AΠΟΚΡΙΑΤΙΚΕΣ…ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ…

 

      ΜΟΥΣΙΚΟΝ..ΘΕΑΤΡΟΝ  “  Η  ΕΛΛΑΣ “

 

                       ΑΠΟ   ΣΗΜΕΡΟΝ  

                           ΔΥΟ   ΕΡΓΑ

               “ ΟΙ..ΑΠΑΧΗΔΕΣ  ΤΩΝ  ΑΘΗΝΩΝ “

                                    ΚΑΙ

                   “  ΟΙ   350 ..ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΙ “

   Μέγα καλλιτεχνικό γεγονός , αγαπημένοι μας φίλοι , ματαξανα..ζωντανεύει η..οπερέτα , αυτό το υπέροχο είδος του μουσικού θεάτρου , που είχε κάπως..παραμεριστεί , αλλά ήταν πάντα , μέσα στο..αίμα  μας ..το..τραβάει το…αίμα μας , πως να το ..κάνουμε..

   Και τι δεν βλέπουμε και δεν ακούμε αδέρφια , στα..κανάλια , για τα..χάλια τους , και λέω χάλια τους , γιατί όχι  να τα ..φορτώσουν και σε μας !!Δικά τους είναι τα χάλια , αυτή τα δημιούργησαν και τώρα ; Τι γίνεται τώρα ; Ο ένας τα ..ρίχνει στον..άλλο …

  ΑΚΟΥΣΑΤΕΕΕ….

Θέλουν , λέει , να ..περικόψουν 10-20 % , απ’ τους μισθούς και τα..επιδόματα , και καλά θα κάνουν , γιατί αυτά είναι επιδόματα του…..ας μη το πούμε , αλλά , εδώ…

               

  ….γιατί οι..άνθρωποι δεν..παίζονται , άκουσον..άκουσον..δεν γνωρίζουν πόσα λεφτά παίρνουν οι διάφοροι δημόσιοι υπάλληλοι , το..καταλάβατε αδέρφια ; Η..μήπως θέλετε να το..επαναλάβουμε , άϊντε μιά φορά ακόμα για να το…χωνέψετε….

  ΔΕΝ  ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ  ΟΙ..ΑΡΜΟΔΙΟΫΠΕΥΘΥΝΟΙ , ΟΥΤΕ ΠΟΣΟΙ  ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ , ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΠΟΣΑ ΛΕΦΤΑ …ΠΑΙΡΝΟΥΝ   !!!

           Ακολουθεί το γνωστό δημώδες :

           “ Τ’ αηκούς ..μαυριδιρούλα μου ; “

  Και εδώ..παρεμβαίνει ο..” κυρίαρχος “ ..λαός , π’ λέει ΣΟΦΆ :

  “ Μη..κατ’ράτι στ’ θάλασσα , γιατ’ θα του..βρείτι στ’ αλάτ’..”

Γιατί όταν αδέρφια ..βόλευαν όλους τους..ΔΙΚΟΙ  ΤΟΥΣ, ΠΆΡΤΕ..ΔΙΑΌΛΟΙ..ΒΆΓΙΑ , π’ λένι , δεν το ‘ξεραν πως θαρθει ..ώρα  και στιγμή , να μη μπορούν να βγάλουν..άκρη , και αυτό ισχύει ΚΑΙ  ΓΙΑ  ΤΟΥΝ..ΜΕΝ , ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ..ΔΕΝ…και γι’ αυτούς που..επανίδρυσαν το..Κράτος , πέντε..χρόνια το..μερεμέτιαζαν , αλλά και για τ’ς..άλλοι , που είκοσι χρόνια..ράβαν και…ξήλωναν , και τι ..έφκιαξαν , τον κακό τ’ς τουν…κιρό…

  Κάπου εδώ όμως αδέρφια ..εξαντλούνται τα…γέλια , κι’ αρχίζουν τα..κλάματα , γιατί ; Μα είναι να..ρωτάτε ;

 

  ΤΡΑΚΟΣΙΟΙ   ΠΕΝΗΝΤΑ ( 350 ) ΕΦΟΡΙΑΚΟΙ..ΑΓΝΟΟΥΝΤΑΙ !!! Ούτε ένας ..ούτε δύο , τρακόσιοι πενήντα , τέσσερις..μήνες ψάχουν οι..ανθρώποι ,να τ’ς βρούνε , αλλά..τίποτα , η τελευταία ελπίδα είναι η..Νικολούλη , γι’ αυτό την Παρασκευή , που μας έρχεται , θα γίνει..” ΤΟ  ΜΕΓΑΛΟ…ΨΑΧΤΗΡΙ “ , ας ελπίσουμε πως θα..βρεθούνε , γιατί..αλλοιώς…

  Πάντως , κάποιος είπε και μιά σωστή..κουβέντα , αν και τη Παρασκευή , δεν γίνει τίποτα , θα τους κόψουν , τον άλλο μήνα , τη..μισθοδοσία , οπότε τι θα ..κάνουν ; Θα..εμφανισθούν…πονηρός ο..βλάχος..

  Αυτά αδέρφια , τα μάθαμε στα δελτία των ειδήσεων στις 8 μ.μ , αλλά άμα είσαι..μαζόχα , δεν σου φτάνουν αυτά θες και..παραπέρα , ΄κάναμε λοιπόν την κουτουράδα , και παρακολουθήσαμε και την εκπομπή..Πρόσωπο με..πρόσωπο , που ναι μεν είναι..υπέροχη , κατά την ταπεινή μας γνώμη , αλά ..περιβόλι η..κατάσταση , αν εξαιρέσεις ολίγους..πολύ ολίγους , ελάχιστους , απο κει και πέρα το…χάος , έχετε δει..ΒΑΒΥΛΩΝΙΑ του..Βυζάντιου ; Έχετε ακουστά γιά..Πύργο της ..Βαβέλ ; Ε ΄κάπως έτσι γίνεται στα..παραθυρόφυλλα..

  Κάνουμε μιά πρόταση , και θα μας..ευγνωμονούν γι’ αυτό κάποια..κόμματα : Μη..στέλνετε εκπροσώπους σας , στα..πανελοπαραθύρια , όοοχι , δεν χρειάζεται , κακό στο..κόμμα σας κάνετε , στείλτε , μιά..ΚΑΣΣΕΤΑ  ΗΧΟΥ  ..μόνο , αφού πρώτα ..της διορθώσετε τα..λάθια , και θα τη βάζουν οι..παρπουσιαστές σ’ένα..μαγνητοφωνάκι και έτσι ούτε θα..εκτίθεστε , και μπορεί να ..παίρνουμε και μεις ..ολίγον..χαμπάριον των..λεγομένων …

   ΜΕ ΤΗΝ ..ΕΥΚΑΙΡΙΑ , σας κάνουμε γνωστό , πως μετά τα..αποψινά , πήραμε την απόφαση , το..οικογενειακό μας ..συμβούλιο δηλαδή , να ΧΑΡΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΥΟ  ΜΑΣ  ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΙΣ , ΠΟΥ ΕΊΝΑΙ..ΕΝΤΕΛΩΣ..ΤΕΛΕΙΩΣ..ΚΑΙΝΟΥΡΓΕΕΕΕΣΣΣ , μάλιστα , όπως ακριβώς και οι..οδηγίες που δόθηκαν για΄το..Νομοσχέδιο της..ιθαγένειας ήταν.. ΣΑΦΕΣ , κοτζάμ..υφυπουργός το’πε , κάτι θα…ξέρει…εκτός κι’ αν..ήθελε να πει…ΖΑΒΕΣ , τότες..αλλάζει…

   Τις ..χαρίζουμε λοιπόν τις τηλεοράσεις , κι’ ας είναι και..καινουργές αλλά και..πλασματικές , καινουργής…τεχνολογίας , γιατί αδέρφια , δεν..αντέχεται αυτό το..πράμα …, χίλιες φορές ..ραδιοφωνάκι , έστω και…αν δεν είναι..καινουργής..ποτέ πιά..τηλεόραση , και η..απόφασή μας είναι..σαφές και..οριστικιά , δεν το..συζητάμε…

   Καλό σας βράδυ , να περνάτε καλά

Α..ξέχασα , για τις τηλεοράσεις επικοινωνείστε με τη..σελίς ..μας ..

                Απ’ το “ Λιδωρίκι ‘ ΜΕ ΑΓΆΠΗ….Κ.-

  '

AKΡΙΒΟΙ ΣΤΑ..ΠΙΤΟΥΡΑ ΚΑΙ ΦΤΗΝΟΙ.. ΣΤ’ ΑΛΕΥΡΙ ;;;

 

 

  Πάνε τρεις μήνες και πλέον , απ’ τη μέρα που..έσκασε η..μπόμπα των..εξορύξεων στο “ Κόκκινο χούμα “ , έστω κι’ αργά , έστω και..καθυστερημένα , έγιναν κάποιες κινήσεις , θα μπορούσε βέβαια , να έχουν γίνει πολύ..περισσότερα πράγματα , τέλος ..πάντων , τουλάχιστομ ..ενημερώθηκε ο κόσμος , και φυσικά κάτι θα έμαθαν και τα..παιδιά , και οι ..δάσκαλοι και καθηγητές τους .

   Δεν είδαμε όμως ούτε και την παραμικρή ..αντίδραση , την παραμοκρή..κινητοποίηση , για θέμα περιβαλλοντικό , που όλοι..καιγόμαστε , όπως ..θέλουμε να ..λέμε , για να ‘μαστε ειλικρινείς , περιμέναμε να υπάρξουν και εκ μέρους των σχολείων κάποιες κινητοποιήσεις , έχοντας φυσικά υπόψη μας , τις τόσες και..τόσες που γίνονται ..κατά καιρούς , μόνο που κάναμε ένα βασικό..λάθος , όλες εκείνες΄είχαν και κάποια..σχέση με τα..οικονομικά αιτήματα των εκπαιδευτικών , εκεί λοιπόν συμμετείχαν παιδιά και..καθηγητές , ενώ για το..περιβάλλον…τρέχα..γύρευε ..

  Βέβαια , δεν θα πρέπει να ..αθωώσουμε και την..απόλυτη αδιαφορία των χωριανών μας , που κάθε άλλο παρά..αντίδραση έδειξαν στη πραγματοποίηση του..αναπτυξιακού αυτού..έργου των..εξορύξεων..

 

  Όλα αυτά , τα αναφέρουμε με..πίκρα , γιατί , βλέπουμε πως τα παιδιά μας..οδηγούνται και..καθοδηγούνται στο να έχουν..συγκεκριμένες..ευαισθησίες , γιατί πως να εξηγήσουμε , πως όλα αυτά τα παιδιά, που πάνε στη..Βουλή των εφήβων και μας διαβάζουν κατεβατά των..κατεβατών , γιά το περιβάλλον ,  τη..φύση , στην προκειμένη περίπτωση , που το..πρόβλημα είναι στην..πόρτα μας , στα..σπίτια τους , ούτε που..νοιάστηκαν , εσάς δεν σας κάνει εντύπωση ;

   θυμηθείτε μας , όπου να’ ναι θ’ αρχίσουν , ως φαίνεται ..απεργιακές εκδηλώσεις διαφ΄πορων κλάδων και ίσως και των..εκπαιδευτικών , εκεί τα παιδιά..θα ΄συμπαρασταθούν…σίγουρα ..αυθορμήτως.., ενώ για την καταστροφή του…χωριού τους ..όχι , ε…αυτό πως το..εξηγείτε ;…

   Από…παιδεία ..άστα να..πάνε , αλλά τα..παιδία μας …

         Καλό σας  βράδυ…..κ.-

ΟΝΕΙΡΕΜΕΝΕΣ ( ..ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΕΣ )ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΜΕ..ΣΤΡΑΓΑΛΙΑ , YΠΟΒΡΥΧΙΟ ΚΑΙ..ΑΓΓΟΥΡΟ..ΝΤΟΜΑΤΑ ..

 

  Πολλές φορές , αγαπημένοι μας φίλοι , έχουμε αναφερθεί στον ..περιβόητο , Λούη , και φυσικά δεν μιλάμε γιά το..σημείο αναφοράς , το..χώρο δηλαδή , αλλά τον ίδιο το..Λούη..αυτοπροσώπως , τον μπάτμπα Λιά τον..Κούστα ..

  Μεγάλες οι..προπολεμικές δόξες του , εξοχικόν με τα..ούλα του , θέση περίφημη , με τον πλάτανο , απέναντί του , και ..γειτονικά , το μέγα..χοροδιδασκαλείον , με τις..αλτάνες , τις…ματζουράνες , και όλες τις…άνες  , που ..μάζευαν τα Λιδορικιωτόπουλα σαν το..μέλι τις..μύγες ..

  Μπορεί , τ’ Αλωνάκι , λόγω..πιάτσας , να μάζευε καθημερινά και όλες τις ώρες κόσμο …

..όπως και η ..Βαθειά …

 

..Μπορεί , ακόμα , η ..πιάτσα των..μεζεδομερακλήδων , να ήταν εκεί γύρω , Βαθειά..Αλωνάκι ..

 

..Ο..Αντώνης , τι τα θέλετε , τι..τα γυρέυετε , είχε το..κάτι τις του , το …ξεχωριστό , και ..τράβαγε την νεολαία , βόηθαγαν , βλέπεις , σ’ αυτό και τα…διάφορα..φυτά..εσωτερικού..χώρου , αλτάνες..μαντζουράνες..κλπ..ας δούμε όμως πως περιγράφει την όμορφη εκείνη εποχή , ο αγαπημένος μας Καφτανιαλέκος σε μιά ..ολοζώντανη και ολόδροση..αναμνησή του …

Η πέτρινη βρύση του Αντώνη , όπως ήταν την προπολεμική επόχή .

 

   Όλα τά 'χε το προπολεμικό Λιδορίκι , μπορούσε να λείπει το..χοροδιδασκαλείο ; φυσικά και όχι , αφού η χρυσή νεολαία της εποχής , " ψόφαγε " να μάθει κάθε τι μοντέρνο , που ερχόταν συνήθως απ' την Αθήνα . Καθένας , και καθεμιά που ερχόταν απ΄την πρωτεύουσα και τύχαινε να ξέρει ευρωπαικό χορό , καθόταν και μάθαινε και τους άλλους . Κι ήταν τόση η δίψα , τόσο το ενδιαφέρον των νέων μας γιά τους χορούς αυτούς , ώστε στο τέλος το " ψώνιο " αυτό το εκμεταλλεύτηκαν και διάφοροι " περιοδεύοντες χοροδιδάσκαλοι " , οι οποίοι με τσουχτερή αμοιβή κι εκμεταλλευόμενοι τη δίψα των νέων , δίδασκαν ταγκό , βαλς , φοξ αγγλαί και άλλους " Ευρωπαικούς " χορούς .

 

Ο πλάτανος του Αντώνη , το 1931 , φαίνεται καθαρά το…πατάρι που είχε φκιάξει ο Φάσας , πάνω στο δέντρο , προχωρημένα ..πράματα…

   Ένας τέτοιος λοιπόν χοροδιδάσκαλος , που κάθε καλοκαίρι ερχόταν στο Λιδορίκι και δίδασκε χορό , ήταν κι' ο διαβόητος Τσακνιάς από τη Λαμία , ο οποίος έστηνε το χοροδιδασκαλείο του στο επάνω πάτωμα του Φάσσα , όπου σήμερα το σπίτι του Θύμιου του Δούκα , στον Αντώνη . ( Πριν το κάψιμο ήταν μεγαλύτερο κι' η αίθουσα αρκετά μεγάλη ) .

   Ο Τσακνιάς ήταν πανέξυπνος και τρομερός στα ψέματα . Έλεγε πως είχε δίπλωμα διδασκαλίας χορών από την Ακαδημία της...Βιέννης , ήξερε , έλεγε , 209 χορούς (!!!) κι είχε χρηματίσει και χοροδιδάσκαλος στην αυλή του Αιγύπτιου μονάρχη Φουάτ ( πατέρα του Φαρούκ ).

   Μαζί του είχε κι' ένα αγαθό γεροντάκι , που έπαιζε σε μιά ξεχαρβαλωμένη πιανόλα τη " Ριρίκα " , την "Κομπαρσίτα " , τα " Κ ύματα του Δουνάβεως " και κάνα δυό-τρία άλλα τραγουδάκια της εποχής . Το γερόντιο αυτό ο Τσακνιάς το παρουσίαζε σαν πατέρα της πρώτης χορεύτριας του Φουάτ και σαν παλιό αρχιμαέστρο της ανακτορικής μπάντας του Καίρου .

   Καμιά φορά , αντί γιά πιανόλα έφερνε μιά λατέρνα , στην οποία είχε περασμένα πεντέξι τραγουδάκια του χορού , κι ο τέως αρχιμαέστρος του Καίρου αντί της μπαγκέτας γύριζε τη μανιβέλα , γιά να χορεύουν οι μαθητευόμενοι .

   Κι' έβλεπες τότε μιά απίθανη κι αξέχαστη εικόνα :

Στη μέση ο Τσακνιάς , να καθοδηγεί τους ...άγαρμπους χορευτές του και να προσπαθεί - φιλότιμα ομολογουμένως - να " λύσει " τα πόδια και τα κορμιά των " Βουκολίσκων " και.." αγροτοποιμενοπαίδων ", που έπασχαν από χρόνια αγκύλωση , εξαιτίας της παντελούς έλλειψης κάθε χορευτικής εξάσκησης .

   Στήν άκρη ο γερομαέστρος να γυρίζει κουρασμένος τη μανιβέλα της λατέρνας με τό 'να χέρι και με τ' άλλο να χτυπάει το ρυθμό με καστανιέτες , και , ένα γύρο , οι χορευτές ( άλλοι επιδεκτικοί μαθήσεως κι άλλοι ..αρκούδες και ..σταφυλοπατητάδες ) να προσπαθούν να σύρουν τα κανιά τους στους ήχους του " Ντεστίνο " και της " Πλεγκάρια " , ενώ ο Φάσσας να μην προλαβαίνει να κουβαλάει γλυκά και ποτά !

   Εικόνα , δηλαδή , γιά γέλια και γιά κλάματα , απόρροια μιάς ανόητης και άκαιρης τάσης εξευρωπαισμού και μιμητικού κοσμοπολιτισμού , που , δυστυχώς , δεν την συναντούσες μονάχα στο χωριό μας , αλλά και στην Ελλάδα ολόκληρη , εκείνο τον καιρό .

   Τα μαθήματα δίνονταν χωριστά γιά τους άντρες και χωριστά γιά τις γυναίκες , εκτός κι' αν οι γυναίκες συνοδεύονταν από συγγενείς τους . Φυσικά στο χοροδιδασκαλείο έρχονταν μόνον αυτές των ξένων , των δημοσίων υπαλλήλων , μερικές ντόπιες της " κεντρικής εμπορικής οδού " και ελάχιστες της " ανώτερης τάξης " .

   Από την αργατιά και την τσοπανούρα , τη βαριά κι ανόθευτη , ο Τσακνιάς δεν είχε ουτ' ένα - σερνικό η θηλυκό - μαθητή . Όλοι προέρχονταν από την μοντερνίζουσα νεολαία και την " ανώτερη τάξη " , που την αποτελούσαν ξένοι και ντόπιοι , δημ.υπάλληλοι , συνταξιούχοι , μερικοί νεαροί έμποροι και δυό-τρεις ελληνοαμερικάνοι .

   Οι άλλοι , την αίθουσα αυτή της " βλαχοευρωπαικής " Τερψιχόρης , τη θεωρούσαν .." π' ταναριό " και τη συνέδεαν με τις .." Αλτάνες " και τις " Ματζουράνες " του Φάσσα . ( Οι παλιότεροι καταλαβαίνουν τι θέλω να πω , οι νεώτεροι , ας ρωτήσουν να μάθουν γι' αυτές τις ιέρειες της πανδήμου Αφροδίτης , που κρύβονταν κάτω απ' τα λουλοδο...ψευδώνυμα ).

   Λίγα χρόνια πριν από τον πόλεμο , ο Τσακνιάς όμως , θέλοντας να εντυπωσιάσει τους μαθητές του και να τους εισαγάγει στα προκεχωρημένα χορευτικά πράγματα , άρχισε να τους διδάσκει κι ένα καινούριο χορό , ο οποίος έκανε θραύση στην " αποβλαχοποιούμενη " Αθήνα ( που έκρυβε σαν ένοχη , τα τσαρούχια της , τη φουστανέλα η τη νησιώτικη βράκα της και φόραγε φαρδιά , 33 πόντων , παντελόνια , ψαθάκι , γραβάτα και δίχρωμα σκαρπίνια ).

   Ο χορός αυτός λοιπόν , λεγόταν ΛΑΜΠΕΘ ΓΟΥΩΚ κι ήταν τόσο γελοίος που δεν λέγεται . Αλλά και ο στίχος του δεν πηγαινε πίσω σε ασυναρτησία και γελοιότητα .

   Οι χορευτές έμπαιναν στη σειρά κυκλικά , κι ο ένας πίσω απ' τον άλλο , έκαναν μερικά βήματα μπροστά , σταματούσαν απότομα κι' ύστερα σήκωναν ψηλά το χέρι , σαν το μαθητή που ξέρει το μάθημα , ύψωναν τον δείκτη και φώναζαν όλοι μαζί : " όι "....

   Αυτό συνεχιζόταν κάμποσες φορές , δηλαδή ..." γύρω - γύρω όλοι , στη μέση ο Μανώλης " , σα να λέμε , κι ο εξευτελισμός κι η γελοιοποίηση των χορευτών δεν περιγράφεται , καθώς - ελλείψει δίσκου - τραγουδούσαν όλοι τους ανόητους στίχους του τραγουδιού , που έλεγε :

 

            " Συνταγή στους χορευτάς

              μπρος για λίγο περπατάς

              και φωνάζεις όι...κλπ.. …

 

   Και καλά οι νεαροί , αλλά και οι ηλικιωμένοι ; Άνθρωποι σοβαροί - κατά τεκμήριο - να στροβιλίζονται ηλίθια και να χορεύουν το αρλουμποειδές αυτό ..κορδάκισμα ;

   Τότε , που έβλεπα αυτά τα πράγματα , λόγω ηλικίας , γελούσα . Δεν καταλάβαινα την κατάπτωση , το σουσουδισμό , την γελοιοποίηση και την αποβλάκωση , που , με χορούς σαν το " Λάμπεθ Γουώκ "και τραγούδια γλυκανάλατα , μ' αφάνταστα αφελή και παιδαριώδη στίχο , μ' εύκολες , και στερεότυπες ομοιοκαταληξίες , που τις συναντούσες τις ίδιες σχεδόν σε κάθε τραγούδι ( έλα, κοπέλα , καραμέλα , φιλιά , αγκαλιά , πουλιά , λουλούδια , τραγούδια , κλπ. κλπ .) αλλοτριωνόταν μιά σημαντική μερίδα του λαού μας , ιδίως της ανώτερης τάξης .

   Ο νεαρός Λιδορικιώτης - κι ο κάθε Λιδορικιώτης της αγοράς - του φαινόταν η μάλλον νόμιζε , πως , χορεύοντας Λάμπεθ Γουώκ , εκπολιτιζόταν , γινόταν σπουδαίος , Ευρωπαίος , ξεχώριζε , έμπαινε κι αυτός στην ανώτερη αστική τάξη και δεν καταλάβαινε ο δυστυχής , πως , μ' όλα αυτά τα καραγκιοζηλίκια , γινόταν μιά μαιμού καταγέλαστη που μόνο τον οίκτο προκαλούσε .

   Δυό βήματα παραπέρα , η ιστορική βρύση του Αντώνη , με τον χιλιόχρονο πλάτανο , απέναντι η Πλέσιβα με τα χιλιάδες γίδια της , πιό κει τα Βαρδούσια , από πάνω η περήφανη Γκιώνα , τα κυπροκούδουνα , τα περδικολαλήματα στο Κοτρώνι τ' αηδονοτράγουδα από πάνω στο ρουμάνι , οι φωνές των κατάκοπων χωριανών , που γύριζαν με βαρυφορτωμένα τα ζα τους τον καρα-ανήφορο του Κούστη , απ' τα χωράφια και τ' αμπέλια τους , και στου Φάσσα το καφωδείο από πάνω ο τέως...μαέστρος της μπάντας του...Νείλου να γυρίζει το μαρκούτσι της λατέρνας , ο Τσακνιάς να δίνει οδηγίες κι οι Λιδορικιώτες να φέρνουν γύρω-γύρω , χορεύοντας και τραγουδώντας το Λάμπεθ Γουώκ !! Να κλάψεις , να γελάσεις η ν' ανακράξεις :

           " Ο κ...λος μας βρακί δεν έχει ,

             κι η...... μας , λουλούδια θέλει ;...."

 

   Ειρηνική..συνύπαρξη λοιπόν , χοροδιδασκαλείου και ..εξοχικού κέντρου ο ..Λούης , ατέλειωτες οι..ιστορίες , του ..Αντώνη , πολλές έγιναν γνωστές , άλλες , πάλι , όχι , αλλά ας περάσουμε και λίγο στην μετα..πολεμική περίοδο , εξ ίσου όμορφη , παρα τις τόσες δυσκολίες της ..

  Εδώ , κάτω απ' τον πλάτανο γεύτηκε ο αείμνηστος Σπ.Μελάς τα μεζαδάκια του μπάρμπα Λούη , βέβαια τότε το τοπίο ήταν ...ειδυλλιακό , τώρα με τις..αισθητικές παραμβάσεις των καλλιτεχνών του Δήμου μας έχει γίνει..μιά πλακοστρωμένη..αυλή...

 

 

   Δεκαετίες ονειρεμένες , του 50 και 60 , το Λιδορίκι στις μεγάλες δόξες του , τα καλοκαίρια γέμιζε από Λιδορικιώτες των Αθηνών , συνήθως , που οικογενειακώς πέρναγαν τις διακοπές τους στο πατρικό τους , κάνοντας παράλληλα και τα μπάνια τους , αφού το ΚΤΕΛ έβαζε καθημερινά λεωφορείο είδικά γιά μπάνιο στην Ερατεινή . Πλημμύριζε ο δρόμος μας από παιδιά και μεγάλους , και το βραδάκι η βόλτα μέχρι τον Αντώνη , έδινε κι' έπαιρνε , και διατί να το κρύψωμεν άλλωστε , εκεί γινόταν και το..νυφοπάζαρο..

   Στον Αντώνη , υπήρχε το εξοχικό του Λούη , μέσα στη δροσιά οι Λιδορικιώτες έπαιρναν το αναψυκτικό τους , το ουζάκι τους , ( το τσίπουρο δεν είχε ..εφευρεθεί ακόμα ) με υπέροχο μεζεδάκι ..στραγαλάκια , το ..υποβρύχιό τους , γλυκά κουταλιού , και φυσικά κανταίφι , ντόπιο , φημισμένο , Καψαλαίϊκο , η εξυπηρέτηση των πελατών γινόταν απ' τον μπαρμπα Λιά , τον Λούη , αυτοπροσώπως , με τη βοήθεια φυσικά των παιδιών του , της Γιούλας , της Ζωίτσας και του μικρότερου Νίκου , αλλά η ψυχή του μαγαζιού ήταν ο μπάρμπα Λούης , που έζησε και δούλεψε χρόνια στην Αμερική , και γυρνώντας άνοιξε το εξοχικό , που χάλαγε κόσμο .

   Εμείς είχαμε το ζαχαροπλαστείο στ' Αλωνάκι , και παρότι τηλέφωνα δεν υπήρχαν , είχαμε γραμμή επικοινωνίας ..ON LINE με τον μπάρμπα Λούη , γιά τον γλυκοεφοδιασμό του , όταν λοιπόν έπεφτε πολλή δουλειά στον Αντώνη , ο μπαρμπα Λιάς , έβγαινε παρα δώθε , στο Καραχαλαίϊκο σπίτι , και έχοντας οπτική επαφή με τ' Αλωνάκι , έβαζε τις δυό παλάμες του γύρω στο στο στόμα του , δημιουργώντας ένα..χωνί , και με τη στεντόρεια φωνή του έδινε την παραγγελία του : Κούουουλααααα , ένα νταβά κανταίφιαααααα , γλήγορααααααααα....Κούλα φυσικά ήταν η μάνα μου και το...γλήγορα σήμαινε πως έπρεπε να το πάω εγώ , γιατί ο αδερφός μου ο Γιώργος , ας είναι αναπαυμένος , πάντα..απέφευγε τις..κακοτοπιές .

   Ο Λούης , ερχόμενος απ' την Αμερική , έφερε κι' ένα ωραίο , μεγάλο Ραδιόφωνο , σπάνιον είδος γιά την εποχή εκείνη , και όπως ήταν φυσικό όλοι έμπειναν μέσα στο μαγαζί γιά να το δουν και να το καμαρώσουν , αυτοί όμως που ήταν φανατικοί...ραδιοφωνάκηδες , είμασταν εμείς , όλα τα παιδιά που μοιρασμένα , τότε , σε Παναθηναικούς και Ολυμπιακούς , κάθε Κυριακή μεσημέρι , μαζευόμαστε στου Λούη κι' ακούγαμε την μετάδοση των αγώνων . Μιλάμε γιά ..χαμό , όταν δε έπαιζαν Παναθηναικός - Ολυμπιακός , τότε γινόταν το έλα να..δεις....

   Την ραδιοφωνική μετάδοση , πάντα απ' Ελληνική Ραδιοφωνία , την προσέφεραν τα ωρολόγια DOGMA , κι' ο μπάρμπα Λούης , συμμετέχοντας ενεργά στην όλη πανηγυρική ατμόσφαιρα , λες κι' ήταν ..γήπεδο , φώναζε μαζί μας , ενώ είχε μάθει την όλη διαδικασία και σειρά , των διαφημίσεων , πριν απ' την έναρξη του αγώνα , οπότε έλεγε αυτός πριν τον εκφωνητή , τα διάφορα διαφημιστικά σλόγκαν , εμείς έιχαμε πιά συνηθίσει αυτό το τελετουργικό και ξέραμε κάθε στιγμή τι θα επακολουθήσει .

   Το ωραιότερο όμως ήταν το ότι ο αξέχαστος μπάρμπα Λιάς , όταν πλησίαζε η έναρξη του αγώνα , και ακουγόταν το μουσικό εναρκτήριο διαφημιστικό σήμα , μιμούμενος , όσο μπορούσε τη φωνή του εκφωνητή , φώναζε , την μετάδοση σας την προσφέρουν τα ωρολόγια , Ντόγλανς , Ντόγκμανς , ποτέ όμως Ντόγκμα , ξεχάσαμε όμως να σας πούμε , αν και είναι γνωστό τοις...πάσι , πως ο σχωρεμένος ο μπάρμπα Λιάς , ήταν λίγο..έως..πάρα-πάρα..πολύ περήφανος στ' αυτιά , και η συνεννόηση μαζί του ήταν ..ελαφρώς..προβληματική έως ..αδύνατη .

   Πολλές ιστορίες λέγονται γιά τον αξέχαστο μπάρμπα Λιά , αλλά υπάρχει και μιά νομίζω , που αξίζει να σας την πω : Βρισκόμαστε στο προπολεμικό Λιδορίκι , το εξοχικό Λούης , είναι το πρώτο μαγαζί που συναντούσε ο επισκέπτης και λόγω και του πανέμορφου περιβάλλοντος , με την παλιά πέτρινη βρύση και τον ωραίο πλάτανο , όπου έβγαζε και τραπεζάκια ο μπάρμπα Λιάς , οι επισκέπτες δεν το πολυσκέφτονταν και κάθονταν να ξαποστάσουν απ' το ταξείδι , να πάρουν μιά ανάσα , να πιούν ένα αναψυκτικό και γιατί όχι να τσιμπήσουν κανένα μεζεδάκι με το κρασάκι τους .

Κάποια μέρα λοιπόν , σταματάει ένα αυτοκίνητο , κατέβηκαν δυό άνδρες έπιασαν ένα τραπεζάκι κάτω απ' τον πλάτανο και , ως ήτο..φυσικόν , χτύπησαν παλαμάκια , ακούστηκε απ' το βάθος του μαγαζιού το..χτύποοοος , σημάδι ότι το σήμα...ελήφθη , και έσκασε ..μύτη , από απέναντι , ο μπαρμπα Λούης , μεγαλοπρεπής , με την ποδιά του , με το...αγγλικό του , πάντα , σε πρώτη ζήτηση , και φορώντας πάντα , αν θυμάμαι καλά , πέδιλα , πλησίασε , καλημέρισε , με πλατύ-πλατύ χαμόγελο , και με την ...κάποια δυσκολία στην επικοινωνία , λόγω..ακοής , άρχισε να δίνεται η παραγγελία , παράγγειλαν κάποια μεζεδάκια , μέχρι εδώ όλως παραδόξως η συνεννόηση ...πήγαινε ΄καλά , όταν ρώτησαν αν υπάρχει καλό κρασί , τα πράγματα δυσκόλεψαν..φέρτε μας και λίγο κρασάκι , έχετε καλό ; ρώτησαν οι πελάτες , ο μπάρμπα Λούης καταλάβαινε δεν...καταλάβαινε , να σας φέρω και μιά μπυρούλα κρύα-κρύα , τις έχω στη βρύση , που τρέχει κρύο νερό , πάγος...στα πολλά στα λίγα , κρασί ζητούσαν οι άνθρωποι , μπύρα τους πρότεινε , ζύθο..μάλιστα , ο μπάρμπα Λούης , οι άνθρωποι είχαν βέβαια διαγνώσει και τη...ελαττωματική ακοή , του Λούη , σκέφτηκαν πως μάλλον δεν θάχει κρασί της...προκοπής , γι' αυτό και επιμένει στη μπύρα , του είπαν να φέρει και μιά παγωμένη μπύρα . Πράγματι ο μπαρμπα Λούης , έφερε σβέλτα-σβέλτα τα μεζεδάκια , έστρωσε το τραπεζάκι , κι' άρχισαν οι άνθρωποι να απολαμβάνουν τους μεζέδες και την ομορφιά του τοπίου .

   Έφαγαν ωραία , κάπνισαν και το τσιγαράκι τους και ετοιμάζονταν να φωνάξουν γιά λογαριασμό , γιά να φύγουν , οπότε στο διπλανό τραπεζάκι ήρθαν δυό - τρεις πελάτες , προφανώς ντόπιοι , κάθησαν , ήρθε κι' ο Λούης , και τον ρώτησαν , τι έχεις μπάρμπα Λιά να μας κεράσεις ; έχω ωραίο κρασί , γιοματάρι , πολύ ωραίο , και είπε και τα μεζεδάκια , παραγγείλανε οι άνθρωποι , όπότε φωνάζουν και οι πρώτοι των Λούη , του είπαν γιά λογαριασμό , και σε λίγο τον έφερε ο Λούης , τότε ο ένας απ' τους ξένους , που ήταν ο γνωστός Ιστορικός και θεατρικός συγγραφέας , Σπύρος Μελάς , αφού συστήθηκε , ρωτάει τον μπάρμπα Λιά , γιατί καλέ μου φίλε αφού είχες καλό κρασί εμάς δεν μας έφερες και πέμενες να πιούμε μπύρα ; κι' ο μπάρμπα Λιάς , με το χαρακτηριστικό του..αθωοπόνηρο...χαμόγελο ,απαντάει : Ξέρτε ... να...αλλά ..απ' τ'μπύρα βγάζουμε...περσότερα , ξερός κι' ο αείμνηστος Σπύρος Μελάς κι' ο φίλος του....

Αθάνατε...μπάρμπα Λιά.....

 

ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΔΙΟΡΘΩΣΗ : Το ραδιόφωνο , που αναφέρουμε πιό πάνω , ο μπάρμπα Λούης δεν τόφερε απ' την Αμερική , αλλά το αγόρασε , αργότερα όταν o Φάσας , που είχε δίπλα το...καφωδείον , μετά...χοροδιδασκάλου , του Τσακνιά , αγόρασε ραδιόφωνο και έκανε χρυσές..δουλειές , και ήταν και ..PHILIPS παρακαλώ...

                   Καλό  σας  βράδυ…..Κ.-

O TEΛΕΥΤΑΙΟΣ…ΓΑΪΔΑΡΟΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ !!!

 

  Στα σεργιανίσματά μας , στις γειτονιές του χωριού μας , αγαπημένοι μας φίλοι , ο μόνος και..μοναδικός  κυρ..Μέντιος , που συναντήσαμε , είναι αυτός της φωτογραφίας μας , και πάντα τον..τρακάρουμε  εκεί ..τριγύρω στον..Κατρέλη ..απέναντι απ’ το..Κωσταντελαίϊκο σπίτι ..να περιφέρεται..ασκόπως …

  Δεν γνωρίζουμε σε ποιόν ανήκει , πάντως σίγουρα είναι..Βαρ’σιώτης , και μάλλον , όπως προείπαμε , και ο..τελευταίος των…γαϊδάρων ..γαϊδάρων , του Λιδορικιού …

 

  Πολλές , πάρα πολλές , φορές τον..ανταμώσαμε , στο μέρος αυτό , μάλλον..στενοχωρημένο , μάλλον , απ’ την..περιρρέουσα , ολόγυρα, κατάσταση , και πολύ φοβούμαστε , πως και να..διψάει , ο…έρμος , που να ..πλησιάσει να πιεί..νερό , σ’χαίνεται..γιατί μπορεί να είναι…γ’μαρ…αλλά..δεν είναι και…μ…..(μπιπ )…

  Θα προτείναμε , συμφωνούσης βεβαίως..βεβαίως και της..Δημοτικής μας αρχής , σε συνεννόηση , πάντα , με το  αρμόδιο ...Υπουργείο Πολιτισμού μας , να κριθεί , ο φίλος μας ο κυρ..Μέντιος ,( αλήθεια πως να τον..λένε άραγε ; )..διατηρητέος , για να ..διατηρηθεί το..είδος , το..συγκεκριμένο  βέβαια , γιατί από…γ’μάρια , γαϊδούρια να..φορτώσουμε ..

  Βέβαια , μερίμνη της..Δημοτικής φυσικά ..αρχής , θα πρέπει να του..εξασφαλίσουμε ..στέγη και βέβαια και μιά..συντροφιά , εν ανάγκη να ..προσφύγουμε στις ..γειτονικές  Βαλκανικές  , και όχι ..μόνο , χώρες , παλιά μας ..τέχνη …κόσκινο , π’ λένι…

  Γιά να το…μελετήσουμε ..σοβαρά το θέμα…οι αρμοδιοϋπέυθυνοι κυρίως…..Κ.-

ΟΣΑ ΕΣΒΥΣΕ Ο..ΧΡΟΝΟΣ : ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ Τ’ΑΪ ΝΙΚΟΛΑ ..

Η όμορφη..λάκκα , στον Άι Νικόλα , όπου εκτός απ’ το όμοτφο πανηγύρι , γίνονταν και οι περισσότερες σχολικές..ημερήσιες εκδρομές , από κάποια είναι και η φωτογραφία μας , Τάσος Τσώνος , Μίμης Πέτρου , Γιώργος Καψάλης , Μίμης Παπαγεωρίου , δεκαετία του..’50 , φυσικά…

ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΕΣ ΓΛΥΚΕΣ..ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ..

Θυμάμαι , παλιότερα , εκεί στο εκκλησάκι τ' Αι Νικόλα , πούναι κοντά στη λίμνη , γινόταν μιά ονειρεμένη γιορτή-πανηγύρι που σίγουρα όσοι την έζησαν θα την νοσταλγούν .

Οοοχι μην πάει το μυαλό σας στα φανταχτερά...τωρινά τζερτζελοπανήγυρα , με τις πολύωρες.. παρουσιάσεις και τις αλληλο...φιλοφρονήσεις , όχι , μιλάμε γιά μιά πραγματική γιορτή κατάνυξης και αγάπης ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΩΝ , μιά σεμνή λειτουργία , χωρίς μεγάφωνα , φωνητικές κορώνες και επίσημες....ενδυμασίες και μετά την λειτουργία...ακολουθούσε ένα πραγματικό λαικό γιορτοπανήγυρο .

Ξεκινάγαμε , λοιπόν , χαράματα όλοι οι χωριανοί με τα...τετράποδα Ι.Χ μας , είχαμε κάνει και το κουμάντο μας , το κάτι τις μας στο κοφίνι , και παρέες-παρέες περπατάγαμε καλαμπουρί ζοντας , ξένοιαστοι και καλοδιάθετοι , ανακατεμένοι χωρίς...χρωματικές διακρίσεις και κομματικές ταμπέλες ΟΛΟΙ ΜΙΑ ΠΑΡΕΑ , όχι όπως τώρα που σε κάθε εκδήλωση την πρώτη θέση την έχει η....θλιβερή νομενκλατούρα....

Θα πρέπει ακόμα να τονίσουμε ιδιαίτερα , ότι μεγάλη ήταν και η συμμετοχή Δημοσίων υπαλλήλων που υπηρετούσαν στο χωριό μας και παρέμεναν Κυριακές και αργίες , αφού οι μετακινήσεις τότε ήταν δύσκολες , τα ταξείδια πολύωρα και οι Υπηρεσίες λειτουργούσαν και τα Σάββατα , πολλοί δε απο αυτούς είχαν εξαιρετικές...γλετζεδοεπιδόσεις , χαρακτηριστικά δε θυμάμαι τον Γιάννη το Σουβλερό , ένα κοκκινόξανθο νεαρό ταμιακό που σε κάθε παρόμοια εκδήλωση έδινε πραγματικά ρέστα , και δεν ήταν βέβαια και ο μοναδικός .

Αυτοί που έφταναν πρώτοι-οι τυχεροί- έπιαναν και πρώτο τραπέζι...πίστα , έπιαναν θέση δίπλα στην εκκλησία κάτω απ' τα πελώρια δέντρα , εξασφαλίζοντας έτσι και θέσιν περίοπτον δίπλα στην ορχήστρα , μάλιστα ορχήστρα , αλλά κυρίως ίσκιο και φυσικά θεωρούνταν..... προνομιούχοι .

Μιά..πανέμορφη οικογενειακή φωτογραφία , απ’ το πανηγύρι τ’ Άι Νικόλα , η οικογένεια Δημ. Καραχάλιου , με τις κόρες Ζωή και Κούλα , συμπληρωμένη , με την Καραπετσάναινα , την Ελένη Χριστοπούλου , την Έλλη Μπαλαλώτη και τον Ανδρέα Κωστόγιαννη , εν..ώρα..γεύματος , στο..προσωπικό τους..αγκορτσο..σαλέ …

Μη φανταστείτε βέβαια ότι η...γαλαρία κακοπερνούσε , κάθε άλλο , οικογένειες-οικογένειες και παρέες-παρέες....στεγάζονταν σε ...ιδιόκτητες αγκορτσιές γύρω-γύρω απ' την εκκλησία με το Ι.Χ τους σταθμευμένο παραδίπλα ( τότε επιτρεπόταν το...παρκάρισμα ) και με όλα μας τα καλούδια , μηδέ εξαιρουμένου και του οίνου .

Πράγματι , αν καλοπρόσεχε κανείς θάβλεπε στην κάθε παρέα , εκτός απ'το κοφίνι με το ζαιρέ, και την απαραίτητη...νταμουζάνα με το...αγίασμα , πολλοί ακόμα έπαιρναν και αρνιά μαζί τους και δούλευε , όπως καταλαβαίνετε , σούβλα με όλα τα συνεπακόλουθα και φυσικά πρωτοστατούντες στην ...επιχείρηση αυτή ήταν οι συνήθεις...ύποπτοι , Ντελενικαίοι , Τεμπέλης , Ζεκαίοι , Καγκαλαίοι , Σβιγκαίοι , βοηθούντων , βεβαίως-βεβαίως , και όλων των υπολοίπων.

Αφήσαμε τελευταία την ορχήστρα , η ορχήστρα μας ήταν περιορισμένης σύνθεσης ....μεικτή , πνευστών , εγχόρδων και ...κρουστών , με απολύτως φυσικό...ήχο ( χωρίς μεγάφωνα κλπ ) και ...αυστηρά ντόπιους μουσικούς , Φαλιαμπάρας ( Αθαν. Πίτσιος ) κλαρίνο , Γ.Πανάγος λαούτο-κιθάρα-τραγούδι , Κακοπουλαίοι σαντούρι-κιθάρα, Καρμαίοι κλαρίνο-κιθάρα , Μπίρπος βιολί ,Γιώργος Κλώσσας κλαρίνο και αργότερα και ο Δημ.Καφέτσης ( Κοντοκράς ) τραγούδι-κιθάρα , σε σπάνιες όμως περιπτώσεις , είχαμε και...έκτακτες... συμπράξεις ...διακεκριμένων πλην παντελώς..... αγνώστων Αθηναίων μουσικών που προσκαλούνταν ειδικά γιά την...περίσταση .

Πάλκο φυσικά δεν υπήρχε , η ορχήστρα ήταν εγκατεστημένη λίγα μέτρα απ' την εκκλησία κάτω από ένα πελώριο , γέρικο δέντρο , δεσπόζοντας έτσι όλου του προαύλιου χώρου , που θα ήταν και η ...κυρίως πίστα , θα πρέπει βέβαια να τονίσουμε ότι τραγουδίστριες σ'αυτό το πανηγύρι , κατ' εξαίρεσιν , δεν υπήρχαν...σεμνότητος ...ένεκεν....

Όσοι λοπόν απ' τους πανηγυριώτες ήθελαν , και φυσικά χώραγαν , μπαίναν μέσα στην μικρή εκκλησούλα και παρακολουθούσαν με βαθειά , ομολογουμένως , κατάνυξη τη λειτουργία που είχε πραγματικά μιά ξεχωριστή ατμόσφαιρα ευλάβειας και αγαλλίασης , μιά γλυκειά ηρεμία , μια πρωτόγνωρη , λες , αθωότητα πλημμύριζε τον αγιασμένο αυτό μικρό χώρο , με το λιγοστό φως και τη διάχυτη ευωδιά του λιβανιού , που στέγαζε για λίγο την πίστη και τις προσδοκίες των απλών καθημερινών ανθρώπων του μόχθου και της βιοπάλης , στιγμές..αξέχαστες , βαθειά χαραγμένες στις καρδιές μας απ' τα όμορφα τα παιδικά μας χρόνια .

..Αμολώντας λοιπόν η λειτουργία , όλοι αδελφωμένοι κι' αγαπημένοι , πέρναγαν στο δεύτερο μέρος της...γιορτής , στο γλέντι , και τι γλέντι , γνήσιο , ανεπιτήδευτο χωρίς φιγούρες και επιδεικτικές προσποιήσεις , χωρίς...προσφωνήσεις και ταξικές διακρίσεις ΟΛΟΙ ίσοι κι' όμοιοι καθισμένοι στις στρωμένες κουρελούδες , έβγαζαν τις μαρούδες και τα κοφίνια , άνοιγαν τις νταμουζάνες και αφού ο παπάς ευλογούσε την..βρώσιν και την... πόσιν , 'αρχιζε το μεγάλο... φαγοπότι , ενώ παράμερα οι ήδη αναμμένες φωτιές , με τη θράκα τους , είχαν αρχίσει πια να ροδοκοκκινίζουν τον λαχταριστό οβελία σκορπώντας ολόγυρα γαργαλιστικές ευωδιές .

Παραδίπλα η ορχήστρα έκανε τα κουρδίσματα και τις πρόβες της , έτοιμη για το ξεκίνημα του ξεφαντώματος , και οι χορευταράδες κρατώντας τις , απαραίτητες για το χορό , πετσέτες ετοίμαζαν τις χορευτικές τους παρέες , αδημονώντας για την ώρα της έναρξης του χορού κρατώντας στο ένα χέρι το κρασοπότηρο και στ' άλλο κάποια πετσούλα απ' τον οβελία .

Τελειώνοντας λοιπόν η ορχήστρα τα προπαρασκευαστικά της , ξεκίναγε το μουσικοχορευτικό μέρος με το απαραίτητο μαρσάκι , όπως έλεγε ο σχωρεμένος ο μπάρμπα Θανάσης ο Φαλιαμπάρας , που δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένα κλασσικό κομμάτι , ένα εμβατήριο , που όλες οι κομπανίες ανά την Ελλάδα , απ' όσο γνωρίζουμε , το είχαν καθιερώσει σαν...εναρκτήριο , σε απόλυτα ελεύθερη , βεβαίως-βεβαίως , διασκευή και καμιά φορά και...εκτέλεση .

Το μαρσάκι αυτό λοιπον ήταν το ενακτήριο...σύνθημα του χορού , και έτσι με το άκουσμά του άρχιζαν να φτάνουν οι πρώτες...χορευτικές ομάδες , ενώ πολλοί απ' τους ...χορευτές είχαν περιέλθει ήδη σε κατάσταση πλήρους...ευφορίας , αυτό άλλωστε φαινόταν απ' τον τρόπο που μιλούσαν η τραγουδούσαν , αλλά κυρίως απ' το...τρέκλισμά τους...

Aφού λοιπόν τελείωνε το...μαρσάκι , μπαίναμε πλέον στο κυρίως ...χορευτικό μέρος που άρχιζε , συνήθως , με τον Λιδορικιώτικο ...Εθνικό ...ύμνο , τη Λιδορικιώτισσα και στη συνέχεια άρχιζαν οι..παραγγελιές και οι απίθανες χορευτικές φιγούρες των μερακλωμένων χορευτών ενώ ο σχωρεμένος ο Μήτσος ο Δελενίκας , με τον αδελφό του τον Ανδρέα και την υπόλοιπη παλιοπαρέα , με τη νταμουζάνα παραμάσχαλα , κέρναγαν τραγουδώντας και χορεύοντας όλους όσους ήταν στο χορό .

Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι μιά τέτοια γιορταστική εκδήλωση , δεν μπορούσε παρά να έχει και...φωτογραφική κάλυψη , πράγματι οι φωτογράφοι του χωριού μας ο Σωτήρης ο Για λαμάς και ο σχωρεμένος ο Νίκος ο Κολοκύθας , ο Πανουργιάς , αποθανάτιζαν τα πιο ωραία στιγμιότυπα του..κεντρικού χορού αλλά και των ...πέριξ..παραρτημάτων όπου γινόταν επίσης το έλα να...δεις .

Τα παιδιά συμμετείχαν κι' αυτά στο χορό , κυρίως όμως τόριχναν στα παιχνίδια με πρώτο και καλύτερο , τι άλλο ; το ποδόσφαιρο , τη μπάλα όπως λέγαμε τότε , σ'έπαιρνε η χαρά να βλέπεις από μακριά χαρούμενα , ανέμελα πρόσωπα να παίζουν , να χορεύουν , να τραγουδάνε και να κυνηγιούνται ξεκαρδισμένα στα γέλια , χάρμα ..οφθαλμών , παράδεισος...

Αυτό όμως που είναι αδύνατο να περιγραφεί με λόγια είναι η...περιρρέουσα ατμόσφαιρα ( όπως λένε και οι ...κουλτουριάρηδες ) , πράγματι η ατμόσφαιρα που επικρατούσε ήταν απερίγραπτα ...απίθανη , πλάκες , καλαμπούρια , τραγούδια , πειράγματα , μιά καθαρά ΛΟΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΗ ατμόσφαιρα , ΟΛΟΙ ΓΛΕΝΤΟΥΣΑΝ ΣΑΝ ΜΙΑ ΠΑΡΕΑ , κυριολεκτικά μιά παρέα , μιά ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΠΑΡΕΑ με... μεζεδοπιτοκρασοανταλλαγές και πάνω απ'όλα με την αγάπη διάχυτη , ναι διάχυτη και....μπόλικη..

Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι εκτός απ' την ...κεντρική πίστα υπήρχαν και καμιά ...εικοσαριά άλλες , ο λαικός δε...ποιητής με τον στίχο του: Κάθε κλαράκι και...χορός , κάθε ..αγκορτσιά και...πίστα , αποδίδει μερικώς...την πραγματικότητα , κρίμα που τότε δεν υπήρχαν , δυστυχώς , βιντεοκάμερες να αποθανατίσουν μιά απ' τις ωραιότερες Λιδορικιώτι κες ... γιορτοσυνάξεις .

Το γλεντοκόπι λοιπόν καλά κρατούσε , σιγά-σιγά οι περιφερειακές ...αγκορτσοπίστες εγκατα ληφθήκανε κι'όλοι πια μαζεμένοι στην κεντρική , τη μεγάλη...πίστα συνέχιζαν το ξεφάντωμα , ενώ ήδη από ώρα είχαν εκδηλωθεί τα πρώτα συμπτώματα υπερβολικής... ευθυμίας με τα σχετικά τους...συνεπακόλουθα...

Όταν ο ήλιος άρχιζε να γέρνει , άρχιζε και η προετοιμασία της επιστροφής , μαζεύονταν τα σκουπίδια , καθαριζόταν ο χώρος , τινάζονταν και διπλώνονταν οι κουρελούδες και άρχιζε η τρίτη πλέον πράξη του..'εργου , η επιστροφή , μη φανταστεί κανείς την επιστροφή σαν μιά βουβή αναγκαστική διαδικασία , 'οοοχι βέβαια , το γλέντι συνεχιζόταν αμείωτο , οι νταμουζάνες , όσες είχαν ακόμα κρασί , έπρεπε ν' αδειάσουν και ότι μεζέδια είχαν ξεμείνει να καταναλωθούν αλλιώς θάταν....γρουσουζιά , μισομεθυσμένοι , η διατελούντες εν ..ευθυμία , οι πανηγυριώτες , με μαντήλια γύρω απ'το λαιμό τους , άλλοι ξεκούμπωτοι κι' άλλοι με βγαλμένα τα σακάκια και τα πουκάμισα , με τα χέρια περασμένα στους ώμους των διπλανών , βραχνιασμένοι απ' το τραγούδι και τις φωνές αλλά με το κέφι αμείωτο , συνέχιζαν τα πειράγματα και τις πλάκες μέχρι τελικής....πτώσης , μέχρι το χωριό , εκεί άλλαζε η...σελίδα μπαίναμε ξανα στην καθημερινότητα στην πεζή...πραγματικότητα , στη ρουτίνα , ε..και τι έγινε , κάτι τρέχει στα γύφτικα , οι Λιδορικιώτες να'ναι καλά κι' από πανηγύρια ......άλλο τίποτα...

Το γλέντι έχει..ανάψει στον Αι Νικόλα , οι Λιδορικιώτες μιά παρέα όοολοι γλεντάνε και χορεύουν , σωτήριον έτος...1936...

Ονειρεμένη δεκαετία του ..50 , μιά υπέροχη φωτογραφία που λέει..πολλά....

Καίγεται το...πελεκούδι σον Αι Νικόλα , ο Κ.Πανάγος , ο Χ.Γατάκης , ο Κ.Αλεξίου ( Φαναράς ) χορεύουν και η Πανάγαινα ...κερνάει...αξέχαστες..στιγμές..ανεπανάληπτες ..

Άι Νικόλας 1965 , η νεώτερη γενιά συνεχίζει το...έθιμο , Θανάσης Φαλίδας , Ηλίας Δελενίκας , Γιώργος Ασημακόπουλος ΄...επιβλέπουν το ψήσιμο των αρνιών...

Αυτά όλα γίνονταν αδέρφια ..παλιά..

Τώρα ; ……Ερημιά..

Η ..ΟΝΕΙΡΕΜΕΝΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΜΑΣ ΣΤΗΝ…ΑΜΕΡΙΚΑ ..

 

 Δυό χαρακτηριστικές φωτογραφίες απ' τη ζωή των πρώτων Δωριέων μεταναστών στην Αμερική στις αρχές του 20ου αιώνα .

Πρίν από μερικές μέρες κάναμε ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στους Λιδορικιώτες , με την..ευρεία έννοια , πρωτομετανάστες στην Αμέρικα , είναι γνωστή η εκεί ζωή τους , σκληρή , δύσκολη , ασυνήθιστη γιά τους αγνούς Δωριείς , που έφυγαν από μιά φτωχιά αλλά ζεστή κι' αγαπημένη Πατρίδα , κι' έπεσαν στο..λάκκο με τα φίδια . Έχουν μείνει όμως , εκτός απ' τα πολλά δυσάρεστα , κάποια ...φωτεινά διαλείμματα στην καθημέρινότητά τους , χαρακτηριστικά του...θανατηφόρου Λοιδορικιώτικου χιούμορ .

Σε μιά απ' τις φωτογραφίες που δημοσιεύσαμε , υπήρχε κι' ο παπούς μου , ο Γιώργος Καψάλης , κάπου στην πρώτη η δεύτερη δεκαετία του 20ου αιώνα , δεν τον γνώρισα τον παπού μου , και τόχω παράπονο που δεν γνωρισα παπούδες και γιαγιάδες , απ' τις διηγήσεις όμως των γονιών μου και άλλων συγγενών έμαθα κάποια πράγματα γι' αυτόν . Ήταν πολύ καλαμπουρτζής , με το χαρακτηριστικό ..σκληρό Λιδορικιώτικο χιούμορ , που ξεπερνάει , πολλές φορές , τα ανεκτά όρια κι' ενοχλεί , αυτό είναι κι' ένα απ' τα ..οικογενειακά μας ..ελαττώματα , θα σας διηγηθώ μια πραγματική ιστορία απ' τη ζωή του στην Αμερική μαζί με τους άλλους΄Λιδορικιώτες , φυσικά , ξέχασα να σας πω πως τον παπού μου τον παραγκώμιαζαν " Ψιττακό " , δηλαδή παπαγάλο , το γιατί δεν το γνωρίζω .

Στην Αμερική λοιπόν όταν πήγαν οι χωριανοί μας μετανάστες , έμεναν , όπως είναι γνωστό , σε..μικροκοινόβια , πέντ' έξι μαζί , γιά οικονομία , και κάθε μέρα έμενε κάποιος πίσω στο σπίτι γιά να μαγειρέψει και γιά τους υπόλοιπους , αυτό γινόταν με σειρά . Κάθε βράδυ οι..συγκάτοικοι , έκαναν ..συνέλευση ενοίκων και αποφάσιζαν , δημοκρατικά , γιά το τι φαγητό θά 'φτιαχναν την άλλη μέρα , κοινή...συναινέσει .

Ήρθε κι' η σειρά του παπού μου , μαζεύτηκαν , όπως πάντα , οι ένοικοι , γιά ν' αποφασίσουν , περί του φαγητού της επομένης , οι ψηφοφορίες όμως απέβησαν..άκαρπες , ο ένα ήθελε μακαρόνια , ο άλλος φασόλια , ο άλλος ρύζι , άλλος πατάτες , ο καθένας το δικό του , αποτέλεσμα δεν έβγαινε , αλλά κάτι έπρεπε να μαγειρέψουν , κάτι να φάνε . Στα πολλά στα λίγα , κι΄αφού δεν υπήρχε ..ομοφωνία , και μετά πό πολλές γκρίνιες , το θέμα δεν λ΄υθηκε , έμεινε..φλου .

Φύγαν το πρωί οι λεβέντες , πήγαν στις δουλειές τους κι' όταν τέλειωσαν , γύρισαν πεινασμένοι σαν..λύκοι , μπήκαν , τους καλωσόρισε ο παππούς μου , και μέσα στο σπίτι ..κυκλοφορούσε μιά ευχάριστη μεν , αλλά περίεργη , πρωτόγνωρη μυρωδιά . Αφού πλύθηκαν κι' ετοιμάσθηκαν , άρχισαν , ένας -ένας , να ρωτάνε : τι φαί έφκιαξες Γιώργο ; ρωτάει ο πρώτος , ό,τι μούπες του απαντάει ο παπούς μου , τι έφκιαξες Γιώργη σήμερα ; ρωτάει ο δεύτερος , και παίρνει την ίδια απάντηση , ό,τι μούπες , το ίδιο κι' οτρίτος κι' οι υπόλοιποι , οπότε άρχισαν να κοιτάζονται μεταξύ τους , με απορία , πως γίνεται να έφκιαξε 5-6 , ειδών φαγητά ; κάτι δεν πήγαινε καλά , την απορία τους την έλυσε ο παπούς μου , τους λέει : άντε , πάρτε πιάτα ελάτε να βάλτε φαί , και πηγαίενι προσ την πελώρια κατσαρόλα , που ακόμα σιγόβραζε .

Πλησιάζει αυτός , πλησιάζουν κι' οι άλλοι , και βγάζει το καπάκι , και μέσα υπήρχε ένα..απίθανο τουρλουμπούκι , φασόλια , πατάτες , ρύζι , μακαρόνια , φακές ..ότι τέλος πάντων είχαν παραγγείλει χθες βράδυ οι συγκάτοικοι , ορίστε , τους λέει ο παπούς μου , ότι μού 'πατε έφκιασα , βγάλτε ο καθένας το δικό του και φάτε...

Το τι επεκολούθησε , αφήνω να το μαντέψτε μόνοι σας , πάντως το περιστατικό είνα πραγματικό και μου τόπε άνθρωπος , που ήταν την εποχή εκείνη στην Αμερική , γιατί όπως καταλαβαίνετε , η ...είδηση έκανε γύρα σ' όλους τους Λιδορικιώτικους , και όχι..μόνο , καταυλισμούς μεταναστών........

Θεός σχωρέστους , όλους τους ήρωες αύτούς που δημιούργησαν τις συνθήκες γιά να ζήσουμε εμείς καλύτερα , πολλά τους χρωστάμε , τουλάχιστον ας τους θυμόμαστε με αγάπη......Κ .-

ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΟ..ΠΑΛΙΟ..ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ..

 

  Απ’ τις όμορφες παλιές ..Λιδορικιώτικες εποχές , οι αξέχαστοι χωριανοί μας Σάκης και Χρυσούλα Γκομόζια , με φιλικό τους ζευγάρι , σε κάποιο γλέντι…

 

          

  Τρία γειτονόπουλα , του παλιού Λιδορικιού , ο Ανδρέας Υφαντής , Κατροδαύλης , με τη Χρυσούλα και Σοφία Παλαιολόγου ..

  ..Τα τραπεζάκια..έξω , στη..λιακάδα , κι’ ο μπαρμπα Βασίλης Κασίδης , με τον Ανδρέα Ρέλλο και το φίλο τους , λιάζονται στο..Παπαδοπουλαίϊκο , περιμένοντας το..καφεδάκι τους ..

         

  Χαρακτηριστική..οικογενειακή φωτογραφία , του..πρωθιερέα της ..Λιδορικιώτικης…πλάκας , του Κώστα Μαργέλλου , Σαψαρή , με τη γυναίκα του , Μπεοπούλα , τη μάνα του και την κόρη του Ευθυμία ..μπροστά στο σπίτι τους..