣ  , ΔΕΝ  ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΝΑ  ΒΕΛΤΙΩΝΟΝΤΑΙ , ΚΑΙ  Η..ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ  ΝΑ .." ΒΕΛΤΙΩΝΕΤΑΙ " ΔΙΡΚΏΣ  ΠΡΟΣ ΤΟ...ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ...!!!
   Πολύ  λοιπόν θα  θέλαμε κάτι  να  αλλάξει  στο Δήμο  μας , που  υστερεί  σε  πολλά  βασικά  πράγματα , προσωπικά , στους  5 μήνες ( Απρίλιος - Σεπτεμβριος ) που  μείναμε  στο  Λιδορίκι , παρατηρήσαμε  πως  συμβαίνουν ...θάματα  και  πράματα ..και  θα  προσπαθήσουμε να  ενημερώσουμε  τον κ. Δήμαρχο , σαν  ΔΗΜΌΤΗΣ  ΔΩΡΊΔΑΑΣ  ΚΑΙ  ΌΧΙ  ΦΥΣΙΚΑ ΣΑΝ..ΔΗΜΟΤΗΣ..ΡΟΥΦ , ΑΝΤΡΙΚΙΑ , ΚΑΙ ...ΞΕΚΆΘΑΡΑ ...

   ΟΙ  ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΕΣ  ΚΑΑΙ  ΤΟ  ΛΙΔΟΡΙΚΙ  ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ  ΙΣΤΟΡΙΑ  ΤΟΥΣ  ΚΑΙ  ΑΞΙΖΟΥΝ 
                   ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ   ΤΥΧΗΣ  ΚΑΙ  ΜΕΤΑΧΕΊΡΙΣΗΣ .... 

          Καλό  σας  απόγευμα 
Απ' το  " Λιδωρίκι " με  αγάπη 
www.lidoriki.com 

No comments: