22.8.14

IEΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ “ ΚΟΥΤΣΟΥΡΙΩΤΙΣΣΑΣ “

 

   Με την ευκαιρία της δημοσίευσης μιάς προσωπικής παιδικής ανάμνησης  “Προσκύνημα στον Κουτσουρό “ , θεωρήσαμε σκόπιμο να σας δώσουμε κάποια ενημερωτικά και ιστορικά στοιχεία γιά το μοναστήρι , γι’ αυτό ..δανειστήκαμε το παρακάτω κείμενο , που υπογράφεται απ’ τον  Αθαν.Μανέτα , απ’ την ιστοσελίδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Αμυγδαλιωτών , όπως και τις όμορφες φωτογραφίες του μονστηριού .

   Βέβαια έχουμε σοβαρές αντιρρήσεις για την ..ταύτιση της Επισκοπής Κουτσιαγρού η Κουτσιαγρών , που υπαγόταν στην Μητρόπολη  Νέων Πατρών , με την Μονή Κουτσουρού ή τον υπάρχοντα τότε μικρόν οικισμό κοντά στην Πλέσσια , για τον απλούστατο λόγο , ότι 15 χιλιόμετρα παραπέρα , υπήρχε τότε η Επισκοπή Λιδορικίου , όπως αναφέρεται στους Επισκοπικούς καταλόγους που αναφέρει ο συγγραφέας , και η οποία , Επισκοπή Λιδορικίου , υπαγόταν στην Μητρόπολη Λάρισας και όχι φυσικά Νέων Πατρών ,

   Επίσης ο συγγραφέας παραδέχεται ως πρώτη αναφερόμενη ημερομηνία λειτουργίας της το 1648 ( Κ.Σάθας ) , εποχή που απέχει ..οχτώ αιώνες απ’ την εποχή της επισκοπής ..Κουτσιαγρών , που και μόνο απ’ την υπαγωγή της στη μητρόπολη Ν.Πατρών , ενώ η του Λιδορικίου υπαγόταν στη Λάρισα , υποδεικνύει σαφέστατα , πως η επισκοπή Κουτσιαγρών , αφορά σε τελείως..άλλη , προς τη Δωρίδα , γεωγραφική περιφέρεια , αυτά για την αποκατάσταση της ιστορικής , και..μόνο , αλήθειας , τελειώνοντας θα θέλαμε και πάλι να ευχαριστήσουμε το Σύλλογο Αμυγδαλιωτών , για το..δανεισμό των πληροφοριών για το μοναστήρι του Κουτσουρού .

ΤΟ   ΙΣΤΟΡΙΚΟ   ΤΟΥ  ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΥ .

IMG

Φωτογραφία  απ’ το  αρχείο του  φίλου  Γιάννη  Πρωτοπαπά , βγαλμένη όπως  γράφει  επάνω  στις  23-8-1932

   Η Ιερά Μονή της Παναγίας της Κουτσουριώτισσας βρίσκεται στην περιφέρεια του χωριού μας Αμυγδαλιά (πρώην Πλέσσα) σε απόσταση πέντε περίπου χιλιομέτρων νοτιοδυτικά από αυτό.

   Είναι χτισμένη επάνω σε μια βραχώδη εξέδρα του βουνού Κουτσουρός, σε υψόμετρο 900 περίπου μέτρων, σε περίοπτη θέση, με καταπληκτική θέα προς ολόκληρο τον Κορινθιακό κόλπο και τη Βόρεια Πελοπόννησο.
   Είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και εορτάζει στις 23 Αυγούστου, οπότε γίνεται μεγάλη θρησκευτική πανήγυρις, καθώς και στις 2 Φεβρουαρίου και τη Δευτέρα του Πάσχα.
   Πρόκειται για μια πολύ παλαιά Μονή. Ο ακριβής όμως χρόνος της κτίσεως της δεν μπορεί να προσδιορισθεί με βεβαιότητα. Όπως πρκύπτει από την «Νεοελληνική Φιλολογία» του Κ.Σάθα και από το λεξικό Βουτυρά (τόμος 3ος), η Μονή λειτουργούσε το 1648 και μάλιστα βρισκόταν σε μεγάλη ακμή και είχε ηγούμενο τον Νικόδημο Καβάσιλα από την Αγία Ευθυμία Παρνασσίδας, μεγάλη προσωπικότητα του Μοναχικού βίου και των γραμμάτων.
   Στους επισκοπικούς καταλόγους του Πατριαρχείου της Κων/πόλεως, της εποχής του Λέοντος Σοφού (869-912) και των μετέπειτα αυτοκρατόρων,, βλέπουμε, ότι στην υπάρχουσα τότε Μητρόπολη Νέων Πατρών (Υπάτης) υπήγοντο τέσσερις επισκοπές μεταξύ των οποίων και η Κουτσιαγρού, ή Κούτσι αγρών, η οποία πιθανόν να ήταν Κουτσουρού και να είχε την έδρα της στην Άνω Μονή, ή στον υπάρχοντα τότε εκεί κοντά, δυτικά της Αμυγδαλιάς οικισμό.

   Από αυτά καθίσταται πιθανόν η ίδρυση της Μονής της    Παναγίας Κουτσουριώτισσας να συνδέεται με την τελευταία αυτή επισκοπή.
   Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας καταστράφηκε επανειλημμένως από τους Τούρκους. Για τελευταία φορά καταστράφηκε από Τουρκικά στρατεύματα που είχαν επικεφαλής τον Σούλτσα Κόρτζα και τον Μουστάμπεη το 1825 και ξαναχτίστηκε το 1830.
   Κατά την παράδοση, ύστερα από κάποια καταστροφή της Μονής από τους Τούρκους, οι μοναχοί έκρυψαν την εικόνα της Παναγίας στο βάθος του Σπηλαίου, που βρίσκεται κάτω από την Μονή, όπου έμεινε ξεχασμένη επί πολλά χρόνια. Ένας όμως μοναχός της Μονής Ταξιαρχών που βρίσκεται απέναντι στην Πελοπόννησο, οραματιζόταν ένα φως να καίει συνέχεια στο μέρος του σπηλαίου.

    Σύμφωνα με υπόδειξη που του έκανε η Παναγία στον ύπνο του, ήρθε στο σπήλαιο και βρήκε την εικόνα. Εκεί κτίστηκε μικρό εκκλησάκι, όπου τοποθετήθηκε η εικόνα, η οποία αργότερα μεταφέρθηκε στην Μονή που ξανακτίσθηκε.
   Η Μονή λειτούργησε επανδρωμένη με μοναχούς μέχρι το 1833 και από τότε λειτουργεί υπαγομένη στη Μητρόπολη Φωκίδος. Ήδη από το έτος 2002 λειτουργεί ως γυνακεία Μονή.
  Η Μονή είναι τόπος λατρεία και τόπος θρησκευτικός. Παραλλήλως υπήρξε και χώρος ιστορικός.
  Οι κάτοικοι της γύρω περιοχής, αλλά και άλλων μακρινών περιοχών με πίστη και κατάνυξη προσέρχονται στην Παναγία την Κουτσουριώτισσα ως προσκυνητές και πολλές φορές ζητούν τη βοήθεια της. Η πίστη τους προς την Παναγία είναι απέραντη και η εικόνα της υπήρξε θαυματουργός.

   Πολλοί απηύθυναν τις προσευχές τους και εναπέθεσαν τις ελπίδες τους στην Παναγία η οποία πολλές φορές τις εισάκουσε , πολλούς ασθενείς θεράπευσε , σε πολλούς που υπέφεραν από ψυχικές και άλλες ταλαιπωρίες έφερε τη γαλήνη και πολλούς λύτρωσε από κινδύνους.

   Η πίστη όλων αυτών και των συγγενών τους, που προσευχήθηκαν στην Παναγία, τους έσωσε. Τα θαύματα της Παναγίας εξιστορεί ο Π.Πορτούλας στο βιβλίο του Παναγία η Κουτσουριώτισσα, που έγραψε το 1960 σε πρώτη έκδοση και το 1986 σε δεύτερη.
   Η προσφορά όμως της Μονής και των μοναχών υπήρξε μεγάλη από θρησκευτικής και εθνικής πλευράς κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας. Όπως και άλλες Μονές, υπήρξε κέντρο λατρείας και διατηρήσεως της χριστιανικής πίστεως και της εθνικής συνειδήσεως. Σε αυτή πολλοί κάτοικοι των γύρω χωριών διδάσκονταν τα Ελληνικά γράμματα και ελάμβαναν γενικά Ελληνική και Χριστιανική παιδεία. Εκεί πολλές φορές οι κλεφταρματωλοί και οι διωκόμενοι από τον δυνάστη εύρισκαν καταφύγιο και βοήθεια.
   Η συμβολή όμως της Μονής υπήρξε πάρα πολύ μεγάλη κατά τους χρόνους της Μεγάλης Επαναστάσεως του 1821. Τότε διέθετε τα εισοδήματα της για την τροφοδοσία των αγωνιζομένων ελληνικών στρατιωτικών τμημάτων. Εκεί το 1823 ο Ανδρέα Λόντος ίδρυσε νοσοκομείο.
   Ο Ιερομόναχος και μετέπειτα ηγούμενος της Μονής Ιωαννίκιος (Ιωάννης Γεωργίου) επικεφαλής των μοναχών και κατοίκων της περιοχής έλαβε μέρος στον ένοπλο απελευθερωτικό αγώνα. Από τον Νοέμβριο του 1827 μέχρι τον Ιανουάριο του 1828 στην Μονή και στην γύρω περιοχή έλαβαν χώρα κραταιές μάχες μεταξύ ελληνικών στρατιωτικών τμημάτων , υπό την ηγεσία του στρατηγού Ιωάννη Ρούκη από την Αρτοτίνα και του τουρκικού στρατού εκ τεσσάρων χιλιάδων υπό τον Τζέλο Πίτζαρη, νικηφόρες για τους Έλληνες.
   Τον Σεπτέμβριο του 1823 ελληνικό στρατιωτικό τμήμα υπό τον ηγούμενο Ιωαννίκιο εξεδίωξε τους Τούρκους από την Μονή, όπου εν τω μεταξύ είχαν επανεγκατασταθεί.
   Και κατά τη διάρκεια της Γερμανοϊταλικής κατοχής (1941 – 1944) η Μονή έπαιξε σημαντικό ρόλο.Εκεί, μέσα στον ναό της Παναγίας , κάτοικοι της Αμυγδαλιάς έκρυψαν τα όπλα που εκυρίευσαν οι αντάρτες από τους Ιταλούς σε μάχη που έδωσαν 18-12/1942 στην περιοχή του χωριού.

   Κατά τα έτη 1943 και 1944, επί πολλούς μήνες, η Μονή απετέλεσε το στρατόπεδο και ορμητήριο ένόπλων δυνάμεων του 5/42 Συντάγματος του Συνταγματάρχου Δ.Ψαρρού και συγκεκριμένα του Τάγματος Δωρίδος υπό τον Αντ/χη Ευθ.Παπαβασιλείου.

21.8.14

ΕΝ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩ ΤΗ… 21η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2014…!!!

Η…ΑΦΑΝΤΗ  ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ  ΜΑΣ  …!!!

 

Χθες  βράδυ  αγαπημένοι μου  φίλοι , καθόμαστε  στο  Αλωνάκι και  ο  Πρόεδρός  μας  , Μπάμπης  Πέτρου . μας  είπε πως  γύρω ατις 11-  11:30  ΠΡΙΝ  ΤΑ  ΜΕΣΆΝΥΧΤΑ , ερχόμενος   απ’ τη  βαθειά . σταμάτησε  δύο  μηχανάκια  χωρίς  πινακίδες που  έτρεχαν  με  μεγάλη  ταχύτητα  μέσα  στο  χωριό , προσπάθησε  μα  τους  πείσει πως  πρέπει  να  σέβονται τους  ..κανόνες κυκλοφορίας , αλλά…μάταια ..

   Τηλεφώνησε  λοιπόν  στο  Α.Τ και πήρε  τη  συνήθη  απάντηση , πως  τάχαμου είναι  μόνος  ο  αστυνομικός  κλπ…κλπ και  τον  παρέπεμψε  ΣΤΟΝ  κ. Καραχάλιο , τον  διοικητή  ΤΗΝ  ΕΠΟΜΕΝΗ , το  γνωστό  δηλαδή  παραμύθι …ζήσε  μαύρε  μου κλπ..κλπ..

    Μετά  από  μια  ώρα  περίπου τα  δύο  μηχανάκια  πέρασαν  πάλι  με  μεγάλη  ταχύτητα πηγαίνοντας  προς  Λάκκες , τηλεφώνησα  προσωπικά  στο  Τμήμα  και άκουσα  πάλι το  ίδιο..τροπάριο να  αποταθώ – ΑΥΡΙΟ  - στον  κ. Καραχάλιο , τελικά  τι  είναι  αυτός  ο  κ. Καραχάλιος που  δεν  εμφανίζεται  ποτέ  και..πουθενά ; Το  Λιδορίκι  είναι  ΤΕΛΕΙΩΣ  ΑΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΟ και  οι πολίτες  δεν  μπορούν  να  βρουν  αστυνομικά  , τελικά  αυτοί  οι  17  αστυνομικοί  που υπηρετούν  στο  ΤΜΗΜΑ  ΠΟΥ  ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ  ΟΛΕΣ  ΓΤΙΣ  ΩΡΕΣ  ΤΙΣ  ΜΕΡΑΣ; ΠΟΥ ;  Στα…γιδοπρόβατά  τους , πάντως  η…καραμέλα πως  τάχαμου  είναι  στις..φυλακές , έχει πια καταντήσει…ΑΗΔΙΑ …ας βρουν  και  κάτι  άλλο  να  μας  πουν….

   Δηλαδή  τι  πρέπει  να  γίνει  για  να  έχουμε  αστυνόμευση , να  καλέσουμε  τον κ. Κικίλια  να  μας..φυλάει ;  Στο  τέλος  εκεί  θα  φτάσουμε ….

Έχουμε 35  μέρες  στο  Λιδορίκι και  ακόμα  δεν  έχουμε  δει…ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΌ…..

   Κύριε  Δήμαρχε , θυμίστε  στον  κ. Καραχάλιο  τα  καθήκοντά  του ….Κ.Κ.-

 

ΕΓΚΛΗΜΑ ΕΚ ΠΡΟΜΕΛΕΤΗΣ ΤΟ ΦΟΥΣΚΩΜΑ ΤΟΥ ΕΝΦΙΑ

 

21.08.2014

-A +A

Εγκλημα... εκ προμελέτης αποδεικνύεται στην πράξη ο Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝΦΙΑ), ο οποίος στήθηκε -σκοπίμως- με λάθη, πάνω σε εξωφρενικές τιμές, για να μπορέσει το υπουργείο Οικονομικών να υφαρπάξει επιπλέον χρήματα από όσα είχε προϋπολογίσει, δηλαδή 4,2 δισ. ευρώ, όταν η τρόικα και το Μνημόνιο περιορίζουν τις ορέξεις τους στα 3,2 δισ. ευρώ!
Πληροφορίες που έχει συλλέξει η «δημοκρατία» αναφέρουν ότι το υπουργείο Οικονομικών έχει βεβαιώσει, σε περισσότερους από 6.000.000 ιδιοκτήτες ακινήτων, επιπλέον φόρο ένα δισ. ευρώ (σε σχέση με όσα ανακοίνωσε επισήμως) ώστε, αν χρειαστεί αν κάνει αλλαγές στο χαράτσι ή αν εισπράξει λιγότερα, να μην πέσει έξω από τον μνημονιακό στόχο των 3,2 δισ. ευρώ.

Τις πληροφορίες της «δημοκρατίας» επιβεβαιώνει ο αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στις Εφορίες κ. Τρύφων Αλεξιάδης, που καλεί την κυβέρνηση να αποκαλύψει ποιο είναι το πραγματικό άθροισμα των εκκαθαριστικών του ΕΝΦΙΑ και να παραδεχθεί την άδικη υπερφορολόγηση των Ελλήνων πολιτών. Οσον αφορά τις πολυδιαφημισμένες αλλαγές στον ΕΝΦΙΑ, ο κ. Αλεξιάδης θεωρεί ότι ελάχιστα θα ωφελήσουν μια μικρή μερίδα πολιτών. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα σχέδια του υπουργείου προβλέπουν οριακές μόνο βελτιώσεις, που θα θα αφορούν κυρίως περιοχές που έχουν «πολιτική σημασία» για τη συγκυβέρνηση!

Περιορισμός

Πηγές από το υπουργείο Οικονομικών επιβεβαιώνουν, ανεπισήμως, ότι όντως έχει βεβαιωθεί φόρος πάνω από τις προβλέψεις που παρουσιάστηκαν στην τρόικα, αλλά περιορίζουν το υπερβάλλον ποσό στα 570.000.000 ευρώ.
Σε κάθε περίπτωση το «ιδιοφυές» σχέδιο που εμπνεύστηκαν οι φορομπήχτες του υπουργείου Οικονομικών (που αποτυπώνεται στα εξωπραγματικά εκκαθαριστικά των πολιτών) είναι να δημιουργηθεί «λίπος» από τον φόρο ώστε αν τελικά αλλάξουν τα σχέδια και μειωθεί το χαράτσι, η κυβέρνηση να είναι καλυμμένη. Να υποστηρίξει, δηλαδή, ότι λειτούργησε προς όφελος των πολιτών από τη μία, χωρίς να τα «σπάσει» -από την άλλη- με την τρόικα.

«Εχουμε πληροφορίες ότι τελικά αυτά τα μικρά ποσά ΕΝΦΙΑ που ενδεχομένως θα αφαιρεθούν από πολίτες, θα επιβαρύνουν κάποιους άλλους ιδιοκτήτες ακινήτων, ώστε να εμφανιστούν υψηλές εισπράξεις» καταγγέλλει ο κ. Αλεξιάδης. Θυμίζει δε ότι ήδη έχει αλλάξει στο παρελθόν ο ΕΝΦΙΑ προς όφελος των αγροτεμαχίων και εις βάρος των αστικών ακινήτων.
Σε κάθε περίπτωση, τα δυσάρεστα μαντάτα θα καταφθάσουν με δόσεις στους ιδιοκτήτες ακινήτων. Αρχικά, στις 26 Αυγούστου θα κατατεθούν στη Βουλή με νομοθετική ρύθμιση οι αλλαγές στον ΕΝΦΙΑ και ακολούθως, στα μέσα Σεπτεμβρίου θα αναρτηθούν στο TAXISnet τα νέα εκκαθαριστικά σημειώματα για όλους τους ιδιοκτήτες ακινήτων!
Και όσοι έχουν ήδη πληρώσει παραπάνω από ό,τι χρειαζόταν για τον ΕΝΦΙΑ θα πρέπει να τα βρουν με συμψηφισμούς στην Εφορία ή με όποια άλλη αποζημίωση σοφιστεί η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών.
Στέλιος Κράλογλου

http://www.dimokratianews.gr/

ΤΟ ΠΡΩΤΟΓΕΝΕΣ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΘΑ ΔΙΑΤΕΘΕΙ ΣΤΟ..ΛΑΟ !!

 

πίσω στα παλιά

ΕΝ ΖΗΤΗΜΑ ΠΛΗΡΕΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΣΑΡΚΟΣ ΚΑΙ..ΑΙΜΑΤΟΣ ..

 

Βρισκόμαστε στο 1884. Η πόλη δεν έχει λύσει ακόμη όλα της τα προβλήματα. Ένα από αυτά είναι η υγιεινή και η καθαριότητα στους χώρους της Aγοράς. Τι να το κάνεις το περίτεχνο οικοδόμημα τηςAγοράς στη Βαρβάκειο, η οποία ετοιμάζεται να παραδοθεί στους εμπόρους της «Μεγάλης Παράγκας» που δρούσαν στον ίδιο χώρο της οδού Αθηνάς, όταν οι ίδιοι οι έμποροι δεν είναι τακτικοί και καθαροί;

Ο «Ασμοδαίος» τα βάζει με τους κρεοπώλες.
«Τα σημερινά κρεωπωλεία φέρουν εντροπήν εις τη πόλιν, εντροπήν εις τους κρεωπώλας, εντροπήν εις τους ψωνίζοντας απ’αυτά πολίτας. Είναι του παλαιού πλέον εκείνου του σκουργιασμένου και αποτρόπαιου συστήματος

καθ’ο ο κρεοπώλης ως δήμιος εν μέσω αιμάτων κρατών μάχαιραν

φοβεράν ή πέλεκυν ανοίγει τρομερόν αγώνα με το πτώμα θύμα του, αναβιβάζων και καταβιβάζων επ’αυτού την μάχαιραν ή τον πέλεκυν οσάκις παρουσιασθή μουστερής, μετά γδούπου και τριγμού τέμνων τα κρέατα επάνω εν τω κρεατοσάνιδο, όπου εκ της σφοδράς ορμής το κοπτερόν του εργαλείον καταπίπτον, σκορπίζει αυτά μαζή με θρύμματα κοκκάλων εις τα μάτια του δυστυχούς αγοραστού, άλλου πάλιν θύματος αυτού αναγκαζομένου να πάρη μια μισή οκά κρέας, ενώ θέλει μόνον μία ή με το ζόρι και δια φοβέρας δεχομένου τους λεγόμενους κατημάδες προς συμπλήρωση του απαιτουμένου ποσού κρέατος…
Θέλεις μια βωδινή μπριζόλα; Πρέπει να πληρώσης μισό βώδι. Έχεις ανάγκην από ένα δυναμωτικό μπηφτέκι ευρισκόμενος εν αναρρώσει; Θα σου κοστίση σαράντα τάλλαρα!...
.
Πήγαινε όμως εις εξηυγενισμένον κρεοπωλείον πόλεως ευρωπαϊκής και έμβα μέσα να ιδής τι διαφορά καταπληκτική! Εκεί, ο κρεοπώλης καθαρώτατος, έχει το ύφος εμπόρου διευθύνοντος το πλέον ειρηνικόν, το πλέον αναίμακτον εμπορικόν κατάστημα.
Επί μακρών μαρμάρινων τραπεζών αι οποίαι αστράπτουν από καθαριότητα ή εντός υαλοφράκτων θέσεων βλέπεις αποτεθειμένον χωριστά το δια βραστόν προωρισμένον κρέας χωριστά το δ’ιντράδας ή το ψητό κτλ., κομμένα δια του προϊονίου αντιθέτως προς τας ίνας αυτών και ταξιθετημένα φιλοκάλως. Ουδεμία οσμή προδίδει εκεί την ύπαρξιν κρεωπωλείου. Ο δε οψωνίζων εξέρχεται κρατών εντός καθαρώτατου χάρτου το κρέας ως αν εξήρχετο ζαχαροπλαστείου και εκρατεί πάσταις. Εκεί, ο πτωχός δύναται και εν τέταρτον ακόμη πουλιού ν’αγοράση εν ανάγκη και τούτο, ανταλλάσων μετά του κρεωπώλου φιλοφρονήσεις αντί ύβρεων και σικτιρισμών.
Σχεδόν όλα τ’άλλα είδη ποιο λίγο ποιο πολύ, προώδευσαν και ευρωπαίζουν.

Αι Αθήναι δύνανται να καυχηθούν δια τα μεγαλοπρεπή ξενοδοχεία των, μεθ’όλην την ρωμέικην ακόμη υπηρεσίαν των, δια τα λαμπρά καφενεία των αν και μόλις εις εν εξ αυτών κατορθόνουν να σου δώσουν ένα ποτήρι νερό, χωρίς να το συμμερισθή γενναίως και το πανταλόνι σου… δια τα τόσον φιλόκαλα γαλακτοπωλεία των από τα οποία δεν λείπει πλέον άλλο τίποτε παρά το γάλα… Λοιπόν, διατί μόνα τα κρεωπωλεία να καθυστερούν τόσον εις την επί τα πρόσω πορείαν των άλλων;»

http://www.paliaathina.com/gr

 πίσω στα παλιά

ΟΙ ΕΞΟΧΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΕΡΙΠΟΥ ΑΙΩΝΑ

 

ΚΗΦΙΣΙΑ_-ΑΡΧΕΣ-20ΟΥ-ΑΙΩΝΑ-

του Ελευθερίου Γ. Σκιαδά.

Γυρνώντας πίσω περίπου έναν αιώνα ας προσπαθήσουμε να περιηγηθούμε στις εξοχές των Αθηνών, έχοντας ως οδηγό μας τον πολυγραφέστατο δημοσιογράφο, φιλόλογο και πολιτικό Θεόδωρο Βελλιανίτη (1863-1935). Είναι η εποχή που όλοι αντιλαμβάνονται την αξία της εξοχής και του καθαρού αέρα και διεκδικούν το δικαίωμα στη θερινή ραστώνη. Είναι επίσης η εποχή κατάθεσης σημαντικών προβληματισμών και προτάσεων για την καλύτερη αξιοποίηση της Αττικής γης, όπως βέβαια θεωρούσαν τότε την αξιοποίηση. Δεν ήταν πολλοί εξάλλου εκείνοι που μπορούσαν να απολαύσουν τα αγαθά της εξοχής στις αρχές της δεύτερης δεκαετίας του 20ού αιώνα.

Κηφισιά – Μαρούσι

Αλλά και εκείνοι που τα… κουτσοκατάφερναν είχαν αρχίσει να τα βρίσκουν σκούρα. Στην Κηφισιά, έναν από τους κυριότερους εξοχικούς τόπους, οι επαύλεις ήταν ιδιόκτητες και τις κατείχαν φυσικά οι ιδιοκτήτες τους. Όσες δε ενοικιάζονταν τα ύψη των ενοικίων ήταν δυσθεώρητα. Τα ξενοδοχεία είχαν ελάχιστα δωμάτια. Το Μαρούσι, όπου επίσης το κλίμα ευνοούσε τη θερινή διαμονή παρέμενε αναξιοποίητο, με ελάχιστα οικήματα προς ενοικίαση και αυτά είχαν τη μορφή αγροικιών.
Αλλά και αυτές οι αγροικίες σπάνιζαν και αποτελούσαν αντικείμενο ερίδων και πλειοδοσίας μεταξύ των ενδιαφερομένων, οι οποίοι έπρεπε να έχουν φροντίσει από την αρχή του χειμώνα για να εξασφαλίζουν μια κάμαρα για το καλοκαίρι. Όσο για τις τιμές αύξαναν όσο αύξανε και η ζήτηση. Οπότε, από τους περίπου 250.000 κατοίκους του άστεως ζήτημα είναι αν κατόρθωναν τρεις μέχρι πέντε χιλιάδες οικογένειες να βρουν μέρος για να κάνουν την εξοχή ή το θέρετρό τους, όπως καθιέρωσαν να την λένε οι Κωνσταντινουπολίτες.

Πεντέλη – Πάρνηθα

Ανεκμετάλλευτα παρέμεναν τα πανέμορφα βουνά της Αττικής, η Πεντέλη και η Πάρνηθα. Τότε ο Τύπος ζητούσε να κατευθυνθούν προς τα εκεί οι προσπάθειες για δημιουργία εξοχικών τόπων σε ελβετικά πρότυπα. Δηλαδή ζητούσαν να κατασκευαστούν εκεί εξοχικά ξενοδοχεία, μικρές επαύλεις και οικοτροφεία, να δημιουργηθεί δίκτυο σιδηροδρόμων και συνοικισμοί ώστε να βρίσκουν δροσερά καταφύγια οι κάτοικοι της πρωτεύουσας. Επίσης, ζητούσαν εκεί να γίνουν σχολεία ώστε οι μαθητές να ζουν «μακράν πάσης φροντίδος πληρούντες τους πνεύμονες αυτών αμολύντου αέρος, μέσα εις τα δένδρα, την αιωνίαν ταύτην πηγήν του οξυγόνου». Συζητιόταν ακόμη η πρωτοβουλία του Χαρίλαου Τρικούπη (1886) να παραχωρήσει σε ιδιωτική εταιρεία το δικαίωμα διάνοιξης δρόμου στη δασόφυτη Πεντέλη. Η πρωτοβουλία εκείνη δεν είχε συνέχεια, αφού οι κεφαλαιούχοι φοβήθηκαν πως θα χάσουν τα χρήματά τους.
«Τι τα θέλεις αφού βρισκόμαστε σε έναν τόπο όπου ο οίνος λέγεται κρασί, η κλίνη κρεβάτι και ο δρόμος σκέλα», έγραφε ο Βελλιανίτης το 1913 καταδικάζοντας το γεγονός ότι υπήρχαν δεξαμενές αλλά όχι ύδατα, άμαξες αλλά όχι δρόμοι, θέατρο χωρίς θιάσους, φρούρια χωρίς κανόνια ή κανόνια χωρίς πυρίτιδα και υπάλληλοι χωρίς θέσεις! Τα ίδια ίσχυαν και για τους παραθαλάσσιους προορισμούς, οι οποίοι είχαν αρχίσει να γίνονται ελκυστικοί και στα λαϊκά στρώματα. Αλλά τα τελευταία δεν είχαν τη δυνατότητα για διακοπές, οι οποίες στοίχιζαν περισσότερο από το Παρίσι! Σύμφωνα με τιμές που δημοσίευσε ο Βελλιανίτης, μια οικογένεια για να κάνει την εξοχή της στο Ακταίο του Φαλήρου ήθελε 400 φράγκα περισσότερο απ’ όσο θα κόστιζε η διαμονή της στο Fontainebleau του Παρισιού! Έτσι, ο περισσότερος κόσμος λόγω οικονομικής αδυναμίας αναγκαζόταν να παραμείνει στα σπίτια του διαδραματίζοντας τα πρόσωπα των τριών παίδων εν καμίνω της Αγίας Γραφής!

Φάληρα
Επιστρέφουμε, γυρνώντας προς την κατεύθυνση της θάλασσας. Φθάνουμε στο Φάληρο, του οποίου ένα μεγάλο τμήμα ήταν ήδη στη διάθεση των εύπορων αστών που είχαν τη δυνατότητα να διαθέτουν και εκεί τις θερινές κατοικίες τους. Εξάλλου, το γεγονός ότι τόσο η βασίλισσα Αμαλία όσο αργότερα και η βασιλική οικογένεια του Γεωργίου Α’ προτιμούσαν το Φάληρο για τα μπάνια τους έδινε στην περιοχή και την ανάλογη αστική αίγλη.
Το Φάληρο αποτελούσε μια αληθινά θαυμάσια παραλία, η οποία από τη ρίζα της Καστέλας μέχρι τις άκρες του Παλαιού Φαλήρου φαινόταν ότι είχε τις καλύτερες προοπτικές. Αλλά ένα άλλο τμήμα του, επίσης όμορφο, είχε ήδη σχεδόν ακυρωθεί από την περίφημη Σούδα, μέσω της οποίας έφθαναν τα λύματα της πόλης στη θάλασσα! Οι περίφημοι διαλείποντες πυρετοί μάστιζαν όσους μετέβαιναν εκεί για να εισπνεύσουν την θαλάσσια αύρα. Τουλάχιστον γεννιόταν –εκείνη την εποχή– από την Σοφία Σλήμαν το «κίνημα» των παιδικών εξοχών, με τη δημιουργία του πρώτου πυρήνα στην Βουλιαγμένη. Εκεί τα παιδάκια των αποκαλούμενων «εργατικών τάξεων» περνούσαν ευχάριστες ημέρες στον καθαρό αέρα, μακριά από τη σκόνη της πόλης.

Η δική μας γενιά είναι καταδικασμένη να ψήνεται στους δρόμους των Αθηνών, ποθώντας λίγο νερό και ρουφώντας όλους τους μικροοργανισμούς που παράγει το χώμα, δυσφορούσε ο Βελλιανίτης πριν από έναν αιώνα. Προφητικός και ευφυής προέβλεπε –εν έτει 1913– ότι δεν θα αργήσει ο καιρός που η μετάβαση στο Καβούρι και το Σούνιο θα είναι απλά μια βόλτα αναψυχής και πως η Πεντέλη δεν θα είναι τόπος εξοχής αλλά κατοικίας εκείνων που θα βαρεθούν το κέντρο της πόλης!

http://mikros-romios.gr/

 πίσω στα παλιά

Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΗΣ ΙΘΑΚΗΣ

 

Ένας αμύθητος θησαυρός, μια σπηλιά και 33 διάσπαρτες μαρμάρινες επιγραφές με γράμματα και σύμβολα, κρύβουν καλά στην Ιθάκη το μυστικό ενός από τους σπουδαιότερους ευεργέτες του νησιού, του Τζον Πάπας ο οποίος

το 1941 έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του, μέχρι και σήμερα, πολλά αναπάντητα ερωτήματα.

ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ
ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ


Το μυστήριο για το αίνιγμα, όπως λένε οι κάτοικοι του χωριού Εξαγωγή, που κρύβεται πίσω από τις επιγραφές, καλούνται να λύσουν εδώ και δεκαετίες εκατοντάδες σύγχρονοι ''Ιντιάνα Τζόουνς'' που επισκέπτονται το νησί, μαγεύονται από την ιστορία και επιδίδονται στο κυνήγι ενός καλά κρυμμένου θησαυρού.
Στο δύσβατο σημείο του βουνού όπου βρίσκονται η σφραγισμένη σπηλιά με τις μαρμάρινες επιγραφές και ο τάφος του John Pappas, κατά κόσμον Γιάννη Παπαδόπουλου, ο ευεργέτης είχε φροντίσει να δημιουργήσει το 1938 δύο πυραμίδες με τη βοήθεια του γνωστού καλλιτέχνη της εποχής Ευστάθιου Ραφτόπουλου.

ΦΩΤΟ από εφημερίδα Espresso
ΦΩΤΟ από εφημερίδα Espresso

Στην είσοδο της σφραγισμένης σπηλιάς έχει τοποθετηθεί από τον John Pappas και ένα λευκό μάρμαρο, στο οποίο είχε ζητήσει να χαράξουν την κοσμοθεωρία του: ''Αναστάσιε χαίρε ορών φως. Δεν βαρυσεχλετίζομαι και δεν βαρυκαρδίζω όπως τον εύρω τον καιρό έτσι τον αρμενίζω. Άνθρωπος αρμονικός 1938''.
Σύμφωνα με τους ελάχιστους κατοίκους που έχουν απομείνει και γνωρίζουν την πραγματική ιστορία του σπουδαίου ευεργέτη, το μυστικό του θησαυρού βρίσκεται στις επιγραφές. Όσοι προσπάθησαν να τις αποκρυπτογραφήσουν όλα αυτά τα χρόνια δεν τα κατάφεραν.
Το μυστήριο εξακολουθεί να πλανάται και πολλοί υποστηρίζουν πως αν δεν καταφέρει κάποιος να φέρει το θησαυρό στην επιφάνεια, λύνοντας τελικά το γρίφο, αυτός κατά ένα περίεργο τρόπο θα αποκαλυφθεί μόλις συμπληρωθούν 100 χρόνια από τον θάνατο του ευεργέτη.

Πηγή: Εφημερίδα Espresso
http://www.newsit.gr/

 πίσω στα παλιά