25.6.16

ΕΝ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩ …” ΤΑ ΜΠΑΝΙΑ “ ΤΟΥ ΠΑΛΙΟΥ ΚΑΛΟΥ ΚΑΙΡΟΥ ..

64
   Δεκαετία  του  ‘50 ,  φωτογραφία  βγαλμένη  απ’ την  παραλία κοντά  στο  μόλο  και  με  φόντο την  “ πέρα πάντα “ της  Ερατεινής , το “ Ζάκι “ όπως  το  λένε , πριν  ακόμα  πυκνοχτιστεί . Στη  φωτογραφία , τρίτος  από  αριστερά ο  αξέχαστος Κλάκης , Θεμιστοκλής Κοτροζίνης κατά  κόσμον , που  με  την  πραμάτεια  του , τσιγάρα , κουλούρια , μπισκότα και  άλλα  ψιλολόγια και  φαγώσιμα , ακολουθούσε  το Γυμνάσιο στις  ημερήσιες  εκδρομές  του , τέταρτος ο  αλησμόνητος ΄και οι Γιώργος  Καψάλης και    Μίμης  Πέτρου  σε εφηβική  ηλικία .
›µÅº±´¹Ä¹ÉÄÌÀ¿Å»± À±¯Á½¿Å½  Ä¿..¼À¬½¹¿Â  Ä¿Å ÃÄ·½ - ¼À±Á¿Íº± - , ®  ²ÀÅ»¹±³º± , ®..ÆÅùº®  À¹Ã¯½± Ä¿Å  œÌÁ½¿Å , º¬ÄÉ  ±À' Ä¿ ›µÅº±´¯Ä¹_thumb[2]
Η Λευκαδιτιώτικη  νεολαία , παίρνει  το..” μπάνιο  της “
στο  βούλιαγκα  της  λίμνης .

IMG_0004
Δεκαετία  του  ‘50 , νεαροί  της  εποχής κάνουν  μπάνιο  και  ψαρεύουν  στο  ποτάμι στο  Στενό .

ΤΑ “ ΜΠΑΝΙΑ “ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΕΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΝΕΙΟΤΗΣ …

Το ξέρατε  αγαπημένοι  μου φίλοι , πως  στο  Λιδορίκι αλλά  και  σε  όλα  σχεδόν τα..παρα..Μόρνια χωριά  υπήρχαν ..” πισίνες “   από..εξ..απανέκαθεν ;
   Και  βέβαια  υπήρχαν και  υπάρχουν  για  τα  γραφόμενά  μας  και..αποδείξεις , π.χ στο Λιδορίκι  υπήρχαν.” .βούλιαγκες “ στη Μπελεσίτσα , στο  Μόρνο αλλά υπήρχε  και  “ μπάνιο στο  Βαρούσι “ , έτσι  μας  λέει  ο  αγαπημένος  φίλος  και  κουμπάρος  Θαν. Αποστολόπουλος – Βάγιας , απολαύστε  το…
       ΤΟ   ΜΠΑΝΙΟ  ΤΟΥ  ΒΑΡΟΣΙΟΥ

Στέρνα…ποτίσματος αλλά και..” μπάνιου “  ΗΜΙ..ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ..ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ , τον  παλιό  καλό  καιρό ..
         *******************
   “ Στην κορφή του Βαροσιού είναι  μια  βρύση που  τη  λένε “ του Ντζιαμαλή ο  πλάτανος “ και  το  όνομα πρέπει  να  το  έχει  πάρει από  αυτόν που  φύτεψε  τον  πλάτανο ή από  αυτόν  που  έχτισε  τη  βρύση , γιατί – συνήθως – έτσι έπαιρναν  τα  ονόματά  τους διάφορες  τοποθεσίες και  έργα .
   Τώρα , ο πλάτανος  ο  παλιός δεν  υπάρχει , αλλά  υπάρχει  νέος που  τον  φύτεψε ο Νίκος  Πανάγος ( Γλυμονίκος ) . Τη  χρονολογία δεν  τη  θυμάμαι , ας  την  βρει ο  γιος του  ο  δάσκαλος , ο Παναγιώτης .
   Σήμερα  πάντως , όλα  άλλαξαν και  η  βρύση  δεν  υπάρχει όπως  ήταν . Έφτιαξαν στο  μέρος  εκείνο στέρνα για  να πίνει το χωριό  νερό . Στα  παιδικά  μου  χρόνια – που υπήρχε  η  βρύση – ήταν  κι’ ένας  ξύλινος Κάλανος ( κουρίτος ) που  έπιναν  νερό   πρόβατα , γίδια , βόϊδια , άλογα , σκυλιά , τα  πάντα .
   Σ’ αυτόν  λοιπόν  τον  κάλανο , ξέβγαζαν οι  γυναίκες τα  ρούχα που  πλένανε , μετά  απ’ τη  μπουγάδα . Σ’ αυτόν παίζαμε  και  μεις τις “ καταβρεξιές “ , το “ λουτσιό “ που  λέγαμε  τότε  τα Λιδορικιώτικα  παιδιά .
   Κάποιο  διάστημα , κυρίαρχος εκεί  ήταν ο Ηλίας Κοκκαλιάς ( ο δάσκαλος ) , ο  Κώστας Φωτόπουλος ( Κριτσοκώστας ) – που  είχε πάντα το  χαμόγελο  στα  χείλη – θέλησε  να πάρει την  αρχηγία , όρμησε  στον Ηλία – που  ήταν σκυμμένος – και τον  κατάβρεχε . Κάποια στιγμή  σώθηκε  το  νερό  στον  κάλανο , σήκωσε  το  κεφάλι  του να  φτύσει  ο Ηλίας και  χτύπησε άθελά  του   τον Κώστα και  του  έσπασε  ένα ή δύο δόντια που  βρίσκονται  ακόμα στο  κρανίο  του  Ηλία ….
   Πιο  κάτω  απ’ τον  κάλανο – γύρω στα  πέντε  μέτρα – ήταν μια  γούρνα ( στέρνα ) περίπου  τέσσερα  μέτρα  μήκος , τρία  φάρδος και  δύο  ύψος . Στη  γούρνα αυτή αποσωρευόταν  όλη  η  βρωμιά από  όλα τα  ζώα που  αποπατούσαν κι’ απ’ το  πλύσιμο των  ρούχων κι’ από  χίλια  δυο  άλλα πράγματα .
   Σ’ αυτή  λοιπόν  τη  γούρνα , τα  μεσημέρια το  καλοκαίρι , γδυνόμασταν  όπως μας  γέννησε  η  μάνα  μας – τότε  δεν  υπήρχαν ούτε  μαγιό , ούτε ..σώβρακα – και  πηδάγαμε μέσα  καμιά  δεκαριά παιδιά για να  κάνουμε το..μπάνιο  μας ! Κάναμε  και  καμιά  βουτιά για  να  μαθαίνουμε μη  τυχόν και το  φέρει  η  ώρα και  πάμε  στη  θάλασσα . Φυσικά , όπως  καταλαβαίνετε πίναμε  και  λίγες  γουλιές απ’ το..αγίασμα , μέχρι να  μάθουμε κολύμπι .
   Η  βρωμιά  ήταν  απερίγραπτη , το  νερό  καταπράσινο και  όταν  το  αφήναμε και  καθησύχαζε έπιανε από  πάνω μια  παλάμη “ κορφή “ απ’ τη  βρώμα . Απ’ τη  γούρνα  αυτή  παρέλασαν τα  πιο  πολλά – για  να  μη  πω  όλα – παιδιά του  Βαροσιού και  όλοι ήπιαν απ’  το νερό που μπορεί  να  μην ήταν καθαρό  και  υγιεινό , όμως  το  θυμόμαστε  με  αγάπη  και  νοσταλγία …”
   Έτσι  λοιπόν  περιγράφει  ο  αγαπητός μου  “ κουμπάρος “ τα..Λιδορικιώτικα ..παιδικά  μπάνια στου “ Ντζιαμαλή τον  πλάτανο “…..
IMG_0004
Νεαροί της  εποχής , δεκαετίες  ‘50 και ‘60 , κάνουν  ..” ηλιοθεραπεία “ στην  πλαζ , του  Μόρνου , κάπου  κάτω  απ’ το  Βελούχοβο . Συνήθως  τα  Λιδορικιώτικα παιδιά  , αλλά  και  από άλλα  χωριά , έπαιρναν το ..μπάνιο τους  σε  ..υπέροχη  πισίνα , “ Στου  Σιόλα  τη  δέση “ …
Λευκαδιτιωτόπουλα παίρνουν  το..μπάνιος  τους στην - μπαρούκα - , ή  βπυλιαγκα , ή..φυσική  πισίνα του  Μόρνου , κάτω  απ' το Λευκαδίτι
Λευκαδιτόπουλα , “ παίρνουν “ το  μπάνιο  τους  στη “ μπαρούκα “ του  Μόρνου , μπαρούκα  ή… “ βούλιαγκας “ όπως  το  λέγαμε , είναι μια ..φυσική  πισίνα , ένα  απομονωμένο  σημείο του ΄ποταμιού , που όπως  βλέπετε εξυπηρετούσε  άριστα τα  παιδιά  κυρίως . Στη  φωτογραφία είναι  η “ πισίνα “ του  Λευκαδιτιού , γιατί  υπήρχαν και  άλλες …
Εκτός  όμως  απ’ τις..” πισίνες “ , τις..στέρνες  δηλαδή , τα Λιδορικιωτόπουλα είναν  και  άλλες ..κολυμβητικές επιλογές , δόξα  τω  Θεώ , υπήρχαν κάτι..ψευτοβούλιαγκες  , μεγάλες  λακκούβες με  ..λασπόνερα , στην  Μπελεσίτσα και  βέβαια και  κανονικοί  “ βούλιαγκες “ με  δροσερά  γάργαρα  νερά στο  Μόρνο , κάπου  εκεί  γύρω  απ’ το  Στενό , ένας  δε  απ’ αυτούς  ..ξακουστός  στην  περιοχή ήταν  στου  Σιόλα  τη  δέση .
   Εκεί  ‘ σ’αυτό το  “ βούλιαγκα “ βασιλιάς  ήταν ο  καλός  παλιός χωριανός  και  φίλος  ο  Θανάσης  Γούρας , που  κολυμπούσε  σαν…” νεροφίδα “ , άπαιχτος  που  λέμε…
  Οι  προσωπικές  μου  όμως  ..” κολυμβητικές ποταμο..εμπειρίες “ αγαπημένοι  μου  φίλοι , είναι ελάχιστες και  για  να  είμαστε  απολύτως  ειλικρινείς είναι …μία και  μοναδική  , κι’ αυτή  με  χίλιους  τσακωμούς  με  τη  σχωρεμένη  τη  μάνα  μου , που  προτιμούσε , και  είχε  απόλυτο  δίκιο , αντί  να  σεργιανάω στα  λασπόνερα  της  Μπελεσίτσας , να  καθίσω  στο μαγαζί , να  κάνω  καμιά  δουλειά  αλλά και  να  ξεκουραστεί  λίγο  κι’ αυτή , που  σηκωνόταν στις 5  κάθε  πρωί  για  να  πάει  να  ανοίξει το  μαγαζί…
   Μια  Κυριακή  όμως , λιγωμένος , απ’ όσα  άκουγα  απ’ τους  φίλους  και  τους  συμμαθητές  μου μέρες  πριν  , πως  ανήμερα  την  Κυριακή  θα  πήγαιναν για..” μπάνιο “ στην ,Μπελεσίτσα , σήκωσα  που  λέτε  ..μπαϊράκι , δηλώνοντας  καθαρά  ..ξεκάθαρα , πως  θα  πήγαινα  μαζί  με  τα  άλλα  παιδιά  για  μπάνιο .
Την Μπελεσίτσα  φίλοι  μου  δεν  την  πολυ..ήξερα , η  μόνη  μας  …γνωριμία  ήταν  όταν  πήγαινα στο περιβόλι  της  θειας μου της  Ζεκολένης , στον  Καλανάκι για  σύκα  και  ζαρζαβατικά . Η μάνα  μου  η  καημένη , ξεθεωνόταν  καθημερινά  , απ’ το  πρωί  μέχρι  το  βράδυ  και  περίμενε μια Κυριακή  , που  δεν  είχαμε σχολείο , να  την  ξεκουράσουμε  λίγο , τι  τα  θες  όμως το  μπάνιο και  η..Μπελεσίτσα  είχαν  καρφωθεί  στο  μυαλό μου και  δεν  χαμπάριαζα  από τίποτα …
   Ήρθε  λοιπόν  και  η  Κυριακή , και  στην κατάλληλη  ώρα  τόσκασα  απ’ το  μαγαζί και  μαζί  με  τους  άλλους ξεκινήσαμε για  το  μεγάλο  ..ταξίδι , ανυπομονώντας  να  φτάσουμε  για  να  κάνω το  πρώτο  μου  μπάνιο , μη  γνωρίζοντας  βέβαια πως  ακριβώς  ήταν  το  μέρος  που  θα  κολυμπούσαμε . Φτάνοντας  λοιπόν στο..” κολυμβητήριο “, τα’χασα , όταν  αντίκρισα το  μέρος  που  θα  κολυμπούσαμε , ήταν μια  “ γούρνα “ με  θολωμένο  νερό , απ’ τα πιτσιλίσματα  άλλων  παιδιών , που είχαν  πάει  πριν από  μας  και  είχαν  κάνει..κατάληψη  στο..” κολυμβητήριο “.. 
   Εκτός  όμως  απ’ τα  παιδιά ..έπαιρναν το  μπάνιο  τους στη..” λασπόγουρνα “ ( ..περισσότερη λάσπη παρά,,νερό ) και  άλλα  πλάσματα  του  …Θεού , μπακακάκια ( βατραχάκια ) , νεροφίδες  και πολλά  άλλα . Ακόμα  ο συνωστισμός ήταν  τέτοιος που  μόνο  μπάνιο  δεν  μπορούσες  μα  κάνεις .
  Μόλις  λοιπόν  φτάσαμε , τα  παιδιά  έβγαλαν  τα..μπλέ  σωβρακάκια με  το  λάστιχο , που  αποτελούσαν  το καλοκαιρινό  μας  εσω..εξώρουχο και  άρχισαν  τα…” μακροβούτια “.
  Η  αφεντιά  μου   δεν  ξέρω  αλλά δεν  φάνηκε να συγκινείται με  την  όλη  κατάσταση , όλη  εκείνη  η  λαχτάρα για μπάνο  στην  Μπελεσίτσ , είχε  μάλλον..ξεθυμάνει.. και  σε λίγο , πήρα  το  δρόμο  της  επιστροφής , αφού τελικά  ο  θησαυρός  του  μπάνιου ήταν…μάπα …
  Αυτή  λοιπόν ήταν  η πρώτη  μα  και  τελευταία φορά  που  σκέφτηκα  να  πάω  στην  Μπελεσίτσα  για  μπάνιο , όλα  αυτά  βλεβαια  γίνονταν στα  μέσα  της  δεκαετίας  του  ‘50 .
   ΤΑ  ΜΠΑΝΙΑ  ΤΗΣ  ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ  ΤΟΥ  ‘60 .
  Πέρασαν  από  τότε κάμποσα  χρόνια , η  οικογένειά  μου  γύρω  στα  1962 , μετακομίσαμε  στην  Αθήνα αλλά το  1965 , τον  Φεβρουάριο , αφού  πέτυχα  σε  διαγωνισμό  πρόσληψης  υπαλλήλων  στην  ΑΤΕ , τοποθετήθηκα  στο  χωριό  μας , προς  το  τέλος  του  χειμώνα .
Σε λίγο  ήλθε  και  ο  αδελφός  μου  ο  ο  Γιώργος , που  είχε  πετύχει τέταρτος στον  ίδιο  διαγωνισμό  , ενώ  εγώ  35ος  ενώ  έπαιρναν  50 .
   Στο  Λιδορίκι  λοιπόν δημιουργήσαμε  ωραία  παρέα  με  συναδέλφους , Δημήτρη  Κοράκη και  τη  σύζυγό  του  Καίτη , Κώστα  Ζέρβα , Τέτα  Καγκάλου , καθηγητές , Θοδ.Σταύρου , Δημ Θεοδώρου κ.α .
   Μόλις  έπιασε  λοιπόν  το  καλοκαιράκι , αποφασίσαμε  όλοι  να  κατεβαίνουμε τα  Σάββατα το  μεσημέρι  στην Ερατεινή , να  κάνουμε  τα  μπάνια  μα  και  Δευτέρα  πρωί πρωί , γυρνούσαμε  στο  Λιδορίκι . Κατεβήκαμε  λοιπόν και  εγκατασταθήκαμε  στο “  ξενοδοχείο ύπνου “   η  “ ΑΜΕΡΙΚΗ “ του Γιάννη  Πάζα , μπροστά  στην παραλία , τακτοποιηθήκαμε , ξεκουραστήκαμε  λίγο  και  το  απογευματάκι , φορέσαμε  τα  μαγιό  μας  και  κατεβήκαμε να  πάμε  στη  θάλασσα , που  απείχε  20  μέτρα  απ’ το  ξενοδοχείο , αφού  περνούσαμε  τον  παραλιακό  δρόμο και..βουτούσαμε ..
   Ατυχήσαμε  όμως γιατί την ώρα  που  περνούσαμε το  δρόμο , με  τα  μαγιό  όπως  είπαμε , να ‘σου  και  καταφτάνει  ένας  νεαρός  χωροφύλακας , ο  Μήτσος και μας  απαγόρευσε  να  περάσουμε  χωρίς…ρούχα λέγοντάς  μας  να  γυρίσουμε  να  ντυθούμε  και  να  ξεντυθούμε  στη..θάλασσα ..όλα  αυτά  το  καλοκαίρι  του  1965 !!!
061
Ερατεινή , καλοκαίρι  1965 ή  1966 , η  αφεντιά  μου  , δεξιά , με  τον  πρωτοξάδερφο Κώστα  Χονδρονίκο
                              ************************
   Κάπως  έτσι  και  έγινε , γυρίσαμε  ντυθήκαμε κατεβήκαμε  και  ..ξεντυθήκαμε στην  θάλασσα  στην  αμμουδιά ..
   Να  σημειώσουμε  εδώ , πως εκείνες τις  εποχές , ο  κόσμος δεν  έκανε  μπάνια , ούτε  και  οι  Ερατεινιώτες , και  τους  μόνους  που  έβλεπες  στην  παραλία  ήταν κάποιοι μεσόκοποι που  ψάρευαν καθισμένοι  στα  σκαμνάκια  τους και  πρώτος  και  καλύτερος  ο  Δρομαζόγιαννος ..
   Βέβαια , αργότερα  το  οργανώσαμε  καλύτερα  το  θέμα  των..θαλασσόλουτρών  μας , και  κατόπιν  συνεννόησης  με  το  ΚΤΕΛ , αποφασίστηκε  μα  βάζουν  λεωφορεία που  έφευγαν  απ’ το  Λιδορίκι το  απογευματάκι και επέστρεφαν  το βραδάκι , και  έτσι κάναμε  καθημερινά  μπάνια χωρίς  ταλαιπωρίες ..
  Βέβαια στην  πρώτη  κάθοδό  μας , που  ήταν  Σάββατο , όπως  κατεβήκαμε  τακτοποιηθήκαμε  ανά  δύο  σε  κάθε  δωμάτιο και  εγώ  ήμουνα  στο  ίδιο  δωμάτιο  με  το  Θόδωρο τον  Σταύρου , ο  οποίος  κάπνιζε  διαρκώς  σαν  …αράπης . Πέσαμε  λίγο  να  ξεκουραστούμε , γιατί  είχαμε  φύγει  κατευθείαν απ’ τις  δουλειές  μας και επανέλαβα  πολλές ..πολλές  φορές  στο  Θόδωρο να  σταματήσει  να καπνίζει  στο  κρεβάτι  γιατί  θα…καούμε ,
   Τι  ήθελα  και  το’ λεγα , κάποια  στιγμή , στον  ύπνο  ένιωσα να..πνίγομαι , και  ξυπνώντας  είδα  πως  το  δωμάτιο είχε ..πνιγεί  στους  καπνούς  απ’ το  στρώμα  και  το  σεντόνι  του Θόδωρου που  καίγονταν ..Βάλαμε  τις  φωνές  , και  ανέβηκαν οι  ξενοδόχοι , ο  Γιάννης και  η  Κατίνα  Πάζα και  έλυσαν  το  πρόβλημα ..και  βέβαια  αποκαταστάθηκαν  και  οι  ζημιές ..
   Τα  δρομολόγια  αυτά , για  τα μπάνια , συνεχίστηκαν  για  πολλά  χρόνια , μέχρι  που  άρχισαν  να  ..πυκνώνουν τα  ι.χ και  σιγά ..σιγά ..καταργήθηκαν …
   Πάντως , τα  καθημερινά  μας ..ταξίδια , για  μπάνιο  στην  Ερατεινή , ήταν πολύ όμορφα γιατί  όλοι  σχεδόν ήμασταν  μια  παρέα και  το διασκεδάζαμε …
Καλή σας  μέρα

www.lidoriki.com

BREXIT : ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ



122 σχόλια
Σοκ στις αγορές προκαλεί η ανατροπή των δεδομένων στη Μεγάλη Βρετανία. Πώς θα επηρεάσει την Ελλάδα η αποχώρηση της τρίτης σε μέγεθος οικονομίας της Ε.Ε., αλλά και τις προοπτικές της οικονομίας και της κοινωνίας σε μεγάλο ορίζοντα χρόνου
Τάσος Δασόπουλος
Ιούνιος 24 2016 06:18
 
Οι συνέπειες της αποχώρησης της Μεγάλης Βρετανίας από την ΕΕ , θα έρθουν κατά κύματα για να δημιουργήσουν νέα προβλήματα στην προσπάθεια ανάκαμψης της οικονομίας , μετά από 7 χρόνια συνεχούς ύφεσης και σκληρής λιτότητας.
AdTech Ad
Στις άμεσες συνέπειες , είναι η διατάραξη των εμπορικών σχέσεων. Οι ελληνικές εξαγωγές προς το Ηνωμένο Βασίλειο φτάνουν σε ετήσια βάση τα 2,5 δις ευρώ ( 1,4% του ΑΕΠ ) και αφορούν κυρίως τρόφιμα , φρέσκα και τυποποιημένα . Η υποτίμηση της αγγλικής λίρας έναντι τους ευρώ και του δολαρίου που θα ακολουθήσει την αποχώρηση της χώρας από την ΕΕ , θα κάνει αυτόματα τα ελληνικά τρόφιμα ακριβότερα . Σε συνδυασμό και με την μείωση της αγοραστικής δύναμης των Βρετανών ( λόγω της υποτίμησης του νομίσματος ) θα πλήξουν τις ελληνικές εξαγωγές, σε μια ευρωπαϊκή χώρα την στιγμή που οι προβλέψεις για ανάκαμψη , στηρίζονται στην αισιοδοξία για περισσότερες εξαγωγές και επενδύσεις
Στο τουριστικό τομέα, το κόστος θα εξαρτηθεί από την διάρκεια της κρίσης που θα προκαλέσει το Brexit . Η Ελλάδα δέχεται κάθε καλοκαίρι περίπου 2 εκ Άγγλους τουρίστες ,με ένα μέσο όρο 9 διανυκτερεύσεων για τον κάθε ένα. Τα συνολικά έσοδα του τουριστικού κλάδου φτάνουν τα 1,5 δις ευρώ . Σε ότι αφορά την φετινή τουριστική περίοδο ,οι επιπτώσεις θα είναι περιορισμένες αφού τα πακέτα έχουν κλείσει και το μόνο που μπορεί να γίνει είναι κάποιες ακυρώσεις , αλλά όχι σε μεγάλους αριθμούς. Αν όμως οι επιπτώσεις είναι έντονες μέχρι και τις αρχές του 2017, τότε θα έχουμε πρόβλημα. Η Ελλάδα θα είναι ακριβότερη για τους Βρετανούς και άρα λιγότερο επιθυμητός τουριστικός προορισμός. Βεβαίως, αναμένεται ο τουριστικός κλάδος να λειτουργήσει επιθετικά μειώνοντας τις τιμές αλλά είναι σίγουρο ότι θα υπάρξουν σημαντικές απώλειες για τον μοναδικό αναπτυσσόμενο κλάδο της οικονομίας.
Μια ακόμη άμεση συνέπεια, προέρχεται από το γεγονός ότι η Μεγάλη Βρετανία είναι διεθνές χρηματοπιστωτικό κέντρο. Μάλιστα έχει συναλλαγές με τον ελληνικό τραπεζικό σύστημα που φτάνουν τα 42 δις ευρώ . Το ποσό αυτό συγκεντρώνεται από λογαριασμούς που τηρούν οι ελληνικές τράπεζες σε Βρετανικές , τοποθετήσεις σε ομόλογα (κρατικά και εταιρικά ) και μετοχές που διαπραγματεύονται στο χρηματιστήριο του Λονδίνου . Η κάθετη πτώση των τιμών σε ένα ενδεχόμενο Brexit , θα μειώσει και την αξία του χαρτοφυλακίου των Ελληνικών Τραπεζών, οι οποίες προσπαθούν ακόμη να ξεπεράσουν τις συνέπειες της ελληνικής κρίσης .
Έλληνες κάτοικοι της Μ Βρετανίας , οι κατέχουν γραφεία ή και έδρες επιχειρήσεων ( Ναυτιλιακές Real Estate ) και φοιτητές βρετανικών πανεπιστημίων θα ζήσουν την δική τους περιπέτεια . Περιορισμοί στις δαπάνες και αναβολή επενδύσεων για τους επιχειρηματίες , υψηλότερα δίδακτρα στους φοιτητές .

Λόγω ΕΕ

Ένα ακόμη πακέτο συνεπειών θα έρθει «δια της τεθλασμένης» . Με την αποχώρηση της Μ Βρετανίας από την ΕΕ ανοίγει μια ετήσια τρύπα από 4 έως και 7 δις ευρώ στον ετήσιο προϋπολογισμό της ΕΕ,η οποία θα πρέπει να καλυφθεί με μεγαλύτερη συμμετοχή των υπολοίπων κρατών μελών .
Δεν είναι καθόλου απίθανο, κάποια από τα κράτη μέλη να διεκδικήσουν εκπτώσεις ανάλογες της Αγγλίας στο κοινοτικό προϋπολογισμό, μειώνοντας ακόμη περισσότερο τα διαθέσιμα κονδύλια για τις ποιο ευάλωτες οικονομικά χώρες, με πρώτη απ όλες την Ελλάδα.
Ακόμη και αν αυτό δεν συμβεί, η κάλυψη της τρύπας, στο μερίδιο που της αναλογεί η Ελλάδα θα απαιτήσει να πληρώνει κάθε χρόνο στον κοινοτικό προϋπολογισμό περίπου 150 εκ ευρώ μεγαλύτερη συμμετοχή.
Αν αποφασιστεί το κενό να κλείσει με περικοπές του Ευρωπαϊκού προϋπολογισμού είναι πολύ πιθανό να υπάρξουν περιορισμοί για τα χρήματα που θα αποδίδονται στα κράτη μέλη για έργα του ΕΣΠΑ ΙΙ, του πακέτου Γιουνκέρ και ίσως την αντιμετώπιση του προσφυγικού προβλήματος . Όλα αυτά την στιγμή ,που η Ελλάδα αναζητά περισσότερους και όχι λιγότερους κοινοτικούς πόρους .
Εκτός από τα θέματα προϋπολογισμού η διάσπαση της ΕΕ θα έχει συνέπειες και στις προοπτικές ανάπτυξης της Ένωσης, της Ευρωζώνης και τελικά της Ελλάδας.. Τούτο την στιγμή που την Τετάρτη,  η εκπρόσωπος του ΔΝΤ κ. Ντέλια Βελκουλέσκου χαρακτήρισε εκ των προτέρων τις παραδοχές και τις προβλέψεις που έχουν γίνει από τους Ευρωπαίους για το ελληνικό πρόγραμμα, φιλόδοξες και λίγο αργότερα ανέφικτες. Σε πιο πρακτική βάση αν καθυστερήσει η ανάκαμψη της οικονομίας ανατρέπεται και οι μακροοικονομικές προβλέψεις για την Ελλάδα ενώ αλλάζει - προς το χειρότερο - και η λύση για την ελάφρυνση του χρέους.
Όλα αυτά, χωρίς να υπολογιστεί η περαιτέρω άνοδος του Ευρωσκεπτικισμού που θα κάνει πολλές κυβερνήσεις να θεωρήσουν ότι οι αδύναμες οικονομίες τις ΕΕ και της Ευρωζώνης , οι οποίες ζουν με δάνεια είναι «ένα βάρος που θα πρέπει να ξεφορτωθούν».

news247.gr

24.6.16

ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Γεγονότα που δε γνωρίζουμε για τη ζωή και το θάνατο της Παναγίας

παναγίας

Τι λέει η εκκλησιαστική παράδοση για την Κοίμηση της Παναγίας; Ποιά είναι τα γεγονότα που συνέβησαν; Σε ποιά σημειά διαφέρουν η Ορθόδοξη και η Καθολική πίστη, αναφορικά με την κοίμηση της Θεοτόκου; 

    Η Θεομητορική εορτή της Χριστιανοσύνης γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 15 Αυγούστου με το Νέο Ημερολόγιο και στις 28 Αυγούστου με το Παλαιό. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία ο εορτασμός της Κοίμησης της Θεοτόκου περιλαμβάνει κατά πρώτο λόγο το θάνατο και την ταφή της Παναγίας και κατά δεύτερο την ανάσταση και τη μετάστασή της στους ουρανούς.
    Για την Κοίμηση της Θεοτόκου δεν υπάρχουν πληροφορίες από την Καινή Διαθήκη. Γι’ αυτήν μαθαίνουμε από τις διηγήσεις σημαντικών εκκλησιαστικών ανδρών, όπως των Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, Διονυσίου του Αρεοπαγίτη, Μόδεστου Ιεροσολύμων, Ανδρέα Κρήτης, Γερμανού Κωνσταντινουπόλεως, Ιωάννη Δαμασκηνού κ.ά., καθώς και από τα σχετικά τροπάρια της εκκλησιαστικής υμνολογίας. Στα κείμενα αυτά διασώζεται η «αρχαία και αληθεστάτη» παράδοση της Εκκλησίας  γι’ αυτό το Θεομητορικό γεγονός.
    Έτσι, λοιπόν, κατά την εκκλησιαστική παράδοση, η μητέρα του Ιησού Χριστού, Μαρία (η Θεοτόκος και Παναγία), πληροφορήθηκε τον επικείμενο θάνατό της από έναν άγγελο τρεις ημέρες προτού αυτός συμβεί και άρχισε να προετοιμάζεται κατάλληλα. Προσεύχεται στο όρος των Ελαιών και δίνει τα υπάρχοντά της σε δύο γειτόνισσές της χήρες. Επειδή κατά την ημέρα της Κοίμησής της δεν ήταν όλοι οι Απόστολοι στα Ιεροσόλυμα, καθώς κήρυτταν «απανταχού γης», μια νεφέλη τους άρπαξε και τους έφερε κοντά της. Μοναδικός απών ο απόστολος Θωμάς.
    Η Κοίμηση της Θεοτόκου συνέβη στο σπίτι του Ευαγγελιστή Ιωάννη, στο οποίο διέμενε η μητέρα του Θεανθρώπου. Αφού της έκλεισαν τα μάτια, οι Απόστολοι μετέφεραν το νεκροκρέβατό της στον κήπο της Γεθσημανής, όπου και την έθαψαν. Κατά τη μεταφορά του λειψάνου της, φανατικοί Ιουδαίοι αποπειράθηκαν να ανατρέψουν το νεκροκρέβατό της, αλλά τυφλώθηκαν. Μόνο ένας από αυτούς κατόρθωσε να το ακουμπήσει, αλλά μια αόρατη ρομφαία του έκοψε τα χέρια.
    Μοναδικός απών από την κηδεία της υπήρξε, όπως προαναφέραμε, ο Απόστολος Θωμάς. Όταν μετά από τρεις ημέρες πήγε στον τάφο της, βρήκε μόνο τα εντάφια. Προφανώς, η Παναγία είχε αναστηθεί. Πάνω στον τάφο της χτίστηκε μεγαλοπρεπής ναός, που αποδίδεται στην Αγία Ελένη. Μετά την καταστροφή του, ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Μαρκιανός (450-457) με τη δεύτερη σύζυγό του Πουλχερία έχτισαν ένα νέο ναό, που υπάρχει μέχρι σήμερα. Η Κοίμηση της Θεοτόκου εορταζόταν αρχικά στις 13 Αυγούστου και από το 460 στις 15 Αυγούστου.
    Μεταξύ της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας υπάρχει δογματική διαφορά σχετικά με την Κοίμηση της Θεοτόκου.
    Η Καθολική Εκκλησία πιστεύει στο δόγμα της ενσώματης ανάληψης της Θεοτόκου (Assumptio Beatae Mariae Virginis), που οριστικοποιήθηκε με την αποστολική εγκύκλιο του Πάπα Πίου IB’ «Munificentissimus Deus» (1 Νοεμβρίου 1950).
    Αντίθετα, η Ορθόδοξη Εκκλησία κάνει λόγο πρώτα για Κοίμηση της Θεοτόκου, δηλαδή πραγματικό θάνατο (χωρισμό ψυχής και σώματος) και στη συνέχεια για μετάσταση της Θεοτόκου, δηλαδή ανάσταση (ένωση ψυχής και σώματος) και ανάληψή της κοντά στον Υιόν της.
    Κατά την εκκλησιαστική παράδοση, της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου προηγείται νηστεία, η οποία καθιερώθηκε τον 7ο αιώνα. Αρχικά ήταν χωρισμένη σε δύο περιόδους: πριν από την εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος και πριν από την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Τον 10ο αιώνα, συνενώθηκαν σε μια νηστεία, που περιλαμβάνει 14 ημέρες και ξεκινά την 1η Αυγούστου. Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης νηστείας, νηστεύεται το λάδι εκτός του Σαββάτου και της Κυριακής, ενώ στη γιορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα καταλύεται (επιτρέπεται) το ψάρι. Ανήμερα της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου καταλύονται τα πάντα, εκτός και αν η εορτή πέσει σε Τετάρτη ή Παρασκευή, οπότε καταλύεται μόνο το ψάρι. Τις ημέρες της νηστείας του Δεκαπενταύγουστου ψάλλονται τις απογευματινές ώρες στις εκκλησίες (εκτός Κυριακής), εναλλάξ, ο «Μικρός και ο Μέγας Παρακλητικός Κανών εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον», οι λεγόμενες «Παρακλήσεις».
    http://www.dogma.gr/

    Πίσω στα παλιά

    KAΛΟΚΑΙΡΙ 1931 , ΓΙΑ ΓΡΑΝΙΤΑ ΣΤΗΝ " ΑΙΓΛΗ " ΤΟΥ ΖΑΠΠΕΙΟΥ

    Καλοκαίρι 1931. Για γρανίτα στην «Αίγλη» του Ζαππείου

    Το πιο μεγάλο νυφοπάζαρο της αστικής τάξης...
           «Οι νύμφες της γειτονιάς που εζήτησαν μόνιμον στρατόπεδον, όπου θα μπορούσαν να κρατήσουν καλά της θέσεις των, το ευρήκαν εις την ρωμαντικωτάτη πλατεία του Ζαππείου... Η πλατεία πέρα-πέρα έχει μεταβληθή σε ανθόκηπον: Κούκλες, κουκλίτσες, απόπειρες κουκλών επιτυχημένες και απόπειρες αποτυχημένες. Μάτια που διατηρούν ακόμα την συνήθεια να χαμηλώνουν μπροστά σε μιάν απότομη διασταύρωσιν και μάτια που παιχνιδίζουν, ερευνούν, προκαλούν. Χαμόγελα που προβάλλουν άτολμα, και γέλια που ηχούν αργυρόηχα, ντεκολτέ που ψελλίζουν μυστικά πράγματα συγκεχυμένα και καρρέ τολμηρά, θαρραλέα, που φλυαρούν τα θελκτικά περιεχόμενα. Γάμπες κλεισμένες ερμητικώς πίσω από την αυλαίαν του ποδόγυρου, και γάμπες με σηκωμένην την αυλαίαν, ένα γοητευτικόν ανακάτωμα του σεμνού που κάνει τα πρώτα του βήματα και του ξεβγαλμένου που σταματά, ερευνά, κατατοπίζεται και παίρνει στο τέλος ύφος οσίας Μαρίας.  







     Εδώ χρειάζεται προσοχή. Προσοχή και τέχνη! Ο εχθρός έχει σκεπασθή πίσω από πυκνότατον νέφος κρέπ-ντέ-σίν και απαιτείται μάτι γυμνασμένον να τον αντιληφθή, να εξακριβώση από πού κρατάει η σκούφια του. Εκείνη εκεί η μεταξωτή κάλτσα ή το κομψότατον γοβάκι ημπορεί να εξεκίνησαν από το σεμνό σπιτικό της συνοικίας, μπορεί όμως και κάλλιστα να ανήκουν εις τα ελαφρότατα είδη του πεζοδρομίου... Βλέπετε αυτήν την απέραντον συγκέντρωσι; Έχει γίνει με σύστημα την αναλογικήν και δεν άφησε αναντιπροσώπευτη καμμία τάξιν θηλυκών. Το μοδιστρόνι που εσήκωσε μόλις το κεφάλι από την βελόνα κι' εξεστράτευσε, η ντεμουαζέλλα που μοιράζει της ώρες της μεταξύ ωδείου και υπουργείου, η καπελλού, η μανικιουρίστα, η δεσποινίς κόρη του εμπόρου της οδού Αιόλου ή του μπακάλη του Κολωνού, η δεσποινίς που εργάζεται στην Τράπεζα και δεν λείπει από της κούρσες, αλλά και η ύποπτος δεσποινίς που περιφέρει τα θέλγητρά της εις της γκαρσονιέρες, τα σεπαρέ και της καλές συντροφιές, και που ξέρει να χτυπά με τέχνην της πόρτες των φουσκωμένων πορτοφολιών, όλο αυτό το θελκτικόν μπουλούκι του θηλυκόκοσμου, έχει στρωθεί στης καρέκλες με ακοίμητον φρουρόν το μάτι της μαμάς και είνε έτοιμον να δώση την μεγάλην μάχην. Τα καταστήματα, η τράπεζες, τα γραφεία, τα μπακάλικα, τα εμπορικά έχουν κλείσει και σε λιγάκι θα παρελάσουν οι νυμφίοι... Η συγκίνησις ανεβαίνει αρκετούς ποόντους... Εμφανίζεται η εμπροσθοφυλακή. Μερικοί νεαροί που σπεύδουν εις την «Αίγλην» χωρίς κανένα ενδιάμεσον σταθμόν. -Ώ, μαντεμουαζέλ Λουλού... κι' απόψε εδώ;... Πώς είσθε μαντάμ; Το χέρι της ντεμουαζέλ Λουλούς σφίγγεται με θερμότητα ογδόντα βαθμών, το χέρι της μαντάμ μαμάς με ... δέκα, μία καρέκλα προσφέρεται συνήθως και η παρέα αυξάνει.







     Η συζήτησις αρχίζει από την ζέστη, τρικλίζει ολόγυρα στην υγεία του σπιτιού, ψυχορραγεί καθώς προχωρεί εις την εν γένει κατάστασιν και παίρνει ζωήν όταν θίξη τον γάμον. -Η Λουλού μου κύριε Ντίνο, να σας πώ, είνε νοικοκυρά από κούνια... -Σώπα καϋμένη μαμά... θα με κάνεις τώρα πώς πλένω κιόλας τα ρούχα!... -Και γιατί να μην τα πλένης; Μια νοικοκυρά πρέπει όλα να τα κάνη! Έτσι δεν είνε κύριε Ντίνο; Μια φορά και αποφασίζει κανείς ν' ανοίξη σπίτι, να μην πάρη καμμιά ξεπορτισμένη...   Ηπλατεία ολόκληρη έχει γεμίσει από το άσχημον φύλον. Ο εμποροϋπάλληλος, ο λογιστής, ο δημόσιος υπάλληλος, ολόκληρος η σειρά της «χρυσής νεότητος» της μεαίας τάξεως, κάμνει θριαμβευτικήν παρέλασιν με το κοστουμάκι της ώρας –ευτυχώς που ο ράφτης δεν είνε παρών- το μαντηλάκι ανεμιζόμενον, τα μαλλιά κολλημένα με μπριγιαντίνην, το καπέλλο στο χέρι, τα παπούτσια φρεσκοβαμμένα και: -Καλησπέρα σας δεσποινίς. -Πώς είστε δεσποινίς;... -Όλο κι' ομορφαίνετε, δεσποινίς... Χειραψίες, ματιές, αναστεναγμοί, επιθυμίες, κουβεντούλες, τρυφερότητες, χαμόγελα, λιγώματα, κουνήματα, σκέρτσα, σε μίαν ατελεύτητον συλλογήν ξεσηκωμένα από το παρλάν και τον βουβόν. Εις την νεολαία της μεσαίας τάξεως και του λαού, το πρόβλημα του γάμου δεν είνε τόσον δύσλυτον. Είνε ο απέραντος αυτός ανθώνας της «Αίγλης», σπαρμένος ίσως με πολύν αισθηματισμόν; Είνε ίσως τα φλογισμένα σύννεφα που σκουραίνουν διαρκώς εκεί πίσω από την Ακρόπολιν ή το φεγγάρι που χαμογελά εκεί ψηλά με πονηρίαν, που απομακρύνουν τους μεγάλους υπολογισμούς και τα μαθηματικά από το κατώφλι του Υμεναίου;   Το γεγονός είνε ένα: Ότι από την κατάφωτον πλατείαν όπου γίνεται η γενική συνάντησις, ξεχωρίζουν πολύ γρήγορα κάποια ζευγαράκια που χάνονται στης σκοτεινές δενδροστοιχίες του Ζαππείου. 
    Ο νεαρός που επιμένει δεν ευρίσκει απόρθητον την καρδίαν της ντεμουαζέλλας... 
    Και τα σκοτεινά δρομάκια του πάρκου, οδηγούν όχι ολίγας φοράς κατ' ευθείαν εις τας ευλογίας του Υψίστου»... 
    («Αθηναϊκά Νέα» 1931. Υπογράφει ο Δημήτρης Ψαθάς.) 
    http://paliaathina.com/
    Πηγή: www.lifo.gr
     Πίσω στα παλιά

    ΠΩΣ ΓΛΕΝΤΟΥΣΑΝ ΣΤΗΝ ΚΥΨΕΛΗ ΤΟ 1935



    «Η συνοικία της Κυψέλης είνε νέα. Όλα εκεί πάνω είνε καινούργια. Δεν έχουν καθόλου ιστορία. Προπολεμικώς στο κέντρο της, όπου τώρα απλώνεται η νέα πλατεία με τ’ άνθη της και με τα πλήθη των καρεκλών, υπήρχαν έρημες ανηφοριές, μια ρεμματιά  και απάτητοι γκρεμοί. Σπίτια δεν υπήρχαν σ’ αυτά τα μέρη. Ούτε κέντρα φυσικά, ούτε γλεντζέδες. Αραιά και που εδιάβαιναν άνθρωποι που πήγαιναν κατά το Γαλάτσι. Κάπου-κάπου έφθανεν ως εκεί και καμμιά φτωχογυναίκα για να μαζέψη αγριολάχανα.
    Τώρα σ’ εκείνες τις παλαιές ερημιές είνε η ωραία πλατεία με τα κέντρα της, τα μεγάλα καφενεία, ταβερνεία, κινηματοθέατρο… Τίποτε πια δεν λείπει στον κάτοικο της Κυψέλης που θέλει να διασκεδάση. Τα έχει όλα γύρω στην πλατεία του.
    Μόλις ανεβαίνουμε προς την Κυψέλη βλέπουμε ην πρόοδο της συνοικίας αυτής. Τα κέντρα της αυξάνουν και πληθύνονται. Τώρα μάλιστα που η διπλή γραμμή του τραμ ετοιμάσθη πια, η συγκοινωνία επυκνώθη και ο δρόμος έγινε βατός και πολυσύχναστος. Η οδός Κυψέλης κατέστη πια μια σπουδαία αρτηρία της πόλεως και ολοένα αποκτά νέα μαγαζιά και νέα κέντρα.
    Πριν ακόμη πάρουμε τον ανήφορο μια νέα ταβέρνα ετοιμάζεται: «Η παπαρούνα» θ’ ανοίξη μόλις ψηθούν οι νέοι μούστοι. Μα παραπάνω στην οδόν Κυψέλης μας καλεί ανοικτή και φωτισμένη, με πλήθος καρέκλες μεταξύ σωρών ξύλων και κάρβουνων η ταβέρνα «Η ρομάντσα». Είνε και αυτή κατά το σύστημα των παλαιών Αθηναϊκών μαντρών: Καρβουνοξυλάδικο και κρασοπουλειό μαζί. Και κάθε βράδυ η «Ρομάντσα» γεμίζει από ρομαντικούς πότας. Η μάνδρα γίνεται πηγή τραγουδιού και κεφιού της γειτονιάς.
    Προχωρούμε. Παραπάνω το καφεζυθοπωλείον Παπαδούκα «Το Νέον Κέντρον» γεμάτο κόσμο. Κι’ άλλα μικρότερα μαγαζάκια μαζεύουν τους Κυψελιώτες κατά τα βράδυα. Η οδός Κυψέλης έχει πια κόσμο πολύ και κέντρα άφθονα.
    Αλλ’ ας βρεθούμε πια στην μεγάλη πλατεία, στο τέρμα του τραμ. Εκεί είνε το κοσμικό κέντρον της Κυψέλης. Δεν μοιάζει εκεί πάνω σαν Αθηναϊκή συνοικία με το γνωστό στυλ. Μοιάζει πιο πολύ με το κέντρο περιποιημένης και πλούσιας μικρής πόλεως. Σαν να βρίσκεται κανείς σε μια άλλη κοινωνία, σε μια άλλη πολιτεία, ήσυχη και ευγενική.
    Στη μέση της πλατείας κήπος με άνθη. Αν και ακόμη τα παρτέρια φαίνωνται νέα και τίποτε δεν έχει φουντώση. Στο κάτω δε μέρος μια προέκτασις της πλατείας μόλις τώρα ισοπεδώνεται για να γίνη κι’ αυτή ωραίος ανθόκηπος.
    Γύρω-γύρω στη νεογέννητη πλατεία της Κυψέλης κέντρα μεγάλα και μικρά είνε αραδιασμένα κ’ εξαποστέλλουν πλήθη καρεκλών στα πεζοδρόμια της πλατείας πλάι στα παρτέρια. Μια νέα καρεκλο-πλατεία του Συντάγματος γεννιέται εκεί πάνω. Μόλις εξεφύτρωσαν τ’ άνθη στα παρτέρια, εξεφύτρωσαν πολύ περισσότερες καρέκλες…
    Στην κάτω πλευρά της πλατείας είνε ο μεγάλος κινηματογράφος της Κυψέλης: το «Αττικόν». Κομψό κινηματοθέατρο, αναπαυτικό και δροσερό. Έργα πολλά και εκλεκτά. Έτσι ο Κυψελιώτης έχει πρώτης τάξεως κινηματογράφο στη γειτονιά του. Προς τι λοιπόν να ροβολήση προς το κέντρο;
    Απέξω από το «Αττικόν» μεγάλο, καινούργιο και καθαρώτατον καφενείο καλεί τους πελάτες. Είνε το μεγαλείτερο κέντρο κοσμοσυρροής επάνω στην πλατεία.
    Το πιο μεγάλο και κοσμικό ταβερνικόν κέντρον της Κυψέλης είνε του Κοράκη. «Τα Βαρδούσια». Μάντρα με παραρτήματα και εξαρτήματα, με ψησταριά και με τραπεζάκια στην πλατεία. Ταβέρνα κοσμική και κέντρον γλεντζέδων. Όχι μόνον επίδειξις αλλά και κρασί καλό και μεζές. Εκεί τα βράδυα μεσουρανεί το Κυψελιώτικο γλέντι…
    Αλλά και του Α. Μαστρομανώλη το ταβερνείον μαζεύει κόσμο διασκεδαζόντων, τρωγόντων και πινόντων. Απάνω στην πλατεία κι’ αυτό. Κοσμικό κι’ αυτό.
    Από πάνω από το τέρμα του τραμ, στην κορυφή ενός λόφου, που τον έκοψαν κατακορύφως για να διαβούν οι γραμμές του τραμ, υπάρχει ένα μικρό και παλαιό ταβερνάκι. Είνε ένα καφεζυθοπωλείο των ρομαντικών. Απ’ εκεί η θέα της συνοικίας και της Αθήνας ξαπλώνεται κάτω ωραία και γοητευτική…
    Στην άλλη πλευρά της πλατείας, την επάνω, αρκετά κέντρα στη σειρά συγκεντρώνουν κόσμο που ζητεί ανάπαυσιν και διασκέδασιν. Το καφενείον «Ο Φοίβος» απλώνει τα τραπεζάκια του στην πλατεία και καλεί πελάτες. Παρακεί του Ι. Γκίκα το μπακάλικο έχει διοργανώσει και τμήμα ταβέρνας. 

    Το κρασί είνε καλό και οι μεζέδες ποικιλώτατοι. Εκεί το ήρεμο γλέντι προχωρεί κάθε βράδυ ανεμπόδιστα. Πλάι, ολίγον κοσμικόν και ολίγο απόκοσμον το ζαχαροπλαστείο  της εταιρείας «ΕΒΓΑ». Κι’ εκεί κομψός κόσμος της συνοικίας συγκεντρώνεται τα βράδυα.
    Αντίκρυ, στην γωνία της πλατείας εμφανίζονται δύο παράδεισοι. 

    Εκεί το καφενείο «Παράδεισος» σκορπίζει τις καρέκλες του ανάμεσα στα παρτέρια, αλλά και από κάτω, στο υπόγειο, εμφανίζεται ο «Υπόγειος Παράδεισος. Αυτός ίσως είνε ο πιο ενδιαφέρων. Είνε η ταβέρνα του Ι. Βρανά. Οι γλεντζέδες σπεύδουν άφθονοι εκεί, ιδιαίτερα όταν η φθινοπωρινή δροσιά τους αναγκάζει να μετακομίζουν από το ύπαιθρον στο υπόγειο…
    Η Κυψέλη λοιπόν έχει πλήρη ανεξαρτησία και αυτονομία γλεντιού. 

    Έχει το θέαμά του, τα ακροάματά του, αλλά και το κρασάκι του μ’ εκλεκτό μεζέ.
    Όταν ο Δήμαρχος κ. Κοτζιάς άρχισε τις υπαίθριες λαϊκές συναυλίες, πρώτη εθυμήθηκε την Κυψέλη. Η συναυλία έγινε εκεί πάνω στη νεογέννητη πλατεία που είδαμε. Εμαζεύθηκαν όμως τόσες χιλιάδες κόσμου, ώστε οι περισσότεροι δεν άκουσαν την συναυλίαν. Μόνον… την είδαν!».
    «Νέον Φως», 1935, Φ. Γιοφύλλης

    http://www.paliaathina.com/gr
    Πίσω στα παλιά  

    ΠΑΜΕ ΣΑΝ ΑΛΛΟΤΕ ...



    ΚΗΦΙΣΙΑ
    Το λεωφορείο της γραμμής Αθήνα - Κηφισιά (με δύο "σ" ).
    Υπεράριθμο και με ρυμούλκα ποδηλάτη !
    Χρονολογία άγνωστη.
    Εδώ Αθήναι. Ταξίδι στο χρόνο.'s photo.
    https://www.facebook.com/Edoathinaitaxidistoxrono

    OMOΡΦΗ ΜΟΥ ΑΘΗΝΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΚΕΊΝΑ....



    ΣΚΛΗΡΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΜΕ ΧΡΗΣΤΕΣ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

    Οδοιπορικό-σοκ με τους street workers του ΟΚΑΝΑ

    Το οδοιπορικό μας στους δρόμους της Αθήνας με τους «ήρωες» των χρηστών ξεκίνησε από την οδό Ιάσονος, διασχίσαμε την Αγησιλάου, την Κεραμεικού και φτάσαμε στον Αγιο Γεώργιο στη δεξιά πλευρά απέναντι από την πλατεία Κουμουνδούρου.
    Οδοιπορικό-σοκ με τους street workers του ΟΚΑΝΑ
    Μαζί με τους street workers του ΟΚΑΝΑ περιδιαβήκαμε τα στέκια των ναρκωτικών. Εκεί όπου ναρκομανείς «παίρνουν» τη δόση τους σε κοινή θέα.
    Εικόνες θλιβερές και συνάμα σοκαριστικές. «Ηρθε η άκρη!», φωνάζει δυνατά ένας χρήστης στον πεζόδρομο της Μασσαλίας δίπλα στο Πνευματικό Κέντρο. Ολοι τρέχουν προς το σημείο που στέκεται η «άκρη» για να πάρουν τη δόση τους. Πόσο κοστίζει το μπαλάκι (δόση); «Πέντε ευρώ, αλλά νωρίς το πρωί μπορείς να το αγοράσεις με τέσσερα ευρώ. Το μεσημέρι και το βράδυ ανεβαίνει η τιμή».
    Εικόνες σκληρές, σχεδόν απάνθρωπες εκτυλίσσονται μπροστά στα μάτια μας στη μία το μεσημέρι. Η Χριστιάνα ετοιμάζει τη δόση της, σηκώνει τη φούστα της και «χτυπά» στη βουβωνική χώρα. Μαζί με τον φίλο της, τον Αντώνη, πλησιάζουν τα μέλη της ομάδας των street workers και ζητούν επιπλέον προφυλακτικά και ενέσεις για να λάβουν την απάντηση: «Δεν υπάρχουν άλλα, αύριο θα πάρετε καινούργιο κιτ με όλα τα υλικά».
    Αλλαγές
    Η οικονομική κρίση που βιώνει η χώρα τα τελευταία έξι χρόνια έχει αλλάξει το είδος των ναρκωτικών που κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά η οποία έχει προσαρμοστεί γρήγορα στη μεταβαλλόμενη οικονομική πραγματικότητα. Το «ταϊλανδέζικο» και η κοκαΐνη έγιναν τα κύρια ναρκωτικά και αποτελούν αντικείμενο διακίνησης, ενώ η shisha, η λεγόμενη «κοκαΐνη των φτωχών», παράγεται τοπικά και διακινείται σε συγκεκριμένες περιοχές του κέντρου της πόλης.

    Η Κωνσταντίνα Καρανίκα, ο Αλέξης Βλάχος και ο Στέλιος Φούντας, street workers του ΟΚΑΝΑ, «περπατούν» σε δρόμους όπου συχνάζουν χρήστες
    Η Κωνσταντίνα Καρανίκα, ο Αλέξης Βλάχος και ο Στέλιος Φούντας, street workers του ΟΚΑΝΑ, «περπατούν» σε δρόμους όπου συχνάζουν χρήστες
    Μια δόση πωλείται σε σχήμα μικρής μπάλας και ζυγίζει όχι περισσότερο από 0,01 του γραμμαρίου αναγκάζοντας τους χρήστες να αγοράσουν αρκετές φορές την ημέρα για να κρατηθούν από τον εθισμό τους. Καθεμία κοστίζει περίπου πέντε ευρώ, ανάλογα, βέβαια, με το είδος του ναρκωτικού. «Τα ναρκωτικά και γενικότερα η χρήση είναι εμπόριο. Οταν μια ουσία δεν προχωράει, είναι ακριβή, θα βρεθεί κάποια άλλη φθηνότερη, πιο βλαβερή την οποία όμως θα μπορούν να την αγοράσουν οι χρήστες. Ετσι έχουμε φτάσει στη shisha και σε διάφορα άλλα ναρκωτικά που είναι ακόμη πιο θανατηφόρα», εξηγεί η Κωνσταντίνα Καρανίκα ενώ ο Σωτήρης Παπαδόπουλος συμπληρώνει: «Οταν ο άλλος είναι εξαθλιωμένος και ψάχνει να βρει τη δόση του, θα πάρει ό,τι να 'ναι. Αυτό είναι ένα πρόβλημα το οποίο μπορούν να υποστηρίξουν παρεμβάσεις σαν τις δικές μας».
    Βρισκόμαστε στο πεδίον του Αρεως γύρω στις δύο το μεσημέρι. Εικόνα εξαθλίωσης κι εδώ. Περίπου εκατό χρήστες, διασκορπισμένοι στο πάρκο, κάποιοι κρυμμένοι πίσω από τα δέντρα, άλλοι κάθονται στα παγκάκια περιμένοντας να «πάρουν» τη δόση τους. Εδώ την τιμητική της έχει η shisha. Δεν θέλουν να μιλήσουν: «Αφησέ με ήσυχο, φύγετε από εδώ», απαντούν κι όταν επιμένουμε γίνονται πιο επιθετικοί. Ούτε κουβέντα για φωτογραφία.
    Η Κωνσταντίνα Καρανίκα, ο Σωτήρης Παπαδόπουλος, ο Αλέξης Βλάχος και ο Στέλιος Φούντας, τέσσερις street workers του ΟΚΑΝΑ «περπατούν» καθημερινά σε πολυσύχναστους δρόμους της Αθήνας, σε πεζόδρομους και πλατείες όπου συχνάζουν χρήστες προκειμένου να τους παρέχουν συμβουλευτική σε θέματα ασφαλούς χρήσης και ασφαλούς σεξ, να τους διανείμουν υλικό προφύλαξης καθώς και να τους κινητοποιήσουν, ώστε να αξιοποιήσουν τις υπηρεσίες της Μονάδας Αμεσης Βοήθειας και Υποστήριξης του Σταθμού Φροντίδας αλλά και των άλλων φορέων για ένταξη σε θεραπευτικό πρόγραμμα.
    Από το 1997
    Ο σταθμός Φροντίδας Εξαρτημένων Ατόμων ξεκίνησε να λειτουργεί από τον Απρίλιο του 2003 ωστόσο οι street workers βγήκαν στους δρόμους το 1997. Οι χρήστες μπορούν να επισκέπτονται τον σταθμό καθημερινά και έχουν τη δυνατότητα να καλύπτουν βασικές ανάγκες μεταξύ άλλων: Σίτιση, ατομική υγιεινή και καθαριότητα καθώς και ιατρική φροντίδα σε συνεργασία με τη ΜΑΒΥ και άλλους συναφείς χώρους παροχής υπηρεσιών υγείας.

    Οδοιπορικό-σοκ με τους street workers του ΟΚΑΝΑ
    «Μπέμπα»
    Κάνω χρήση 41 χρόνια, είμαι άστεγη

    Τον τελευταίο χρόνο ο Σταθμός Φροντίδας Εξαρτημένων Ατόμων στην οδό Καποδιστρίου 46 έχει αποκτήσει έναν ιδιαίτερο φύλακα, τη «Μπέμπα», η οποία κοιμάται κάθε βράδυ στην είσοδο του κτιρίου. «Με φωνάζουν Μπέμπα γιατί έμοιαζα στην Μπέμπα Μπλανς. Ο κόσμος στα μπουζούκια μου χάρισε το όνομα. Hμουν τριών ετών όταν πέθαναν οι γονείς μου. Μεγάλωσα σε ορφανοτροφείο, στο Χατζηκυριάκειο. Κάνω χρήση 41 χρόνια.
    Δούλευα σε μπαρ, είχα δικό μου οίκο ανοχής για οχτώ χρόνια και μου τον έκλεισε η αστυνομία. Εδώ και τρία χρόνια είμαι άστεγη. Κοιμάμαι εδώ, έξω από την πόρτα του ΟΚΑΝΑ. Πώς δεν φοβάμαι, αλλά είναι τα φώτα, οι κοπέλες που δουλεύουνε στις γωνίες κι έτσι νιώθω προστασία. Μ' έχει ενοχλήσει μια φορά ένας τύπος. Επεσε πάνω μου να με ληστέψει, τον έπιασα από τον σβέρκο και αν είχα σουγιά θα τον σουγιάδιαζα και θα πήγαινα φυλακή. Ετρεξε κι έφυγε».
    Αλεξάνδρα
    Ο εφιάλτης ξεκίνησε σε ηλικία 40 ετών

    Η «Μπέμπα», ο νυχτερινός φύλακας στον Σταθμό Φροντίδας Εξαρτημένων Ατόμων, κοιμάται κάθε βράδυ στα σκαλιά της εισόδου
    Η «Μπέμπα», ο νυχτερινός φύλακας στον Σταθμό Φροντίδας Εξαρτημένων Ατόμων, κοιμάται κάθε βράδυ στα σκαλιά της εισόδου
    Ξεκίνησα πολύ αργά τα ναρκωτικά, γύρω στα 40 μου χρόνια, λέει η Αλεξάνδρα. Πριν ήμουν ενάντια σε όλα αυτά, πού και πού έκανα ένα τσιγάρο. Είναι δικαιολογία ότι σκοτώθηκε ο γιος μου αλλά τότε ξεκίνησα τα ναρκωτικά συστηματικά. Ζούσα στη Γερμανία πολλά χρόνια όπου εργαζόμουν ως καθηγήτρια. Σπούδασα στη φιλοσοφική και θεολογική σχολή εδώ στην Αθήνα και στη συνέχεια έκανα μάστερ στη θρησκειολογία στο Βερολίνο. Τη δόση μου την εξασφαλίζω κλέβοντας σούπερ μάρκετ. Μετά πουλάω τα κλοπιμαία σε διάφορα μίνι μάρκετ.
    Τα τελευταία δύο χρόνια είμαι άστεγη και μέχρι πριν από δύο εβδομάδες ζούσα στο Πεδίον του Αρεως όπου έπινα shisha. Εφυγα γιατί δεν άντεχα άλλο το ξύλο. Ο φίλος μου είναι Αφγανός, με χτυπούσε συνέχεια. Κουράστηκα, γι' αυτό τον παράτησα και ήρθα στην Κεραμεικού. Εδώ κάνω ηρωίνη αλλά δεν με πειράζει. Κοιμάμαι σ' ένα ερειπωμένο σπίτι λίγο πιο κάτω κι ελπίζω ότι δεν θα με βρει ο φίλος μου. Θα αρχίσει πάλι να με δέρνει και θα με αναγκάσει να επιστρέψω σε αυτόν.
    Δημήτρης
    Δεν είχα καταλάβει την εξάρτηση

    Είμαι χρήστης τα τελευταία 25 χρόνια, εξηγεί ο Δημήτρης. Την πρώτη χρονιά έκανα μια μυτιά κάθε μέρα. Δεν είχα καταλάβει ότι ήμουν εξαρτημένος, ώσπου μια μέρα δεν πήρα τη δόση μου κι άρχισα να πονάω σε όλο μου το σώμα. Επί τέσσερις ώρες η κοπέλα μου μου έκανε μασάζ αλλά δεν καταλάβαινα τίποτε. Στις τρεις το πρωί βρήκα τη δόση μου και μέσα σε δέκα λεπτά σταμάτησα να πονάω, είχα ενέργεια! Εκεί κατάλαβα τι μου είχε συμβεί.
    Κάποια στιγμή κατάφερα να απεξαρτηθώ και για επτά χρόνια ήμουν καθαρός. Ενα βράδυ ήπια κάτι ξίδια και ξανάρχισα. Είμαι ΟΚ, αυτήν τη στιγμή δε σκέφτομαι την απεξάρτηση. Με την ηρωίνη είμαι καλά, δεν με ρίχνει, δεν αισθάνομαι τίποτε. Αυτό θέλω. Εχω να κάνω έρωτα με την κοπέλα μου εδώ και δύο χρόνια, αλλά δεν με νοιάζει. Μου τα καλύπτει όλα η ηρωίνη.
    Εφυγα από το Πεδίον του Αρεως όπου έπινα shisha γιατί δεν άντεχα άλλο το ξύλο, 
    λέει η Αλεξάνδρα στον work streeter Σ. Παπαδόπουλο
    Εφυγα από το Πεδίον του Αρεως όπου έπινα shisha γιατί δεν άντεχα άλλο το ξύλο, λέει η Αλεξάνδρα στον work streeter Σ. Παπαδόπουλο
    Χρύσα Κλειτσιώτη
    Φωτογραφίες: Θάλεια Γαλανοπούλου


    http://www.ethnos.gr