9.10.16

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΑΙΓΜΕΝΑ ΜΕ ΦΥΣΑΡΜΟΝΙΚΑ


Τραγούδι έχει   μια  περίεργη  ιστορία , που  θα  σας  πούμε  πιο  κατω , σε  στίχους , μουσική  και  φυδσρμόνικα  φυσικά , από  τον  Κων .Ευθ Καψάλη και  είναι  γραμένο  τον  Μάιο  του  2010  στο  Αττικό  Νοσοκομείο  Αττικής




              Οι  στίχοι    

                                     
                                   

ΕΛΑ…





                   ΕΡΩΤΙΚΟ...
        Πως , θα περάσει αυτό το βράδυ ,
        πουν’ όλα μαύρα..παγερά ,                   ΚΟΥΠΛΕ
        λείπει και το δικό σου χάδι ,       
        να μου ζεστάνει  την καρδιά…
        λείπει και το δικό σου χάδι
        να μου ζεστάνει την καρδιά .
                            *
        Έλα και πάρε το  μαχαίρι ,
        και κάρφωσέ το στην καρδιά ,
       από  αγαπημένο χέρι ,
       είναι..γλυκιά η ..μαχαιριά..
       από αγαπημένο χέρι                                ΡΕΦΡΕΝ
       είναι γλυκιά η μαχαιριά .
       Έλα και πάρε το μαχαίρι
       και κάρφωσέ μου την καρδιά
                           *


       Άκου το φύσημα τ’ αγέρα
       Πως φτερουγίζει στα  κλαδιά
       Σαν τα μηνύματα των φίλων
       Που ‘χουν χαθεί στην λησμονιά           ΚΟΥΠΛΕ 
       Σαν τα μηνύματα των φίλων
       Που ‘χουν χαθεί στη λησμονιά .
                             *
       Έλα και πάρε τη..ζωή μου
       δώρο , μονάχο κι’ ακριβό ,
       στην ερημιά της μοναξιάς μου ,
       δεν θα τ’ αντέξω πια να..ζω..              ΡΕΦΡΕΝ
        στην ερημιά της μοναξιάς μου
        δεν θα τα’ αντέξω πια να ζω .
        Έλα και πάρε τη ζωή μου
         δώρο μονάχο κι’ ακριβό .
                             *
       Για δες , του φεγγαριού το ..δάκρυ ,
       Πλημμύρισε   τον ..ουρανό ,
       κι’ όλα τα’ αστέρια βουρκωμένα       ΚΟΥΠΛΕ
          Στήσαν του πόνου το χορό ,
       Κι’ όλα τ’αστέρια βουρκωμένα
       Στήσαν του πόνου το χορό.
      
                             *
      Έλα και πάρε τ’ όνειρό μου ,
      να το ‘χεις πάντα ..φυλαχτό ,
     και το τραγούδι το στερνό μου              ΡΕΦΡΕΝ 
     το βράδυ αυτό το σκοτεινό ….
      Και το τραγούδι το στερνό μου
      Το βράδυ αυτό το σκοτεινό .
      Έλα και πάρε τ’ ονειρό μου
       Να το ‘χεις πάντα φυλαχτό…

       Κωνσταντίνος  Ευθ. Καψάλης 
       Αττικό  Νοσοκομειο 
        Μάϊος  2010 

   Καθε  τραγούδι και  μια  ιστορια...
  Τον  Μάίο λοιπόν , που  εήμουνα  στο  Αττικό Νοσοκομείο , για  να  κάνω  σοβαρότατη , υψηλοτάτου ..ρίσκου , εγχείριση  καρδιάς , μόνος  μέσα  στο  δωμάτιο , περιμένοντας  να  έρθει  η  σειρά  μου  για  χειρουργείο , ήταν  αδύννατο  να  κοιμηθώ  τα  βράδια . έτσι την  παραμονή  της  επέμβασης , δεν  με  έπιανε  ύπνος , βλέπεις οι..σκέψεις  με  βασάνιζαν ...
   Είχε  περάσει  η  ώρα , πρέπει  να  ήταν 2-3  το  πρωί ΄αλλα  ύπνος  με  με  κόλλαγε...πήρα  λοιπόν  τα..συμπράγκαλάμου , μολύβι και ..μπλόκ και  πήγα  σε  ένα  μικρό σαλονάκι και  κάθισα  και  έγραφα , οπότε  ήρθε  η  προϊσταμένη και  με  παρακάλεσε  να  φύγω και να  πάω στο  δωνάτιό  μου να  ξεκουραστώ αφού  το  πρωί  είχ  σοβαρό  χειρουργείο..
   Μτά  από  λίγο  βέβαια έφυγα  και  συνεχισα  στο  δωμάτιό  μου τελειώνοντας το ποίημα  " Ελα " και  το  ποίημα  " Μικρά  ταξίδια .."που  θα  σας  δημοσιεύσω  κάποια  στιγμή ...

                                Καλό  σας  βράδυ 
      Με  αγάπη Κωνσταντίνος  Ευθ. Καψάλης 
            www.lidoriki.com 

No comments: